పోతన తెలుగు భాగవతము/అష్ఠమ స్కంధము/కడలిలో నావను గాచుట

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search

కడలిలో నావనుగాచుట

తెలుగు భాగవతము (మూస:పోతన తెలుగు భాగవతము/అష్ఠమ స్కంధము/)
రచయిత: పోతన


(తెభా-8-721-వ.)[మార్చు]

అంతకు మున్న సత్యవ్రతుండు మహార్ణవంబులు మహీవలయంబు ముంచు నవసరంబున భక్త పరాధీనుం డగు హరిఁ దలంచుచు నుండ నారాయణ ప్రేరితయై యొక్క నావ వచ్చినం గనుంగొని.

(తెభా-8-722-మ.)[మార్చు]

ని సత్యవ్రతమేదినీదయితుఁ డోజం బూని మ్రాన్దీఁగె వి
త్త ముల్ పెక్కులు నావపై నిడి హరిధ్యానంబుతో దానిపై
ము ని సంఘంబులుఁ దాను నెక్కి వెఱతో మున్నీటిపైఁ దేలుచుం
నియెన్ ముందట భక్తలోక హృదలంర్మీణమున్ మీనమున్.

(తెభా-8-723-వ.)[మార్చు]

కని జలచరేంద్రుని కొమ్మున నొక్క పెనుఁ బాపత్రాటన నావఁ గట్టి, సంతసించి డెందంబు నివురుకొని తపస్వులుం దాను నా రాచపెద్ద మీనాకారుండగు వేల్పుఱేని నిట్లని పొగడం దొడంగె.

(తెభా-8-724-మ.)[మార్చు]

లోఁ బుట్టు నవిద్య గప్పికొనుడుం న్మూలసంసార వి
భ్ర ములై కొందఱు దేలుచుం గలఁగుచున్ ల్వెంటలన్ దైవ యో
మునం దే పరమేశుఁ గొల్చి ఘనులై కైవల్య సంప్రాప్తులై
ప్ర దంబందుదు రట్టి నీవు కరుణం బాలింపు మమ్మీశ్వరా!

(తెభా-8-725-ఉ.)[మార్చు]

న్నులు గల్గువాఁడు మఱి కాననివారికిఁ ద్రోవఁ జూపఁగాఁ
న్న తెఱంగు మూఢునకు న్మతిఁ దా గురుఁడౌట సూర్యుఁడే
న్నులుగాఁగ భూతములఁ గాంచుచు నుండు రమేశ! మాకు ను
ద్య న్నయమూర్తివై గురువవై యల సద్గతిజాడఁ జూపవే.

(తెభా-8-726-క.)[మార్చు]

ఇం లముతోడి సంగతి
బం గారము వన్నె గలుగు భంగిని ద్వత్సే
వాం గీకృతుల యఘంబులు
భం గంబులఁ బొందు ముక్తి ప్రాపించు హరీ!

(తెభా-8-727-క.)[మార్చు]

హృ యేశ! నీ ప్రసన్నత
దివేలవపాలి లేశభాగము కతనం
ద్రి శేంద్రత్వము గలదఁట;
తు ది నిను మెప్పింప నేది దొరకదు శ్రీశా!

(తెభా-8-728-క.)[మార్చు]

పె వాఁడు గురు డటంచును
గొ గాని పదంబు చూపఁ గుజనుండగు నీ
నె త్రోవ నడవ నేర్చిన
మఱ లేనట్టిపదమునందు దయాబ్ధీ!

(తెభా-8-729-మ.)[మార్చు]

చె లివై చుట్టమవై మనస్థ్సితుఁడవై చిన్మూర్తివై యాత్మవై
నై కోర్కులపంటవై విభుఁడవై ర్తిల్లు నిన్నొల్లకే
లువెంటంబడి లోక మక్కట; వృథా ద్దాశమై పోయెడిన్
ని లువన్ నేర్చునె హేమరాశిఁ గనియున్ నిర్భాగ్యుఁ డంభశ్శయా!

(తెభా-8-730-ఆ.)[మార్చు]

నీరరాశిలోన నిజకర్మ బద్దమై
యుచితనిద్రఁ బొంది యున్న లోక
మే మహాత్ముచేత నెప్పటి మేల్కాంచు
ట్టి నీవు గురుఁడ గుట మాకు.

(తెభా-8-731-క.)[మార్చు]

లింపుము విన్నప మిదె
వే లుపు గమిఱేని నిన్ను వేఁడికొనియెదన్
నా లోని చిక్కు మానిచి
నీ లోనికిఁ గొంచుఁ బొమ్ము నిఖిలాధీశా!

(తెభా-8-732-వ.)[మార్చు]

అని యిట్లు సత్యవ్రతుండు పలికిన సంతసించి మత్స్యరూపంబున మహాసముద్రంబున విహరించు హరి పురాణపురుషుం డగుటం జేసి సాంఖ్యయోగక్రియాసహితయగు పురాణసంహిత నుపదేశించె; నమ్మహారాజు ముని సమేతుండై భగవన్నిగదితంబై సనాతనంబగు బ్రహ్మస్వరూపంబు విని కృతార్థుం డయ్యె; నతం డిమ్మహాకల్పంబున వివస్వతుం డనం బరఁగిన సూర్యునకు శ్రాద్ధదేవుండన జన్మించి శ్రీహరి కృపావశంబున నేడవ మనువయ్యె; అంత నవ్విధంబున బెనురేయి నిండునంతకు సంచరించి జలచరాకారుండగు నారాయణుండు తన్నిశాంత సమయంబున.

(తెభా-8-733-మ.)[మార్చు]

కంబోనిధి రోసి వేదముల కుయ్యున్ దైన్యముం జూచి వేఁ
ఱు లల్లార్చి ముఖంబు సాఁచి బలువీఁకందోఁక సారించి మే
న్మె యన్ దౌడలు దీటి మీస లదరన్ మీనాకృతిన్ విష్ణుఁ డ
క్క ఱిటిం దాఁకి వధించె ముష్టిదళితగ్రావున్ హయగ్రీవునిన్.
 : : 21-05-2016: : గణనాధ్యాయి 11:17, 23 సెప్టెంబరు 2016 (UTC)