పుట:Gopinatha-Ramayanamu1.pdf/734

చ.⁠

అనిమిషుఁ డాసుధం బడసి నట్లుగఁ బంక్తిరథుండు బల్తపం బున ఘనయాగధర్మమునఁ బుత్రునిఁ గా నినుఁ గాంచి నీదుపా వనగుణము ల్దలంచుచు భవద్విరహవ్యసనంబుచేఁ దుదిన్ మనభరతుండు చెప్పినక్రమంబున నేగె సురేంద్రువీటికిన్.

⁠ 1188

క.⁠

త్వాదృశు లైనమహాత్త్ములె, యీదృగ్విధదుఃఖ మిటు సహింపక యున్న న్మాదృశులు స్వల్పమతు లే, తాదృశదుఃఖమున కెట్లు తాళుదు రధిపా.

⁠ 1189

ఆ.⁠

తొడరి నీవు దుఃఖితుండ వై జగము ల, హీనతేజమున దహించి తేని యనఘచరిత యార్తులై భూతములు పద్మ, దళజలంబుభంగిఁ దల్లడిల్లు.

⁠ 1190

సీ.⁠

అలనహుషాత్మజుం డగుయయాతి సురేంద్రపదము నొందియు దుఃఖపరుఁడు గాడె కొడుకుల నూర్వుర గోల్పడి బ్రహ్మర్షి యైనవసిష్ఠుఁ డాయాసపడఁడె యఖిలభూతంబుల కాధార మైనయీధరణి యొక్కొకమాటు తల్లడిలదె జగతీప్రవర్తకు లగుచంద్రరవులకుఁ గలుగదె యొకమాటు గ్రహణభయము

⁠

తే.⁠

శక్రముఖదేవతలు కడుఁజతురు లయ్యు, మున్ను పెక్కువిధముల విపన్ను లగుచు శోక మొందరె యాత్మీయసుఖము విడిచి, యిదియు లోకస్వభావ మై యెసఁగు నధిప.

⁠ 1191

వ.⁠

దేవా సమస్తభూతంబులు సర్వభూతాదిదేహి యగుసర్వేశ్వరునివశంబు నతి క్రమింపం జాలవు నీవు ప్రాకృతుండుబోలె వైదేహినిం గూర్చి శోకింప నర్హుం డవు గావు సమదర్శనులును విషాదరహితులు నగు నీయట్టిమహానుభావు లెట్టికృఛ్రంబులం దైన శోకింపరు మహాప్రాజ్ఞు లగుపురుషులు సూక్ష్మబుద్ధియు క్తు లై శుభాశుభంబు లెఱుంగుదురు గావున నీవును బుద్ధిచేత నీదుఃఖంబు నా చేత నెట్లు సంప్రాప్తం బయ్యె నని యథార్థజ్ఞానంబున విచారింపుము శాస్త్రైక సమధిగమ్యంబు లగుటవలనఁ గర్మంబులగుణదోషములు ప్రత్యక్షంబుగా విలో కించుట కశక్యంబులు గావునఁ తత్ఫలం బిట్టిదని నిశ్చయింప నలవి గా దట్టికర్మం బు లనుష్ఠింపకున్న సుఖదుఃఖంబులు గలుగనేరవు ము న్నేను బుద్ధిమోహంబు న దైన్యంబు నొందినప్పుడెల్ల బహుప్రకారంబుల ధర్మోపదేశంబునం దేర్చునట్టి నీవె వైక్లబ్యంబు నొందిన సాక్షాద్బృహస్పతి యైన నిన్నుం దేర్చుటకు సమ ర్థుండు గాఁడు మముబోంట్లఁ జెప్పనేల మహాప్రాజ్ఞుండ వైననీబుద్ధి దేవతలకైన దుర్లభంబు శోకంబుచేత నంతర్హితం బైనభవదీయజ్ఞానంబుఁ బ్రబోధించెద వధానర్హం బైనసాత్వికదేవగంధర్వాదిదివ్యప్రాణివర్గంబును బ్రాహ్మణాదిమనుష్య వర్గంబును సర్వలోకసంహారసమర్థం బైననిజపరాక్రమంబు నాలోచించి వధా ర్హు లగువారివధంబుకొఱకు సన్నద్ధుండవు గమ్ము సర్వజగత్సంహారంబునందు మన కయ్యెడి లాభం బెద్ది సీత నపహరించిన పాపాత్ముని నెఱింగి వాని వధింపు మని బోధించిన నారఘువల్లభుండు సారగ్రాహి యగుటం జేసి మహాసారం

⁠