పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/171

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడలేదు


136

వాజ్మయ పరిశిష్టభాష్యం - నేటికాలపుకవిత్వం

అని విశ్వనాధు డన్నాడు.

"న భావహీనోస్తి రసో న భావో రసమర్ధిత:
పరస్పరకృతాసిద్ది రసయో దసభావయో:" (సాహి)

అని సాహిత్యదర్పణకారుడు విశదంచేశాడు. ఇంగిలీషులో లిరికల్ కవిత్వాన్ని గురించి కూడా యిట్లానే సాహిత్యవేత్తలభిప్రాయపడ్డారు.

 "Jonffroy was perhaps the first aesthetician to see quite clearly that lyrical  poetry is really nothing more than another name for poetry itself, that it includes all the personal and enthusiastic part of what lives and breaths in the art of verse so that the divisions of pedantic criticism are of no avail to us in its consideration. We recognize a narrative or epic poetry: We recognize a drama: in both of these  when individual inspiration is strong, there is much that trembles on the verge of the lyrical. But outside what is pure epic and pure drama all or almost all is lyrical (Encyclopedia Britannica)
     (లితికల్ కవిత్వమనేది కవిత్వానికే మరియొక పేరని స్పష్టముగా కనుగొన్న ప్రధమసాహిత్య వేత్త "జాస్ఫ్రాయి" అని చెప్పవచ్చును. పద్యకళయందు ప్రానభూతమైన లక్షణాళు లిరికల్ కవిత్వ మని అతడు విశదీకరించాడు. కనుక  ఇది లిరిలల్ కవిత్వ మని ఇది కాదని విభాగించే యడం నిష్ప్రయోజనం ఇది నాటకకవిత్వమని నిర్ణయించవచ్చును. ఇది కధాకవిత్వమని నిర్ణయించవచ్చును. యీరేంటిలోను కవియొక్క స్వీయభావం తప్ప తక్కిన కవిత్వమంతా దాదాపుగా అంతాలిరికల్ కవిత్వమేను) అని ఉక్తమవుతున్నది. కనుక సాధారణంగా కవిత్వమంతా భావకవిత్వమే అందువల్ల యీభావకవిత్వం కొత్తదనే మాట అయుక్తమని తోసివేస్తున్నాము.