పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/227

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


192

వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యంణ్ - నేటికాలపు కవిత్వం

2. అత్రి విశాలాలైఅత్యంతముగ్దతచేత విలాసాలెరుగని నేత్రాలు సకృద్ధర్శనంచేత కృతార్ధాలైనప్పటికీ ఆనేత్రాలతొ కృష్ణుణ్ణి చూసి గోపాంగనాజనం తనియలేదు.

     3. శుకాలను వారించబొయ్యేటప్పటికి జింకలు పస్యాన్ని చెడగొట్టుతుండగా వరిపాలాలవద్ద అటు ఇటు తొక్కులాటపడుతున్న గోప స్రీలను కృష్ణుడు చూశాడు అని 

      "వనేదరాణాం నవితాస్నకానాం
       దరీగృహోత్సంగ నిషక్తభాస:
       భవంతి యత్రౌషధియో రాజన్యాం
       అతైలపూరా: సురతప్రదీపా:" (కుమార)

     గుహల్లో ఎలుతురుకలుగజేస్తూవుండే ఓషధులు రాత్రుల్లో నచితాసఖులైన వనేచరులకు తైలంలేని సురతప్రపా లవుతుంటవి

      "స్త్రెభూషణం చేస్థిత మప్రగల్బం
       చారూణ్యవక్రాణ్యఫీ వీక్షితాని
       ఋజాంశ్చ విశ్వాసకృత: స్వబావాన్
       గోపాలగవానాం ముముదే విలోక్య (భట్టి)

       "వివృత్తపార్శ్యం రుఇరాంగహారం
       మముద్వహచ్చారు నితలంబరమ్యం
       ఆమంద్రమదధ్వని దత్తతాళం
       గోపాంగచ్వానృత్య మనందయత్తం " (భట్టి)

      (గోపాంగనలయొక్క అప్రగల్బమైన చేస్థితాన్ని స్త్రీలకు భూషణ ప్రాయమైన దాన్ని చూసి రాముడు ఆనందించాడు. అవక్రాలు