పుట:Neti-Kalapu-Kavitvam.pdf/112

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది


________________

అయోమయుత్వాధికరణం

పద్యాలుగావు; సౌందర్యభాపన దర్శనమాత్రాన్నే కలుగ వ లేనుగాని కండ్లూ, ముక్కూ. చెవులూ, కండ్లకు దగ్గరగా పెట్టుకొని చెక్కి పై తోలుతీసి పరీక్షిస్తే సౌందర్యస్పురణానికే మూలక్షయం కలుగుతుంది.

ఆక్షేపం.

ఇవి యూకాలంలో తెలియవు.ముందుకాలంవారుగాని వీటిలోతు కనుకోరు. అందుకే భవభూతి

"కాలో హ్యయం నిరవధిగ్విపులా చ పృథ్వీ" (చూలతీ)

అన్నాడు అని అంటారా?

సమాధానం.

చెబుతున్నాను; అది అసంబద్ధం. తనకావ్యాన్ని కొందరు గౌరవించకపోతే మీరు కాకుంట వితరువాతవారు దాన్ని గౌరవిస్తారు అని అన్నాడు.

'ఏకో రసః కరుణ ఏవ"

(ఉత్తర) అనే యిట్లాటి నూతనసిద్దాంతాలను వారు అంగీకరించకుంటే వాటిలో సత్యమే ఉన్నట్లయితే ముందు వారంగీకరిస్తారని అతడి అభిప్రాయం. అంతేగాని భవభూతీ తననాటకాలను అయోమయంగా వ్రాసిముందువారి కివి తెలుస్తపనలేదు. భవభూతినాటకాల్లో యెక్కడా యేమాత్రం అయోమయత్వం లేదు. ఒక వేళ ముందుకాలసువారీ కని ఒప్పుకుందాము. అవి ముందుకాలపువారికే అయితే యిప్పుడే అచ్చువేయించి అమ్మడం యెందుకు? యీమాటల కర్థం మారింది గనుక అవిముందు కాలంవారికి తెలుస్తవంటారా? ఆమారిన అర్థాలెవరికీ తెలియకుండా పద్యకర్త కొక్కడికే యిప్పు డెట్లా తెలిసినవి? ముందు కాలపు వారి భాష వీరికెట్లో వినబడ్డది? వీరు కొత్తగా అయోమయపు భాషను సృష్టించారంటారా?

"నిత్యాః శబ్దార్ధసంబంధా"