పుట:Konangi by Adavi Bapiraju.pdf/106

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది


3.

కథానాయకుడు గట్టుప్రక్క త్రవ్వి బాగుచేస్తూ ఉంటాడు
కథానాయికకు కొద్దిదూరంలో


4.

రైతులు పొలం ఈ చివర నుంచి ఆ చివరకు కథానాయకుడూ నాయిక ఉన్నచోటికి నాగళ్ళు తోలుతూ వస్తూ వేడుతూ ఉంటారు
ఆ సమయంలో మాట్లాడుతూ ఉంటారు .


సంభాషణ:

కథానాయకుడు: (త్రవ్వుతూ) ఈ యేడు పంటలు బాగా పండితే మన అప్పు తీరిపోతుంది.

నాయిక: పొలంపనేనా, ఇంకా మనం ఈ గ్రామానికి ఇతర సహాయాలు ఏమన్నా చేయవద్దా?

నాయకుడు: రైతుసంఘం స్థాపించామా, రాత్రి పాఠశాల నడుపు తున్నామా, నా రాణీ.....

నాయిక: వేళాకోళానికన్నా నన్ను రాణి అనకండి!

నాయకుడు: ఏమి అనమన్నావూ?

నాయిక: స్నేహితురాలా అనండి..

నాయకుడు: వట్టి చప్పగా ఉంది ఆ మాట. ఆత్మేశ్వరీ ఆంటాను.

నాయిక: అది బాగుండదు. నేను ఈశ్వరినా, శాంభవీ శాకినీ ఢాకినీనా!

నాయకుడు: ఏమన్నావు నరసూ?

నాయిక: నరసూ ఏమిటి? నరుసులాగ, నేను నరసు కాఫీనా?

నాయకుడు: ఓ రైతుపిల్లా! ఏంటంటవు?

నాయిక: నన్ను రైతుపిల్లా అనకండి!

నాయకుడు: ఏమిటీ నేతి నీతి?

నాయిక: నేను నెయ్యీకావా లనలేదు. నూనే కావాలనలేదు.

నాయకుడు: ఆముదం కావాలనలేదు పుట్టబోయే చిన్నబిడ్డకు?

నాయిక: నాకు సిగ్గు కలిగించే మాట అనకండి!


నాయకుడు:

 సిగ్గుమాలిన బాల
ఎగ్గు ఎరగని బేల
నీలాల ముంగురుల
వాలుచూపుల గోల!


నాయిక:

 పారపట్టిన రైతు
సారమెరుగని రైతు
రైతునంటూ తిరుగు
రంగేలి నా రాజు


నాయకుడు:

 నన్ను రాజనబోకు


నాయిక:

 నన్ను రాణనవోకు


నాయకుడు:

 బంగారు నేలలో


నాయిక:

 పసిడి పండేవేళ


రైతులు:

 బంగారు నేలలో
పసిడి పండిస్తాము
దేశాల మా పంట
దివ్యాక్షతలు కావ?