పోతన తెలుగు భాగవతము/ప్రథమ స్కంధము/శౌనకాదుల ప్రశ్నంబు

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search


(తెభా-1-40-క. )[మార్చు]

తాపసు లిట్లనిరి, వి
నీ తున్ , విజ్ఞాన ఫణిత నిఖిల పురాణ
వ్రా తున్ , నుత హరి గుణ సం
ఘా తున్ , సూతున్, నితాంత రుణోపేతున్.

(తెభా-1-41-మ. )[మార్చు]

"''''' మ'తం దొల్లి పురాణపంక్తు లితిహాశ్రేణులున్ ధర్మ శా
స్త్ర ములుం నీవ యుపన్యసింపుదువు వేవ్యాసముఖ్యుల్మునుల్
సు తుల్ సూచిన వెన్ని యన్నియును దోఁచున్ నీమదిం దత్ప్రసా
మునం జేసి యెఱుంగనేర్తువు సమస్తంబున్ బుధేంద్రోత్తమా!

(తెభా-1-42-క. )[మార్చు]

గు రువులు ప్రియశిష్యులకుం
మ రహస్యములు దెలియఁ లుకుదు రచల
స్థి కల్యాణం బెయ్యది
పు రుషులకును నిశ్చయించి బోధింపు తగన్.

(తెభా-1-43-క. )[మార్చు]

న్నాఁడవు చిరకాలము
న్నాఁడవు పెక్కులైన గ్రంథార్థంబుల్
వి న్నాఁడవు వినఁదగినవి
యు న్నాఁడవు పెద్దలొద్ద నుత్తమగోష్ఠిన్.

(తెభా-1-44-చ. )[మార్చు]

సులు, మందబుద్ధియుతు, ల్పతరాయువు, లుగ్రరోగసం
లితులు, మందభాగ్యులు సుర్మము లెవ్వియుఁ జేయఁజాల రీ
లియుగమందు మానవులు గావున నెయ్యది సర్వసౌఖ్యమై
వడు? నేమిటం బొడము నాత్మకు? శాంతి మునీంద్ర! చెప్పవే.

(తెభా-1-45-సీ. )[మార్చు]

వ్వని యవతార మెల్ల భూతములకు;
సుఖమును వృద్ధియు సొరిదిఁజేయు;
నెవ్వని శుభనామ మేప్రొద్దు నుడువంగ;
సంసార బంధంబు మసిపోవు;
నెవ్వని చరితంబుఁ హృదయంబుఁ జేర్పంగ;
యమొంది మృత్యువు రువువెట్టు;
నెవ్వని పదనది నేపాఱు జలముల;
సేవింప నైర్మల్యసిద్ధి గలుగుఁ;

(తెభా-1-45.1-తే. )[మార్చు]

పసులెవ్వాని పాదంబు గిలి శాంతి
తెరువుఁగాంచిరి; వసుదేవదేవకులకు
నెవ్వఁ డుదయించెఁ దత్కథలెల్ల వినఁగ
నిచ్చ పుట్టెడు నెఱిఁగింపు మిద్ధచరిత!

(తెభా-1-46-క. )[మార్చు]

భూ ణములు వాణికి నఘ
శో ణములు మృత్యుచిత్త భీషణములు హృ
త్తో ణములు కల్యాణ వి
శే ణములు హరి గుణోపచితభాషణముల్.

(తెభా-1-47-క. )[మార్చు]

లిదోషనివారకమై
ఘుయశుల్ వొగడునట్టి రికథనము ని
ర్మ గతిఁ గోరెడు పురుషుఁడు
వె యఁగ నెవ్వాఁడు దగిలి వినఁడు? మహాత్మా!

(తెభా-1-48-ఆ. )[మార్చు]

నఘ! విను రసజ్ఞులై వినువారికి
మాటమాట కధిక ధురమైన
ట్టి కృష్ణు కథన మాకర్ణనము సేయఁ
లఁపు గలదు మాకుఁ నివి లేదు.

(తెభా-1-49-మ. )[మార్చు]

గోవింద కథా సుధారస మహార్షోరు ధారా పరం
లం గాక బుధేంద్రచంద్ర! యితరోపాయానురక్తిం బ్రవి
స్త దుర్దాంత దురంత దుస్సహ జనుస్సంభావితానేక దు
స్త గంభీర కఠోర కల్మష కనద్దావానలం బాఱునే?

(తెభా-1-50-సీ. )[మార్చు]

'రినామ కథన దావానలజ్వాలచేఁ;
గాలవే ఘోరాఘ కాననములు;
వైకుంఠదర్శన వాయు సంఘంబుచేఁ;
దొలఁగవే భవదుఃఖ తోయదములు;
మలనాభధ్యాన కంఠీరవంబుచేఁ;
గూలవే సంతాప కుంజరములు;
నారాయణస్మరప్రభాకరదీప్తిఁ;
దీఱవే షడ్వర్గ తిమిర తతులు;

(తెభా-1-50.1-ఆ. )[మార్చు]

లిన నయన భక్తినావచేఁ గాక సం
సారజలధి దాఁటి నఁగ రాదు;
వేయునేల; మాకు విష్ణుప్రభావంబుఁ
దెలుపవయ్య సూత! ధీసమేత!

(తెభా-1-51-వ. )[మార్చు]

మఱియుఁ గపటమానవుండును గూఢుండు నైన మాధవుండు రామ సహితుం డై యతిమానుషంబు లైన పరాక్రమంబులు సేసె నఁట; వాని వివరింపుము; కలియుగంబు రాఁగల దని వైష్ణవక్షేత్రంబున దీర్ఘసత్ర నిమిత్తంబున హరికథలు విన నెడగలిగి నిలిచితిమి, దైవయోగంబున.

(తెభా-1-52-క. )[మార్చు]

రాశి దాఁటఁ గోరెడి
ము జనుల్ కర్ణధారుఁ గాంచిన భంగిం
లి దోష హరణ వాంఛా
లితులమగు మేము నిన్నుఁ గంటిమి, సూతా!

(తెభా-1-53-క. )[మార్చు]

చా రుతర ధర్మరాశికి
భా కుఁడగు కృష్ణుఁ డాత్మదమున కేఁగన్
భా కుఁడు లేక యెవ్వనిఁ
జే రును ధర్మంబు బలుపు సెడి, మునినాథా! "