పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/171

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది




    136            వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యం -- నేటికాలపుకవిత్వం
    అని విశ్వనాథు ఉన్నాడు.
          "న భావహీనోస్తి రసో న భావో రసవర్జితః,
          పరస్పర కృతాసిద్ది రసయో రసభావయోః"                  (సాహి)

    అని    సాహిత్యదర్పణకారుడు    విశదంచేశాడు.   ఇంగిలీషులో    లిరికల్
    కవిత్వాన్ని    గురించి   కూడా   యిట్లానే  సాహిత్యవేత్త  లభిప్రాయపడ్డారు.
          "Jonffroy was perhaps the first aesthetician to see   quite
    clearly that lyrical poetry is really nothing more  than  another 
    name for poetry itself, that it includes  all  the  personal  and
    enthusiastic part of what lives and breaths in the art of   verse 
    so that the divisions of pedantic criticism are of no avail to us
    in its consideration. We recognize a narrative  or  epic  poetry;
    we recognize  a   drama;   in   both  of  these  when  individual 
    inspiration  is  strong, there is much that trembles on the verge 
    of the lyrical.But  outside  what  is  pure  epic  and pure drama, 
    all or almost all is lyrical. (Encyclopedia Britannica.)
                 (లిరికల్ కవిత్వమనేది కవిత్వానికే మరియొక పేరని స్పష్టముగా
    కనుగొన్న     ప్రథమసాహిత్య    వేత్త   "జానాయి"   అని   చెప్పవచ్చును.
    పద్యకళయందు  ప్రాణభూతమైన  లక్షణాలు  లిరికల్  కవిత్వ  మని  అతడు 
    విశదీకరించాడు.  కనుక  ఇదీ  లిరికల్  కవిత్వ  మని  ఇదీ కాదని విభాగంచే 
    యడం  నిష్ప్రయోజనం.  ఇది  నాటకకవిత్వమని  నిర్ణయించవచ్చును.  ఇది 
    కథాకవిత్వమని       నిర్ణయించవచ్చును.      యీరెంటిలోను     కవియొక్క
    స్వీయభావం   ఉద్వేగం    చెందినప్పుడు   లిరికల్ కవిత్వాన్నే సమీపిస్తున్నది. 
    యోపిక్కు,  నాటకం, తప్ప  తక్కిన  కవిత్వమంతా  దాదాపుగా   అంతాలిరికల్ 
    కవిత్వమేను)  అని   ఉక్తమవుతున్నది.    కనుక   సాధారణంగా కవిత్వమంతా 
    భావకవిత్వమే.   అందువల్ల   యీభావకవిత్వం    కొత్తదనే   మాట   అయుక్త 
    మని తోసివేస్తున్నాము.