పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/228

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


193

శృంగారాధికరణం

కాకపోయినప్పటికి సుందరమైన చూపులను విశ్వాసాన్ని గలిగించి ఆగోపాంగనల ఋజుస్వబావాలను చూచి సంతొషించాడు. వినృత్తపార్శ్వమైనది సుందరమైన అంగహారం గలది పైకిలేస్తూవుండే నితంబంచేత రమ్యమైనది. కవ్యానీ అనుకూలమయిన తాళంగలది అయిన గొల్లభామల నృత్యం శ్రీరాముణ్ని ఆనందపరచింది.

     "విలాసా నాగరస్త్రీణాం న తదా దమయంతి న:
      యధా స్వభావనిద్దాని వృత్తాని వనయోసితాం"

     (నాగరస్త్రీలవిలాసాలు స్వబావసిద్ధమైన వనవనితలవృత్తాలవలె మమ్ము ఆనందపరచలేవు.) అని
     యిట్లాటి అమాయికప్రేమ మనోజ్ఞత్వాన్ని భారతీయులు ఔచితాన్ని పాటించి అనేకవిధాల దర్శించార్ జింకలు తుమ్మెదలు మొదలైన సాసుతిర్యక్కులు సయితం ఈప్రేమమాధుర్య విషయాన భారతీయుల ఉదారదృష్టికి నీఛంగా కనాబడలేదు.

      "మధు ద్విరేప: కుసుమమైకపాత్రే
      పపౌ ప్రియాం స్వా మనువర్తమాన:
      శృంగేణ సంస్పర్శనిమీలితాక్షిం
      మృగీమకండూయత కృష్ణసార"

      దదౌ రసాత్ పంకజరేణుగంది
      గజాయ గండూషజలం కరేణు;
      అర్ధోఅబుక్తేన బిసేన జాయాం
      సంభావయామాన రధాంగనామా (కుమా)

       (తుమ్మెద ప్రియురాలితోగూడా ఒకే పువ్వులో మధువును తాగించి: ఆడజింక స్పర్శసుఖాన కండ్లుమూసుకుంటూ వుండగా