శాంతి పర్వము - అధ్యాయము - 90

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
వ్యాస మహాభారతము (శాంతి పర్వము - అధ్యాయము - 90)
వేద వ్యాసుడు


వ్యాస మహాభారతము
పర్వములు
1. ఆది పర్వము
2. సభా పర్వము
3. అరణ్య పర్వము
4. విరాట పర్వము
5. ఉద్యోగ పర్వము
6. భీష్మ పర్వము
7. ద్రోణ పర్వము
8. కర్ణ పర్వము
9. శల్య పర్వము
10. సౌప్తిక పర్వము
11. స్త్రీ పర్వము
12. శాంతి పర్వము
13. అనుశాసన పర్వము
14. అశ్వమేధ పర్వము
15. ఆశ్రమవాసిక పర్వము
16. మౌసల పర్వము
17. మహాప్రస్ధానిక పర్వము
18. స్వర్గారోహణ పర్వము

1 వనస్పతీన భక్ష్యఫలాన న ఛిన్థ్యుర విషయే తవ
బరాహ్మణానాం మూలఫలం ధర్మ్యమ ఆహుర మనీషిణః
2 బరాహ్మణేభ్యొ ఽతిరిక్తం చ భుఞ్జీరన్న ఇతరే జనాః
న బరాహ్మణొపరొధేన హరేథ అన్యః కదం చన
3 విప్రశ చేత తయాగమ ఆతిష్ఠేథ ఆఖ్యాయావృత్తి కర్శితః
పరికల్ప్యాస్య వృత్తిః సయాత సథారస్య నరాధిప
4 స చేన నొపనివర్తేత వాచ్యొ బరాహ్మణ సంసథి
కస్మిన్న ఇథానీం మర్యాథామ అయం లొకః కరిష్యతి
5 అసంశయం నివర్తేత న చేథ వక్ష్యత్య అతః పరమ
పూర్వం పరొక్షం కర్తవ్యమ ఏతత కౌన్తేయ శాసనమ
6 ఆహుర ఏతజ జనా బరహ్మన న చైతచ ఛరథ్థధామ్య అహమ
నిమన్త్ర్యశ చ భవేథ భొగైర అవృత్త్యా చేత తథాచరేత
7 కృషిగొరక్ష్య వాణిజ్యం లొకానామ ఇహ జీవనమ
ఊర్ధ్వం చైవ తరయీ విథ్యా సా భూతాన భావయత్య ఉత
8 తస్యాం పరయతమానాయాం యే సయుస తత్పరిపన్దినః
థస్యవస తథ వధాయేహ బరహ్మా కషత్రమ అదాసృజత
9 శత్రూఞ జహి పరజా రక్ష యజస్వ కరతుభిర నృప
యుధ్యస్వ సమరే వీరొ భూత్వా కౌరవనన్థన
10 సంరక్ష్యాన పాలయేథ రాజా యః స రాజార్య కృత తమః
యే కే చిత తాన న రక్షన్తి తైర అర్దొ నాస్తి కశ చన
11 సథైవ రాజ్ఞా బొథ్ధవ్యం సర్వలొకాథ యుధిష్ఠిర
తస్మాథ ధేతొర హి భుఞ్జీత మనుష్యాన ఏవ మానవః
12 అన్తరేభ్యః పరాన రక్షన పరేభ్యః పునర అన్తరాన
పరాన పరేభ్యః సవాన సవేభ్యః సర్వాన పాలయ నిత్యథా
13 ఆత్మానం సర్వతొ రక్షన రాజా రక్షేత మేథినీమ
ఆత్మమూలమ ఇథం సర్వమ ఆహుర హి విథుషొ జనాః
14 కిం ఛిథ్రం కొ ఽనుషఙ్గొ మే కిం వాస్త్య అవినిపాతితమ
కుతొ మామ ఆస్రవేథ థొష ఇతి నిత్యం విచిన్తయేత
15 గుప్తైశ చారైర అనుమతైః పృదివీమ అనుచారయేత
సునీతం యథి మే వృత్తం పరశంసన్తి న వా పునః
కచ చిథ రొచేజ జనపథే కచ చిథ రాష్ట్రే చ మే యశః
16 ధర్మజ్ఞానాం ధృతిమతాం సంగ్రామేష్వ అపలాయినామ
రాష్ట్రం చ యే ఽనుజీవన్తి యే చ రాజ్ఞొ ఽనుజీవినః
17 అమాత్యానాం చ సర్వేషాం మధ్యస్దానాం చ సర్వశః
యే చ తవాభిప్రశంసేయుర నిన్థేయుర అద వా పునః
సర్వాన సుపరిణీతాంస తాన కారయేత యుధిష్ఠిర
18 ఏకాన్తేన హి సర్వేషాం న శక్యం తాత రొచితుమ
మిత్రామిత్రమ అదొ మధ్యం సర్వభూతేషు భారత
19 తుల్యబాహుబలానాం చ గుణైర అపి నిషేవినామ
కదం సయాథ అధికః కశ చిత స తు భుఞ్జీత మానవాన
20 యే చరా హయ అచరాన అథ్యుర అథంష్ట్రాన థంష్ట్రిణస తదా
ఆశీవిషా ఇవ కరుథ్ధా భుజగా భుజగాన ఇవ
21 ఏతేభ్యశ చాప్రమత్తః సయాత సథా యత్తొ యుధిష్ఠిర
భారుణ్డ సథృశా హయ ఏతే నిపతన్తి పరమాథ్యతః
22 కచ చిత తే వణిజొ రాష్ట్రే నొథ్విజన్తే కరార్థితాః
కరీణన్తొ బహు వాల్పేన కాన్తారకృతనిశ్రమాః
23 కచ చిత కృషికరా రాష్ట్రం న జహత్య అతి పీడితాః
యే వహన్తి ధురం రాజ్ఞాం సంభరన్తీతరాన అపి
24 ఇతొ థత్తేన జీవన్తి థేవా పితృగణాస తదా
మనుష్యొరగరక్షాంసి వయాంసి పశవస తదా
25 ఏషా తే రాష్ట్రవృత్తిశ చ రాష్ట్రగుప్తిశ చ భారత
ఏతమ ఏవార్దమ ఆశ్రిత్య భూయొ వక్ష్యామి పాణ్డవ