పోతన తెలుగు భాగవతము/దశమ స్కంధము (ద్వితీయాశ్వాసము)/రాజసూయంబు నెఱవేర్చుట

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search

రాజసూయంబునెఱవేర్చుట

తెలుగు భాగవతము (పోతన తెలుగు భాగవతము/దశమ స్కంధము (ద్వితీయాశ్వాసము)/రాజసూయంబు నెఱవేర్చుట)
రచయిత: పోతన


(తెభా-10.2-765-వ.)[మార్చు]

అని గోవిందునిం బొగడి యద్దేవు ననుమతంబునం గుంతీసుతాగ్రజుండు పరతత్త్వవిజ్ఞాను లైన ధరిణీసురులను ఋత్విజులంగా వరియించి.

(తెభా-10.2-766-సీ.)[మార్చు]

సాత్యవతేయ కశ్యప భరద్వాజోప;
హూతి విశ్వామిత్ర వీతిహోత్ర
మైత్రేయ పైల సుమంతు మధుచ్ఛంద;
గౌతమ సుమతి భార్గవ వసిష్ఠ
వామదేవాకృతవ్రణ కణ్వ జైమిని;
ధౌమ్య పరాశరార్వ కవషు
సిత వైశంపాయ నాసురి భార్గవ;
క్రతు వీరసేన గర్గత్రికవ్య

(తెభా-10.2-766.1-ఆ.)[మార్చు]

ముఖ్యులైన పరమమునులనుగృపుని గాం
గేయ కుంభజాంబికేయ విదుర
కురుకుమార బంధు కులవృద్ధ ధారుణీ
సుర నరేంద్ర వైశ్య శూద్రవరుల.

(తెభా-10.2-767-క.)[మార్చు]

ప్పింప వారు హర్షము
లు ప్పతిలఁగ నేఁగుదెంచి యుచితక్రియలం
ప్పక కనుఁగొనుచుండఁగ
ప్పుడు విధ్యుక్త నియతులై భూమిసురుల్‌.

(తెభా-10.2-768-ఆ.)[మార్చు]

డఁగి సవనభూమిఁ నకలాంగలముల
ర్థి దున్ని పాండవాగ్రజునకు
చట దీక్షచేసి యంచితస్వర్ణ మ
యోపకరణముల నలోపముగను,

(తెభా-10.2-769-వ.)[మార్చు]

ఇట్లు నియమంబున సముచిత క్రియాకలాపంబులు నడపుచుండి రప్పుడు.

(తెభా-10.2-770-క.)[మార్చు]

లావనీశు లిచ్చిన
లంక సువర్ణరత్న య ధన వస్త్ర
ప్ర రంబులు మొదలగు కా
ను లందుకొనన్ సుయోధనుని నియమించెన్.

(తెభా-10.2-771-సీ.)[మార్చు]

ర్థిజాతము గోరిట్టి వస్తువు లెల్లఁ;
గఁ బంచియిడఁగఁ రాధాతనూజు
రసాన్న పానాది కలపదార్థముల్‌;
పాకముల్‌ సేయింపఁ వనతనయుఁ
బంకజోదరు నొద్దఁ బాయక పరిచర్య;
విలి కావింప వావతనూజు
వన నిమిత్తంబు సంచితద్రవ్యంబు;
పెంపుతో వేగఁ దెప్పింప నకులు

(తెభా-10.2-771.1-తే.)[మార్చు]

దేవగురు వృద్ధధాత్రీసురావలులను
రసి పూజింప సహదేవు ఖిలజనులఁ
బొలుచు మృష్టాన్న తతులఁ దృప్తులను జేయ
ద్రౌపదిని నియమించెను ర్మసుతుఁడు.

(తెభా-10.2-772-వ.)[మార్చు]

అయ్యవసరంబున.

(తెభా-10.2-773-చ.)[మార్చు]

రి శిఖి దండపాణి నికషాత్మజ పాశి సమీర గుహ్యకే
శ్వ శశిమౌళి పంకరుహసంభవ చారణ సిద్ధ సాధ్య కి
న్న గరుడోరగామరగణంబులు వచ్చి మఖంబుఁ జూచి య
చ్చె రువడి తొల్లి యెవ్వరునుజేయుమఖంబులునింత యొప్పునే

(తెభా-10.2-774-క.)[మార్చు]

దిగాక యిందిరావిభు
ములు సేవించునట్టి భాగ్యము గలుగం
దు దిఁ బడయరాని బహు సం
లెవ్వియుఁ గలవె? యనుచుఁ బ్రస్తుతి సేయన్.

(తెభా-10.2-775-వ.)[మార్చు]

అప్పుడు.

(తెభా-10.2-776-చ.)[మార్చు]

రసమానులై తనరు యాజకవర్గములోలి రాజసూ
ఖవిధానమంత్రముల గ్నిముఖంబుగఁ జేసి ధర్మజుం
గ్ర మున వేలిపింపఁ గ్రతురాజసమాప్తిదినంబునన్ నృపో
త్త ముఁడు గడంగి యాజకసస్య గురుద్విజకోటిఁ బెంపునన్.

(తెభా-10.2-777-వ.)[మార్చు]

పూజించునప్పు డందగ్రపూజార్హు లెవ్వరని యడిగిన సదస్యులు దమకుఁ దోఁచిన విధంబులం బలుక వారి భాషణంబులు వారించి వివేకశీలుండును, జతురవచనకోవిదుండును నగు సహదేవుండు భగవంతుండును, యదుకులసంభవుండును నైన శ్రీకృష్ణునిం జూపి “యిమ్మహాత్ముని సంతుష్టుంజేసిన భువనంబు లన్నియుం బరితుష్టిం బొందు” నని చెప్పి ధర్మజుం జూచి యిట్లనియె.

(తెభా-10.2-778-ఉ.)[మార్చు]

కా ము దేశమున్ గ్రతువుఁ ర్మముఁ గర్తయు భోక్తయున్ జగ
జ్జా ముదైవమున్గురువుసాంఖ్యముమంత్రమునగ్నియాహుతుల్‌
వే లు విప్రులున్ జనన వృద్ధి లయంబుల హేతుభూతముల్‌
లీ లఁ దాన యై తగ వెలింగెడు నెక్కటితేజ మీశుఁడున్.

(తెభా-10.2-779-చ.)[మార్చు]

' తఁడె యితండు గన్ను లొకయించుక మోడ్చిన నీ చరాచర
'స్థి భువనంబు లన్నియు నశించు నితం డవి విచ్చిచూచినన్
'వి తములై జనించుఁ బ్రభవిష్ణుఁడు విష్ణుఁడు నైన యట్టి యీ
'క్ర తుఫలదుండుగా కొరుఁ డొకం డెటు లర్హుఁడు శిష్టపూజకున్?

(తెభా-10.2-780-ఉ.)[మార్చు]

' పురుషోత్తమున్ జగదధీశు ననంతుని సర్వశక్తుఁ జి
'ద్రూ కు నగ్రపూజఁ బరితోషితుఁ జేయ సమస్త లోకముల్‌
'వే రితుష్టిఁ బొందుఁ బృథివీవర! కావున నీవు కృష్ణునిన్
'శ్రీ తిఁ బూజసేయు మెడసేయక మాటలు వేయు నేటికిన్?

(తెభా-10.2-781-క.)[మార్చు]

ని సహదేవుఁడు పలికిన
'వి ని యచ్చటి జనులు మనుజవిభులును ఋషులున్
ము నుకొని మనములు మోదము
' నుకఁగ నిది లెస్స యనిరి ర్మజుఁ డంతన్.

(తెభా-10.2-782-క.)[మార్చు]

ము నిజనమానసమధుకర
' జాతములైన యట్టి వారిజదళలో
ను పదయుగళప్రక్షా
' మొగిఁ గావించి తజ్జలంబులు భక్తిన్.

(తెభా-10.2-783-క.)[మార్చు]

తా నును గుంతియు ననుజులు
'మా నుగ ద్రుపదాత్మజయును స్తకములఁ బెం
పూ నిన నియతి ధరించి మ
'హా నందము బొంది రతిశప్రీతిమెయిన్.

(తెభా-10.2-784-క.)[మార్చు]

చం త్కాంచన రుచిరో
'దం చితవస్త్రముల నూతనార్కప్రభలన్
మిం చిన రత్నములం బూ
'జిం చెన్ ధర్మజుఁడు కృష్ణు జిష్ణు సహిష్ణున్.

(తెభా-10.2-785-వ.)[మార్చు]

ఇట్లు పూజించి యానందబాష్పజల బిందుసందోహకందళిత నయనారవిందంబులం గోవిందుని సుందరాకారంబు దర్శింపఁ జాలకుండె; నట్లు పూజితుండై తేజరిల్లు పుండరీకాక్షు నిరీక్షించి హస్తంబులు నిజమస్తకంబుల ధరించి వినుతుల సేయుచు, నఖిలజనంబులు జయజయ శబ్దంబు లిచ్చిరి; దేవతలు వివిధ తూర్యఘోషంబులతోడం బుష్పవర్షంబులు గురియించి; రయ్యవసరంబున.

(తెభా-10.2-786-క.)[మార్చు]

ఘోషసుతుఁడు దద్విభ
' ము సూచి సహింప కలుక ట్రిలఁగా బీ
ము డిగ్గి నిలిచి నిజ హ
'స్త ము లెత్తి మనోభయంబు క్కినవాఁడై.

(తెభా-10.2-787-వ.)[మార్చు]

అప్పు డప్పుండరీకాక్షుండు వినుచుండ సభాసదులం జూచి యిట్లనియె.

21-05-2016: :
గణనాధ్యాయి 11:11, 12 డిసెంబరు 2016 (UTC)