వసంతసేన : వారింట్లో ఉంటేనేం నా ఇంట్లో ఉంటేనేం?
శర్విలకుడు : మీ భావంలో అంతే కావచ్చు. కాని మావాడు ఏ అపకీర్తి నెత్తిమీద పడుతుందోనని చాలా భయపడుతున్నాడు. దాచిపెట్టటం కష్టంగా కూడా ఉందట. మీరే పుచ్చుకొని కాపాడుకోవలసిందని చెప్పి ఇచ్చిరమ్మని పంపించాడు.
వసంతసేన : పాపం! వారిని చాలా శ్రమపెట్టాను - క్షమించమని చెప్పండి.
శర్విలకుడు : అయితే మావాడు మీ క్షమాపణ అందుకుండేటంత అవ్యక్తుడు కాదులేండి. (నవ్వుతూ అందించబోతాడు)
వసంతసేన : మదనికా! (అందుకొమ్మన్నట్లు సంజ్ఞ)
మదనిక : (అందుకుంటుంది)
వసంతసేన : (ఏదో జ్ఞప్తికి వచ్చినట్లు) మీ పేరు శర్విలకులే కదూ!
శర్విలకుడు : (నవ్వుతూ) అయితే - నేనేం ప్రమాదం చెయ్యలేదుగదా, కొంపతీసి దీర్ఘంగా జ్ఞప్తికి చేసుకుంటున్నారు.
వసంతసేన : (నవ్వుతూ) మీలో ఇంత చమత్కారం ఉండబట్టే చారుదత్తులవారు నన్ను ఒక కోరిక కోరారు.
శర్విలకుడు : కోరికా? ఏమని?
వసంతసేన : పూర్వం నీ నగలపాత్ర తెచ్చిన మా మిత్రుడెవరైనా బహూకరించమని.
శర్విలకుడు : ఏదో 'హాస్యకేసరి' అని ఒక బిరుదు పారేయకండి భరించలేను.
వసంతసేన : అంతకంటే గొప్పబిరుదే - మీబోటి యువకులు మోయ లేకపోతే -
శర్విలకుడు : (బుజాలు బలం మోయటానికి సిద్ధపడుతూ ఉన్నట్లు పెట్టి) కానీయండి! ఎత్తండి!!!
వసంతసేన : ఆటే బరువుకాదు లెండి - మా మదనిక ఏమంత బరువుంటుంది.
శర్విలకుడు : మదనిక: (నివ్వెర పోతారు)
శర్వీలకుడు : మీరు దేనికైనా సమర్థులు - ఏదో నాటకమాడుతున్నారు.
వసంతసేన : నాటకాలు ఆడేవాళ్ల దగ్గిర నాటకాలాడకపోతే ఎలా గనక-
వసంతసేన
151