పోతన తెలుగు భాగవతము/ప్రథమ స్కంధము/కృతిపతి నిర్ణయము

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search


(తెభా-1-13-ఉ. )[మార్చు]

మ్మనుజేశ్వరాధముల కిచ్చి, పురంబులు వాహనంబులున్
సొ మ్ములుఁ గొన్ని పుచ్చుకొని, చొక్కి, శరీరము వాసి కాలుచే
మ్మెట వ్రేటులం బడక మ్మతితో హరి కిచ్చి చెప్పె నీ
మ్మెర పోతరాజొకఁడు భాగవతంబు జగద్ధితంబుగన్.

(తెభా-1-14-తే. )[మార్చు]

'చేతులారంగ శివునిఁ బూజింపఁడేని,
నోరు నొవ్వంగ హరికీర్తి నుడువఁడేని,
యయు సత్యంబు లోనుగాఁ లఁపఁడేనిఁ,
లుగ నేటికిఁ దల్లుల డుపుఁ జేటు.

(తెభా-1-15-వ. )[మార్చు]

అని మఱియు మదీయ పూర్వజన్మ సహస్ర సంచిత తపఃఫలంబున శ్రీమన్నారాయణ కథా ప్రపంచవిరచనాకుతూహలుండనై, యొక్క రాకా నిశాకాలంబున సోమోపరాగంబు రాకఁ గని, సజ్జనానుమతంబున నభ్రంకష శుభ్ర సముత్తుంగభంగ యగు గంగకుం జని, క్రుంకులిడి వెడలి, మహనీయ మంజుల పులినతలంబున మహేశ్వర ధ్యానంబు సేయుచుఁ, గించి దున్మీలిత లోచనుండనై యున్న యెడ.

(తెభా-1-16-సీ. )[మార్చు]

మెఱుఁగు చెంగటనున్న మేఘంబు కైవడి;
నువిద చెంగట నుండ నొప్పువాఁడు
చంద్రమండల సుధాసారంబు పోలిక;
ముఖమునఁ జిఱునవ్వు మొలచువాఁడు
ల్లీయుత తమాల సుమతీజము భంగిఁ;
లువిల్లు మూఁపునఁరఁగువాఁడు
నీలనగాగ్ర సన్నిహిత భానుని భంగి;
న కిరీటము దలఁ లుగువాఁడు

(తెభా-1-16.1-ఆ. )[మార్చు]

పుండరీకయుగముఁ బోలు కన్నుల వాఁడు
వెడఁద యురమువాఁడు విపులభద్ర
మూర్తివాఁడు రాజముఖ్యుఁ డొక్కరుఁడు నా
న్నుఁగవకు నెదురఁ గానఁబడియె.

(తెభా-1-17-వ. )[మార్చు]

ఏను నా రాజశేఖరుం దేఱి చూచి భాషింప యత్నంబు సేయునెడ నతఁడు దా, "రామభద్రుండ మన్నామాంకితంబుగా శ్రీమహాభాగవతంబుఁ దెనుంగు సేయుము; నీకు భవబంధంబులు దెగు" నని, యానతిచ్చి తిరోహితుం డయిన, సమున్మీలిత నయనుండనై వెఱఁగుపడి చిత్తంబున.

(తెభా-1-18-క. )[మార్చు]

లికెడిది భాగవత మఁట,
లికించెడివాడు రామద్రుం డఁట, నేఁ
లికిన భవహర మగునఁట,
లికెద, వేఱొండు గాథ లుకఁగ నేలా?

(తెభా-1-19-ఆ. )[మార్చు]

భాగవతము దెలిసి లుకుట చిత్రంబు,
శూలికైనఁ దమ్మిచూలికైన,
విబుధజనుల వలన విన్నంత కన్నంత
దెలియ వచ్చినంత దేటపఱతు.

(తెభా-1-20-క. )[మార్చు]

కొం ఱకుఁ దెనుఁగు గుణమగుఁ
గొం ఱకును సంస్కృతంబు గుణమగు రెండుం
గొం ఱికి గుణములగు నే
నం ఱ మెప్పింతుఁ గృతుల య్యై యెడలన్.

(తెభా-1-21-మ. )[మార్చు]

రన్ నన్నయ తిక్కనాది కవు లీ యుర్విం బురాణావళుల్
తె నుఁగుం జేయుచు మత్పురాకృత శుభాధిక్యంబు దా నెట్టిదో
తె నుఁగుం జేయరు మున్ను భాగవతమున్ దీనిం దెనింగించి నా
నంబున్ సఫలంబుఁ జేసెదఁ బునర్జన్మంబు లేకుండఁగన్.

(తెభా-1-22-మ. )[మార్చు]

లలితస్కంధము''''', '''''కృష్ణమూలము''''', '''''శుకాలాపాభిరామంబు''''', '''''మం
జు తాశోభితమున్, సువర్ణసుమనస్సుజ్ఞేయమున్, సుందరో
జ్జ్వ వృత్తంబు, మహాఫలంబు, విమలవ్యాసాలవాలంబునై
వె యున్ భాగవతాఖ్యకల్పతరు వుర్విన్ సద్ద్విజశ్రేయమై.

(తెభా-1-23-వ. )[మార్చు]

ఇట్లు భాసిల్లెడు శ్రీ మహాభాగవతపురాణ పారిజాత పాదపసమాశ్రయంబునను, హరికరుణావిశేషంబునను గృతార్థత్వంబు సిద్ధించె నని, బుద్ధి నెఱింగి లేచి మరలి కొన్ని దినంబులకు నేకశిలానగరంబునకుం జనుదెంచి యందు గురు వృద్ధ బుధ బంధుజనానుజ్ఞాతుండనై.