పోతన తెలుగు భాగవతము/దశమ స్కంధము (ద్వితీయాశ్వాసము)/రాజబంధ మోక్షంబు

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search

రాజబంధమోక్షంబు

తెలుగు భాగవతము (పోతన తెలుగు భాగవతము/దశమ స్కంధము (ద్వితీయాశ్వాసము)/రాజబంధ మోక్షంబు)
రచయిత: పోతన


(తెభా-10.2-743-క.)[మార్చు]

నిలజుని దేవపతి నం
' నుఁడును బద్మాక్షుఁడును నుదారత నాలిం
ములు సేసి పరాక్రమ
'ము కద్భుతమంది మోదమునఁ బొగడి రొగిన్.

(తెభా-10.2-744-క.)[మార్చు]

జాక్షుఁ డంత గరుణా
' నిధియును భక్తలోకత్సలుఁడును గా
వు మాగధసుతు సహదే
'వు నిఁ బట్టముగట్టెఁ దన్నవోన్నతపదవిన్.

(తెభా-10.2-745-క.)[మార్చు]

ధాధినాథునకు ము
'న్న పడి చెఱసాలలను మహాదుఃఖములన్
నొ గులుచుఁ దన పాదాంబుజ
'యు ళము చింతించుచున్న యుర్వీశ్వరులన్.

(తెభా-10.2-746-వ.)[మార్చు]

అయ్యవసరంబునఁ గృష్ణుండు దన దివ్యచిత్తంబున మఱవ నవధరింపక చెఱలు విడిపించిన వారలు పెద్దకాలంబు కారాగృహంబులఁ బెక్కు బాధలం బడి కృశీభూతశరీరు లగుటంజేసి రక్తమాంస శూన్యంబులై త్వగస్థిమాత్రావశిష్టంబులును, ధూళిధూసరంబులు నైన దేహంబులు గలిగి కేశపాశంబులు మాసి జటాబంధంబు లైన శిరంబులతో మలినవస్త్రులై చనుదెంచి; యప్పుడు.

(తెభా-10.2-747-సీ.)[మార్చు]

'వపద్మలోచను వబంధమోచను;
'భరితశుభాకారు దురితదూరుఁ
'గంగణకేయూరుఁ గాంచనమంజీరు;
'వివిధశోభితభూషు విగతదోషుఁ
'న్నగాంతకవాహు క్తమహోత్సాహు;
'తచంద్రజూటు నున్నతకిరీటు
'రినీలనిభకాయు రపీతకౌశేయుఁ;
'టిసూత్రధారు జద్విహారు

(తెభా-10.2-747.1-తే.)[మార్చు]

'హార వనమాలికా మహితోరువక్షు
'శంఖచక్రగదాపద్మశార్‌ఙ్గహస్తు
'లిత శ్రీవత్సశోభితక్షణాంగు
'సుభగచారిత్రు దేవకీసుతునిఁ గాంచి.

(తెభా-10.2-748-చ.)[మార్చు]

' రితముదాత్ములై విగతబంధనులై నిజమస్తముల్‌ మురా
'సు రిపు పాదపద్మములు సోఁకఁగ జాఁగిలి మ్రొక్కి నమ్రులై
' ములు మోడ్చి యో! పరమకారుణికోత్తమ! సజ్జనార్తి సం
' ణ వివేకశీల! మహితాశ్రితపోషణ! పాపశోషణా!

(తెభా-10.2-749-ఆ.)[మార్చు]

'రద! పద్మనాభ! రి! కృష్ణ! గోవింద!
'దాసదుఃఖనాశ! వాసుదేవ!
'వ్యయాప్రమేయ! నిశంబుఁ గావింతు
'మిందిరేశ! నీకు వందనములు

(తెభా-10.2-750-ఉ.)[మార్చు]

ధీ విచార! మమ్ము భవదీయ పదాశ్రయులన్ జరాసుతో
దా నిబంధనోగ్ర పరితాపము నీ కరుణావలోకనా
సా ముచేత నార్చితివి; జ్జనరక్షయు దుష్టశిక్షయు
న్నా య నీకుఁ గార్యములు యాదవవంశపయోధిచంద్రమా!

(తెభా-10.2-751-సీ.)[మార్చు]

'వధరింపుము మాగధాధీశ్వరుఁడు మాకు;
'రమబంధుఁడు గాని గయకాఁడు
'ప్రకటిత రాజ్యవైవ మదాంధీభూత;
'చేతస్కులము మమ్ముఁ జెప్ప నేల?
'మనీయ జలతరంముల కైవడి దీప;
'శిఖవోలెఁ జూడ నస్థిరములైన
'గురుసంపదలు నమ్మి పరసాధనక్రియా;
'మ మేది తద్బాధకంబు లగుచుఁ

(తెభా-10.2-751.1-తే.)[మార్చు]

'రగు నన్యోన్య వైరానుబంధములను
'బ్రజలఁ గారించుచును దుష్టభావచిత్తు
'గుచు నాసన్న మృత్యుభయంబు దక్కి
'త్తులై తిరుగుదురు దుర్మనుజు లంత.

(తెభా-10.2-752-చ.)[మార్చు]

' పటిచేఁత నైహికసుఖంబులఁ గోల్పడి రిత్త కోర్కి వెం
' డిఁ బడి యెండమావులఁ బిపాసువులై సలిలాశ డాయుచుం
'జె డు మనుజుల్‌ భవాబ్ధిదరిఁ జేరఁగలేక నశింతు; రట్టి యా
'యి డుమలఁ బొందఁజాలము రమేశ! త్రిలోకశరణ్య! మాధవా!

(తెభా-10.2-753-ఉ.)[మార్చు]

'వే వధూశిరోమహితవీథులఁ జాల నలంకరించు మీ
'పా సరోజయుగ్మము శుస్థితి మా హృదయంబులందు ని
'త్యో దితభక్తిమైఁ దగిలియుండు నుపాయ మెఱుంగఁబల్కు దా
'మో ర! భక్త దుర్భవపయోనిధితారణ! సృష్టికారణా!

(తెభా-10.2-754-క.)[మార్చు]

ని తను శరణము వేఁడిన
' నాథుల వలను సూచి దమలభక్తా
చరితుఁడు పంకజలో
' నుఁ డిట్లను వారితోడ దయామతియై.

(తెభా-10.2-755-చ.)[మార్చు]

' పతులార! మీ పలుకు త్యము; రాజ్యమదాంధచిత్తులై
' ముగ విప్రులం బ్రజలఁ గాఱియఁ బెట్టుటఁ జేసి కాదె వే
' హుష రావణార్జునులు నాశము నొందిరి; కాన ధర్మ పా
' మునఁగాక నిల్చునె? కులంబుబలంబుఁ జిరాయురున్నతుల్‌.

(తెభా-10.2-756-వ.)[మార్చు]

అది గావున మీ మనంబుల దేహం బనిత్యంబుగాఁ దెలిసి.

(తెభా-10.2-757-ఉ.)[మార్చు]

'మీ లు ధర్మముం దగవు మేరయుఁ దప్పక భూజనాళిఁ బెం
'పా రుచు సౌఖ్యసంపదల నందఁగఁ బ్రోచుచు భూరియజ్ఞముల్‌
'గౌ వవృత్తి మత్పరముగా నొనరింపుచు మామకాంఘ్రి పం
'కే రుహముల్‌ భజించుచు నకిల్బిషులై చరియింపుఁ డిమ్ములన్.

(తెభా-10.2-758-వ.)[మార్చు]

అట్లయిన మీరలు బ్రహ్మసాయుజ్య ప్రాప్తులయ్యెదురు; మదీయ పాదారవిందంబులందుఁ జలింపని భక్తియుఁ గలుగునని యానతిచ్చి యా రాజవరుల మంగళస్నానంబులు సేయించి, వివిధ మణి భూషణ మృదులాంబర మాల్యానులేపనంబు లొసంగి, భోజన తాంబూలాదులం బరితృప్తులం జేసి, యున్నత రథాశ్వ సామజాధిరూఢులం గావించి, నిజరాజ్యంబులకుఁ బూజ్యులంచేసి, యనిచిన.

(తెభా-10.2-759-క.)[మార్చు]

వరు లీ చందంబున
'ము సంహరుచేత బంధమోక్షణులై సు
స్థి హర్షంబులతో నిజ
'పు ములకుం జనిరి శుభవిభూతి తలిర్పన్.

(తెభా-10.2-760-క.)[మార్చు]

రిమంగళగుణకీర్తన
'ని తముఁ గావించుచును వినిర్మలమతులై
గు రుబంధుపుత్త్రజాయా
' రిజన మలరంగఁ గృష్ణుఁ ద్మదళాక్షున్.

(తెభా-10.2-761-వ.)[మార్చు]

బహుప్రకారంబులం బొగడుచుఁ దమతమ దేశంబులకుం జని.

(తెభా-10.2-762-క.)[మార్చు]

ళినదళలోచనుఁడు దముఁ
'దె లిపిన సద్ధర్మపద్ధతినిఁ దగవరులై
యి లఁ బరిపాలించుచు సుఖ
'ము నుండిరి మహితనిజవిభుత్వము లలరన్.

(తెభా-10.2-763-వ.)[మార్చు]

ఇట్లు కృష్ణుండు జరాసంధవధంబును, రాజలోకంబునకు బంధమోక్షణంబును గావించి, వాయునందన వాసవనందనులుం దానును జరాసంధతనయుం డగు సహదేవుండు సేయు వివిధంబు లగు పూజలు గైకొని, యతని నుండ నియమించి, యచ్చోటు గదలి కతిపయప్రయాణంబుల నింద్రప్రస్థపురంబునకుం జనుదెంచి తద్ద్వార ప్రదేశంబున విజయశంఖంబులు పూరించినఁ బ్రతిపక్ష భయదంబును, బాంధవ ప్రమోదంబును నగు నమ్మహాఘోషంబు విని, పౌరజనంబులు జరాతనయు మరణంబు నిశ్చయించి సంతసిల్లిరి; వారిజాక్షుండును భీమసేన పార్థులతోఁ బురంబు ప్రవేశించి ధర్మనందనునకు వందనం బాచరించి, తమ పోయిన తెఱంగును నచ్చట జరాసంధుని వధియించిన ప్రకారంబును సవిస్తరంబుగా నెఱింగించిన నతండు విస్మయవికచలోచనంబుల నానందబాష్పంబులు గురియ, నమ్మాధవు మాహాత్మ్యంబునకుఁ దమ యందలి భక్తి స్నేహ దయాది గుణంబులకుం బరితోషంబు నొందుచుఁ గృష్ణునిం జూచి యిట్లనియె.

(తెభా-10.2-764-సీ.)[మార్చు]

మలాక్ష! సర్వలోములకు గురుఁడవై;
తేజరిల్లెడు భవదీయమూర్తి
యంశాంశసంభవు గు లోకపాలురు;
నీ యాజ్ఞఁ దలమోచి నిఖిలభువన
రిపాల నిపుణులై భాసిల్లుచున్న వా;
ట్టి నీ కొక నృపునాజ్ఞ సేయు
రయ నీమాయ గాది నిక్కమే? యేక;
మై యద్వితీయమై వ్యయంబు

(తెభా-10.2-764.1-తే.)[మార్చు]

నైన నీ తేజమున కొక హాని గలదె?
చిన్మయాకార! నీ పాదసేవకులకు
నాత్మపరభేదబుద్ధి యెందైనఁ గలదె?
పుండరీకాక్ష! గోవింద! భువనరక్ష!

21-05-2016: :
గణనాధ్యాయి 11:11, 12 డిసెంబరు 2016 (UTC)