పోతన తెలుగు భాగవతము/దశమ స్కంధము (ద్వితీయాశ్వాసము)/శివుడు కృష్ణుని స్తుతించుట

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search

శివుడు కృష్ణుని స్తుతించుట

తెలుగు భాగవతము (పోతన తెలుగు భాగవతము/దశమ స్కంధము (ద్వితీయాశ్వాసము)/శివుడు కృష్ణుని స్తుతించుట)
రచయిత: పోతన


(తెభా-10.2-441-వ.)[మార్చు]

“దేవా! నీవు బ్రహ్మరూపంబగు జ్యోతిర్మయుండవు; నిఖిల వేద వేదాంత నిగూఢుండవు; నిర్మలుండవు; సమానాధిక రహితుం డవు; సర్వవ్యాపకుండవైన నిన్ను నిర్మలాంతఃకరణులైన వారలాకాశంబు పగిది నవలోకింతు; రదియునుంగాక పంచోపనిషన్మయం బయిన భవదీయ దివ్యమంగళ మహావిగ్రహ పరిగ్రహంబు సేయునెడ నాభియం దాకాశంబును, ముఖంబునం గృశానుండును, శిరంబున స్వర్గంబును, శ్రోత్రంబుల దిశలును, నేత్రంబుల సూర్యుండును, మనంబునఁ జంద్రుఁడును, బాదంబుల వసుంధరయు, నాత్మ యందహంకారంబును, జఠరంబున జలధులును, రేతంబున నంబువులును, భుజంబుల నింద్రుండును, రోమంబుల మహీరుహౌషధీ వ్రాతంబును, శిరోజంబుల బ్రహ్మలును, జ్ఞానంబున సృష్టియు, నవాంతర ప్రజాపతులును, హృదయంబున ధర్మంబును గలిగి మహాపురుషుండవై లోకకల్పనంబుకొఱకు నీ యకుంఠితతేజంబు గుప్తంబుసేసి జగదుద్భవంబుకొఱకుఁ గైకొన్న భవదీయ దివ్యావతారవైభవం బెఱింగి నుతింప నెంతవారము; నీవు సకలచేతనాచేతననిచయంబులకు నాద్యుండవు; యద్వితీయుండవు; పురాణపురుషుండవు; సకల సృష్టి హేతుభూతుండవు; నీశ్వరుండవు; దినకరుండు కాదంబినీ కదంబావృతుం డగుచు భిన్నరూపుండై బహువిధచ్చాయలం దోఁచు విధంబున నీ యఘటితఘటనానిర్వాహకంబైన సంకల్పంబునఁ ద్రిగుణాతీతుండవయ్యును సత్త్వాదిగుణవ్యవధానంబుల ననేక రూపుండ వై గుణవంతులైన సత్పురుషులకుఁ దమోనివారకంబైన దీపంబు రూపంబునం బ్రకాశించుచుందువు; భవదీయమాయా విమోహితులయిన జీవులు పుత్త్ర దార గృహ క్షేత్రాది సంసారరూపకంబైన పాప పారావారమహావర్తగర్తంబుల మునుంగుచుందేలుచుందురు; దేవా! భవదీయ దివ్యరూపానుభవంబు సేయంజాలక యింద్రియ పరతంత్రుండై భవత్పాదసరసీరుహంబులఁ జేరనెఱుంగని మూఢాత్ముం డాత్మవంచకుండనంబడు; విపరీతబుద్ధిం జేసి ప్రియుండ వైన నిన్ను నొల్లక యింద్రియార్థానుభవంబు సేయుట యమృతంబుమాని హాలాహలంబుసేవించుట గాదె? జగదుదయపాలన లయలీలాహేతుండవై శాంతుండవయి సుహృజ్జన భాగధేయుండ వై సమానాధికవస్తుశూన్యుండవైన నిన్ను నేనును బ్రహ్మయుం బరిణతాంతఃకరణు లైన ముని గణంబులును భజియించుచుందుము; మఱియును.

(తెభా-10.2-442-తే.)[మార్చు]

వ్యయుండ; వనంతుండ; చ్యుతుండ;
వాదిమధ్యాంతశూన్యుండ; ఖిలధృతివి
నిఖిలమం దెల్ల వర్తింతు నీవు దగిలి
నిఖిల మెల్లను నీ యంద నెగడుఁ గృష్ణ!

(తెభా-10.2-443-సీ.)[మార్చు]

ని సన్నుతించిన రి యాత్మ మోదించి;
మొగమునఁ జిఱునవ్వు మొలకలెత్త
లితబాలేందుకళామౌళి కిట్లను;
శంకర! నీ మాట త్య మరయ
నేది నీ కిష్టమై యెసఁగెడు దానిన;
వేఁడుము; నీకిత్తు వీఁ డవధ్యుఁ;
డిది యెట్టి దనినఁ బ్రహ్లాదుండు మద్భక్తుఁ;
తనికి వరము నీ న్వయమున

(తెభా-10.2-443.1-తే.)[మార్చు]

నన మందిన వారలఁ జంప ననుచుఁ
డఁక మన్నించితిని యది కారణమున
విశ్వవిశ్వంభరాభార విపులభూరి
లభుజాగర్వ మడఁపంగ లయుఁగాన.

(తెభా-10.2-444-క.)[మార్చు]

ములు నాలుగు సిక్కం
' రిమార్చితి, వీఁడు నీదు క్తుల కగ్రే
రుఁడై పొగడొంది జరా
' ణాది భయంబు దక్కి ను నిటమీఁదన్.

(తెభా-10.2-445-వ.)[మార్చు]

అని యానతిచ్చిన నంబికావరుండు సంతుష్టాంతరంగుం డయ్యె; నబ్బలినందనుం డట్లు రణరంగవేదిం గృష్ణదేవతాసన్నిధిం బ్రజ్వలిత చక్రకృశాను శిఖాజాలంబులందు నిజబాహా సహస్ర శాఖా సమిత్ప్రచయంబును, దత్‌క్షతోద్వేలకీలాల మహితాజ్యధారాశతంబును, బరభయంకర వీరహుంకార మంత్రంబులతోడ వేల్చి పరిశుద్ధిం బొంది విజ్ఞానదీపాంకురంబున భుజాఖర్వగర్వాంధకారంబు నివారించినవాఁడై యనవరతపూజితస్థాణుండగు నబ్బాణుండు, భుజవనవిచ్ఛేదజనితవిరూపితస్థాణుం డయ్యును దదీయవరదాన కలితానంద హృదయారవిందుం డగుచు గోవిందచరణారవిందంబులకుఁ బ్రణామంబు లాచరించి; యనంతరంబ.

(తెభా-10.2-446-క.)[మార్చు]

పు మున కేగి యుషా సుం
' రికిని ననిరుద్ధునకు ముదంబున భూషాం
దాసదాసికాజన
' వస్తువితాన మొసఁగి వారని భక్తిన్.

(తెభా-10.2-447-క.)[మార్చు]

కరథంబున నిడుకొని
' వైభవ మొప్పఁ గన్యకాయుక్తముగా
నిరుద్ధుని గోవిందుం
' నుమోదింపంగ దెచ్చి ర్పించె నృపా!

(తెభా-10.2-448-ఉ.)[మార్చు]

'అం మురాంతకుండు త్రిపురాంతకు వీడ్కొని బాణు నిల్పి య
'త్యం విభూతిమై నిజబలావలితోఁ జనుదేర నా యుషా
'కాం తుఁడు మున్నుగాఁ బటహ కాహళ తూర్య నినాద పూరితా
'శాం రుఁడై వెసం జనియె నాత్మ పురీముఖుఁడై ముదంబునన్.

(తెభా-10.2-449-మ.)[మార్చు]

' నియెన్ గోపకుమారశేఖరుఁడు రంత్ఫుల్లరాజీవ కో
' దోత్తుంగ తరంగసంగత లసత్కాసారకన్ భూరి శో
' నిత్యోన్నత సౌఖ్యభారక నుదంద్వైభవోదారకన్
' సంతాపనివారకన్ సుజనభాస్వత్తారకన్ ద్వారకన్.

(తెభా-10.2-450-వ.)[మార్చు]

కని డాయంజనఁ బురలక్ష్మి కృష్ణ సందర్శన కుతూహలయై చేసన్నలం జీరు చందంబున నందంబునొందు నుద్ధూతతరళ విచిత్ర కేతుపతాకాభిశోభితంబును, మహనీయ మరకతతోరణ మండితంబును, గనకమణి వినిర్మితగోపురసౌధప్రాసాద వీథికావిలసితంబును, మౌక్తిక వితానవిరచిత మంగళ రంగవల్లీ విరాజితంబును, శోభనాకలితవిన్యస్త కదళికాస్తంభ సురభి కుసుమమాలి కాక్షతాలంకృతంబును, గుంకుమ సలిల సిక్త విపణిమార్గంబును, శంఖ దుందుభి భేరీ మృదంగ పటహ కాహళాది తూర్య మంగళారావ కలితంబును, వంది మాగధ సంగీత ప్రసంగంబును నై యతి మనోహర విభవాభిరామం బైన యప్పురవరంబు సచివ పురోహిత సుహృద్బాంధవ ముఖ్యు లెదురుకొన భూసురాశీర్వాదంబులను బుణ్యాంగనా కరకలిత లలితాక్షతలను గైకొనుచుం గామినీమణులు గర్పూరనీరాజనంబులు నివాళింప నిజమందిరంబుం బ్రవేశించి యప్పుండరీకాక్షుండు పరమానందంబున సుఖం బుండె; నంత.

(తెభా-10.2-451-క.)[మార్చు]

శ్రీ కృష్ణుని విజయం బగు
'నీ థఁ బఠియించువార లెప్పుడు జయముం
గై కొని యిహపరసౌఖ్యము
'లా ల్పోన్నతి వహింతు వనీనాథా!

(తెభా-10.2-452-క.)[మార్చు]

ని చెప్పిన శుకయోగికి
' నాయకుఁ డనియెఁ గృష్ణరితము విన నా
మెపుడుఁ దనియ దింకను
'వి వలతుం గరుణఁ జెప్పవే మునినాథా!

(తెభా-10.2-453-వ.)[మార్చు]

అనినఁ బరీక్షిన్నరేంద్రునకు శుకయోగీంద్రుం డిట్లనియె.

21-05-2016: :
గణనాధ్యాయి 10:58, 12 డిసెంబరు 2016 (UTC)