పోతన తెలుగు భాగవతము/ప్రథమ స్కంధము/నారదాగమనంబు

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search


(తెభా-1-86-సీ. )[మార్చు]

న చేతి వల్లకీతంత్రీ స్వనంబున;
తత నారాయణబ్ద మొప్ప
నానన సంభూత రిగీతరవ సుధా;
ధారల యోగీంద్రతులు సొక్కఁ
పిల జటాభార కాంతిపుంజంబుల;
దిశలు ప్రభాత దీధితి వహింపఁ
నులగ్న తులసికా దామగంధంబులు;
గనాంతరాళంబు ప్పికొనఁగ

(తెభా-1-86.1-ఆ. )[మార్చు]

చ్చె మింటనుండి వాసవీనందను
డకు మాటలాడఁ డఁకతోడ
ద్రవిమలకీర్తిపారగుఁ డారూఢ
యవిశారదుండు నారదుండు.

(తెభా-1-87-క. )[మార్చు]

నియెన్ నారదుఁ డంతన్
వి యైక విలాసు నిగమ విభజన విద్యా
నితోల్లాసున్ భవదుః
నిరాసున్ గురుమనోవికాసున్ వ్యాసున్.

(తెభా-1-88-వ. )[మార్చు]

ఇట్లు నిజాశ్రమంబునకు వచ్చిన నారదు నెఱింగి లేచి వ్యాసుండు విధివత్‌ క్రమంబునం బూజించిన నతండు లేనగవు నెగడెడి మొగంబుతోడ విపంచికా తంత్రి వ్రేల మీటుచు నిట్లనియె.

(తెభా-1-89-ఉ. )[మార్చు]

"ధా వు, భారతశ్రుతివిధాతవు, వేదపదార్థజాతవి
జ్ఞా వు, కామముఖ్యరిపుట్కవిజేతవు, బ్రహ్మతత్త్వని
ర్ణే వు, యోగినేతవు, వినీతుఁడ వీవు చలించి చెల్లరే!
కా రుకైవడిన్ వగవఁ గారణ మేమి? పరాశరాత్మజా!"

(తెభా-1-90-వ. )[మార్చు]

అనినఁ బారాశర్యుం డిట్లనియె.

(తెభా-1-91-క. )[మార్చు]

"పు ట్టితి వజు తనువునఁ జే
ట్టితివి పురాణపురుషు జనము పదముల్
మె ట్టితివి దిక్కులం దుది
ము ట్టితివి మహాప్రబోధమున మునినాథా!

(తెభా-1-92-వ. )[మార్చు]

అదియునుం గాక, నీవు సూర్యునిభంగి మూఁడు లోకములం జరింతువు; వాయువు పగిది నఖిలజనులలోన మెలంగుదువు; సర్వజ్ఞుండ వగుటం జేసి.

(తెభా-1-93-క. )[మార్చు]

నీ కెఱుఁగరాని ధర్మము
లో ములను లేదు బహువిలోకివి నీవున్
నా కొఱఁత యెట్టి దంతయు
నా కున్ వివరింపవయ్య నారద! కరుణన్."

(తెభా-1-94-వ. )[మార్చు]

అనిన నారదుం డిట్లనియె.

(తెభా-1-95-ఉ. )[మార్చు]

"అం చితమైన ధర్మచయ మంతయుఁ జెప్పితి వందులోన నిం
చిం చుక గాని విష్ణు కథ లేర్పడఁ జెప్పవు; ధర్మముల్ ప్రపం
చిం చిన మెచ్చునే గుణవిశేషము లెన్నినఁగాక నీకు నీ
కొం చెము వచ్చుటెల్ల హరిఁ గోరి నుతింపమి నార్యపూజితా!

(తెభా-1-96-మ. )[మార్చు]

' రినామస్తుతి సేయు కావ్యము సువర్ణాంభోజ హంసావళీ
సు రుచిభ్రాజితమైన మానస సరస్స్ఫూర్తిన్ వెలుంగొందు శ్రీ
రినామస్తుతి లేని కావ్యము విచిత్రార్థాన్వితం బయ్యు శ్రీ
మై యుండ; దయోగ్యదుర్మదనదత్కాకోల గర్తాకృతిన్.

(తెభా-1-97-మ. )[మార్చు]

శబ్దంబులఁ గూడియున్ హరి చరిత్రాలాపముల్ సర్వపా
రిత్యాగము సేయుఁ గావున హరిన్ భావించుచుం బాడుచున్
ముల్ సేయుచు వీనులన్ వినుచు నశ్రాంతంబు గీర్తించుచుం
సుల్ సాధులు ధన్యులౌదురుగదా త్త్వజ్ఞ! చింతింపుమా.

(తెభా-1-98-వ. )[మార్చు]

మునీంద్రా! నిర్గతకర్మంబై నిరుపాధికం బైన జ్ఞానంబు హరిభక్తి లేకున్న విశేషంబుగ శోభితంబు గాదు, ఫలంబు గోరక కర్మం బీశ్వరునకు సమర్పణంబు సేయకున్న నది ప్రశస్తంబై యుండదు; భక్తిహీనంబు లయిన జ్ఞాన వాచాకర్మ కౌశలంబులు నిరర్థంబులు; గావున,మహానుభావుండవు, యథార్థదర్శనుండవు, సకల దిగంత ధవళకీర్తివి, సత్యరతుండవు, ధృతవ్రతుండవు నగు నీవు నిఖిల బంధమోచనంబుకొఱకు వాసుదేవుని లీలావిశేషంబులు భక్తితోడ వర్ణింపుము; హరివర్ణనంబు సేయక ప్రకారాంతరంబున నర్థాంతరంబులు వీక్షించి తద్వివక్షాకృత రూప నామంబులంజేసి పృథగ్దర్శనుం డైనవాని మతి పెనుగాలిచేతం ద్రిప్పంబడి తప్పంజను నావ చందంబున నెలవు సేర నేరదు; కామ్యకర్మంబు లందు రాగంబు గల ప్రాకృతజనులకు నియమించిన ధర్మంబులు సెప్పి శాసకుండ వగు నీవు వగచుట తగ; దది యెట్టు లనిన, వార లదియే ధర్మం బని జుగుప్సితంబు లగు కామ్యకర్మంబులు సేయుచుఁ దత్త్వజ్ఞానంబు మఱతురు; గావున, బుద్ధి మోహంబు జనియింపక తత్వజ్ఞుండవై వ్యధా వియోగంబు సేయు" మని మఱియు నిట్లనియె.

(తెభా-1-99-చ. )[మార్చు]

" ఱిఁగెడువాఁడు కర్మచయ మెల్లను మాని హరిస్వరూపమున్
నె య నెఱింగి యవ్వలన నేరుపు జూపు గుణానురక్తుఁడై
తె కువ లేక క్రుమ్మరుచు దేహధనాద్యభిమాన యుక్తుఁడై
యె ఱుఁగని వానికిం దెలియ నీశ్వరలీల లెఱుంగ చెప్పవే.

(తెభా-1-100-చ. )[మార్చు]

కులధర్మమున్ విడిచి దానవవైరి పదారవిందముల్
నివడి సేవసేసి పరిపాకము వొందక యెవ్వఁడేనిఁ జ
చ్చి మఱు మేన నైన నది సిద్ధి వహించుఁ దదీయ సేవఁ బా
సి నఁ గుల ధర్మగౌరవము సిద్ధి వహించునె యెన్ని మేనులన్.

(తెభా-1-101-వ. )[మార్చు]

అదిగావున నెఱుక గలవాఁడు హరిసేవకుం బ్రయత్నంబు సేయం దగు; గాలక్రమంబున సుఖదుఃఖంబులు ప్రాప్తంబు లయినను హరిసేవ విడువం దగదు; దానం జేసి యూర్థ్వంబున బ్రహ్మ పర్యంతంబు గ్రింద స్థావర పర్యంతంబుఁ దిరుగుచున్న జీవులకు నెయ్యది వొందరా దట్టి మేలు సిద్ధించుకొఱకు హరిసేవ సేయవలయు; హరిసేవకుం డగువాఁడు జననంబు నొందియు నన్యుని క్రియ సంసారంబునం జిక్కండు; క్రమ్మఱ హరిచరణ స్మరణంబుఁ జేయుచు భక్తి రసవశీకృతుం డయి విడువ నిచ్చగింపఁడు; మఱియును.

(తెభా-1-102-సీ. )[మార్చు]

విష్ణుండు విశ్వంబు, విష్ణునికంటెను;
వేఱేమియును లేదు విశ్వమునకు
వవృద్ధిలయము లా రమేశుచే నగు;
నీ వెఱుంగుదు గాదె నీ ముఖమున
నెఱిఁగింప బడ్డది యేక దేశమున నీ;
భువన భద్రమునకై పుట్టినట్టి
రికళాజాతుండ ని విచారింపుము, ;
మణతో హరిపరాక్రమము లెల్ల

(తెభా-1-102.1-ఆ. )[మార్చు]

వినుతిసేయు మీవు వినికియుఁ జదువును
దాన మతుల నయముఁ పము ధృతియుఁ
లిమి కెల్ల ఫలముగాదె పుణ్యశ్లోకుఁ
మలనాభుఁ బొగడఁ లిగెనేని.

21-05-2016: :