పోతన తెలుగు భాగవతము/దశమ స్కంధము (ద్వితీయాశ్వాసము)/కుచేలుని ఆదరించుట

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search

కుచేలుని ఆదరించుట

తెలుగు భాగవతము (పోతన తెలుగు భాగవతము/దశమ స్కంధము (ద్వితీయాశ్వాసము)/కుచేలుని ఆదరించుట)
రచయిత: పోతన


(తెభా-10.2-980-మ.)[మార్చు]

' ని డాయం జనునంతఁ గృష్ణుఁడు దళత్కంజాక్షుఁ డప్పేద వి
'ప్రు ని నశ్రాంత దరిద్రపీడితుఁ గృశీభూతాంగు జీర్ణాంబరున్
' తృష్ణాతురచిత్తు హాస్యనిలయున్ ఖండోత్తరీయుం గుచే
'లు ని నల్లంతనె చూచి సంభ్రమ విలోలుండై దిగెం దల్పమున్.

(తెభా-10.2-981-క.)[మార్చు]

మర్థి నెదురుగాఁ జని
' రిరంభణ మాచరించి, బందుస్నేహ
స్ఫు ణం దోడ్తెచ్చి, సమా
' మునఁ గూర్పుండఁ బెట్టెఁ న తల్పమునన్.

(తెభా-10.2-982-తే.)[మార్చు]

'ట్లు గూర్చుండఁ బెట్టి నెయ్యమునఁ గనక
'లశ సలిలంబుచేఁ గాళ్ళు డిగి భక్తిఁ
'జ్జలంబులు దనదు మస్తమునఁ దాల్చి
'లలిత మృగమద ఘనసార మిళిత మైన.

(తెభా-10.2-983-తే.)[మార్చు]

'లయజము మేన జొబ్బిల్ల లఁది యంత
'శ్రమము వాయంగఁ దాళవృంమున విసరి
'బంధురామోదకలిత ధూపంబు లొసఁగి
'మించు మణిదీపముల నివాళించి మఱియు.

(తెభా-10.2-984-వ.)[మార్చు]

సురభికుసుమ మాలికలు సిగముడిం దుఱిమి, కర్పూరమిళిత తాంబూలంబు నిడి, ధేనువు నొసంగి, సాదరంబుగా స్వాగతం బడిగిన నప్పు డవ్విప్రుండు మేనం బులకాంకురంబు లంకురింప నానందబాష్ప జలబిందు సందోహుం డయ్యె; నట్టియెడం బద్మలోచనుండు మన్నించు నంగనామణి యగు రుక్మిణి కరకంకణ రవంబు లొలయం జామరలు వీవం దజ్జాత వాతంబున ఘర్మసలిలంబు నివారించుచుండఁ జూచి శుద్ధాంత కాంతానివహంబులు దమ మనంబుల నద్భుతం బంది యిట్లనిరి.

(తెభా-10.2-985-ఉ.)[మార్చు]

' మి తపంబు సేసెనొకొ! యీ ధరణీదివిజోత్తముండు తొల్
'బా మున! యోగివిస్ఫుర దుపాస్యకుఁడై తనరారు నీ జగ
'త్స్వా మి రమాధినాథు నిజల్పమునన్ వసియించి యున్నవాఁ
'డీ హనీయమూర్తి కెనయే మునిపుంగవు లెంతవారలున్?

(తెభా-10.2-986-వ.)[మార్చు]

అదియునుం గాక.

(తెభా-10.2-987-చ.)[మార్చు]

మృదుతల్పమందు వనితామణి యైన రమాలలామ పొం
దు ను నెడఁగాఁ దలంపక యదుప్రవరుం డెదురేఁగి మోదముం
నుకఁగఁ గౌఁగిలించి యుచిక్రియలం బరితుష్టుఁ జేయుచున్
వి యమునన్ భజించె; ధరణీసురుఁ డెంతటి భాగ్యవంతుడో?

(తెభా-10.2-988-వ.)[మార్చు]

అను నయ్యవసరంబున

(తెభా-10.2-989-క.)[మార్చు]

ము సంహరుఁడు కుచేలుని
ము గరంబునఁ దెమల్చి డఁకన్ మన మా
గు రుగృహమున వర్తించిన
రితము లని కొన్ని నుడివి తురత మఱియున్.

(తెభా-10.2-990-సీ.)[మార్చు]

బ్రాహ్మణోత్తమ! వేదపాఠనలబ్ధ ద;
క్షత గల చారువంశంబు వలనఁ
రిణయంబైనట్టి భార్య సుశీలవ;
ర్తనములఁ దగభవత్సదృశ యగునె?
లఁప గృహక్షేత్ర నదార పుత్త్రాదు;
లందు నీ చిత్తంబు సెందకుంట
తోఁచుచున్నది; యేనుదుది లోకసంగ్రహా;
ర్థంబు కర్మాచరణంబుసేయు

(తెభా-10.2-990.1-తే.)[మార్చు]

గతి''''', మనంబులఁ గామమోహితులు గాక
ర్థిమై యుక్తకర్మంబు లాచరించి
ప్రకృతి సంబంధములు వాసి వ్యనిష్ఠ
విలియుందురు కొంద ఱుత్తములు భువిని.

(తెభా-10.2-991-వ.)[మార్చు]

అని మఱియు నిట్లనియె.

(తెభా-10.2-992-క.)[మార్చు]

ఱుఁగుదువె? మనము గురు మం
ది మున వసియించి యతఁడు దెలుపఁగ వరుస
న్నె ఱుఁగఁగ వలసిన యర్థము
లె ఱిఁగి పరిజ్ఞానమహిమ లెఱుఁగుట లెల్లన్.

(తెభా-10.2-993-వ.)[మార్చు]

అని మఱియు గురుప్రశంస సేయం దలంచి యిట్లనియె.

21-05-2016: :
గణనాధ్యాయి 11:24, 12 డిసెంబరు 2016 (UTC)