పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/228

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


193

శృంగారాధికరణం

కాకపోయినప్పటికి సుందరమైన చూపులను విశ్వాసాన్ని గలిగించే ఆగోపాంగనల ఋజుస్వబావాలను చూచి సంతొషించాడు. విహ్రత్తపార్శ్వమైనది సుందరమైన అంగహారం గలది పైకిలేస్తూవుండే నితంబంచేత రమ్యమైనది. కవ్యానికి అనుకూలమయిన తాళంగలది అయిన గొల్లభామల నృత్యం శ్రీరాముణ్ని ఆనందపరచింది.

     "విలాసా నాగరస్త్రీణాం న తదా దమయంతి న:
      యధా స్వభావసిద్దాని వృత్తాని వనయోషితాం"

(నాగరస్త్రీలవిలాసాలు స్వబావసిద్ధమైన వనవనితలవృత్తాల వలెమమ్ము ఆనందపరచలేవు.) అని

యిట్లాటి అమాయికప్రేమ మనోజ్ఞత్వాన్ని భారతీయులు ఔచితాన్ని పాటించి అనేకవిధాల దర్శించారు. జింకలు తుమ్మెదలు మొదలైన సాధుతిర్యక్కులు సయితం ఈప్రేమమాధుర్య విషయాన భారతీయుల ఉదారదృష్టికి నీఛంగా కనబడలేదు.

      "మధు ద్విరేప: కుసుమమైకపాత్రే
      పపౌ ప్రియాం స్వా మనువర్తమాన:
      శృంగేణ సంస్పర్శనిమీలితాక్షిం
      మృగీమకండూయత కృష్ణసార:

      దదౌ రసాత్ పంకజరేణుగంది
      గజాయ గండూషజలం కరేణు:,
      అర్ధోపబుక్తేన బిసేన జాయాం
      సంభావయామాన రధాంగనామా (కుమా)

(తుమ్మెద ప్రియురాలితోగూడా ఒకే పువ్వులో మధువును తాగించి: ఆడజింక స్పర్శసుఖాన కండ్లుమూసుకుంటూ వుండగా