శశికళ/మేలుకొలుపు

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search

మేలుకొలుపు


సృష్టి అంతా నిశ్చలమ్మయె
తుష్టి తీరక నేను మాత్రము

                కాలమంతా నిదురపోయెను
                మేలుకొని నే నొకడ మాత్రము !

మినుకు మినుకను తారకలలో
కునుకు లాడెను కటిక చీకటి

                కన్ను మూసిన పూలప్రోవుల
                తెన్ను తెలియని గంధ బాలిక !

ఇంతలో ఆ నిశ్చలతలో
ఇంతలో ఆ సుప్త జగతిని

                నిదురలోనివి తీయటూర్పులు
                చెదరి తేలుతు నన్ను చేరెను !

"ప్రేయసీ !" అని గద్గదికమై
పిలిచితినే వణకిపోతూ !

                "ప్రేయసీ !" యని మారుమ్రోగె వి
                హాయసీ పధి దెసల దెసలన్నీ !

గాఢ నిద్రను సోలినవి న
క్షత్ర బాలలు ఒడలు తెలియక

                  వాని సౌందర్యాల మధ్యను
                  వాలియున్నది ఒక్క సోయగమూ !

"ప్రేయసీ !" యను నాదు పిలుపును
"ప్రేయసీ !" యను మారుమ్రోతయు

                  మేలుకొలిపెను తార బాలల
                  మేలుకొలిపెను సర్వ సృష్టిని !

తారకా బాలికల నడుమను
కోరికల ప్రోవైన నిన్నూ

                  మేలుకొలిపెను పిలుపు పాటలు
                  జాలిగా ఆనంద భైరవిలో !

సృష్టి అంతా ఝల్లు మన్నది,
చేష్ట లందెను కాల బాలిక
ఘల్లు మన్నది లోకనాట్యము

                 పుల్లమై రస దివ్య పుష్పము
                 వెల్లువలు గంధములు నింపెన్.