| |
హుం డై యున్నయన్నం జూచి లక్ష్మణుండు వెలవెలంబోయి చేతులు మోడ్చి
వినయంబున ని ట్లనియె.
| 1179
|
లక్ష్మణుఁడు రాముని మృదూక్తుల ననూనయించుట
| సీ. |
అనఘాత్మ నీవు ము న్నతిదయాశాలివి మృదుఁడ వఖిలభూతహితరతుండ
వతిదాంతుఁడవు చంద్రునందు లక్ష్మియు సూర్యునందుఁ దేజము వాయువందు గతియు
ధరయందుఁ దాలిమి దగి యుండు నీయందు నవి యన్ని కీర్తియు నమరియుండు
నట్టిమహాత్ముండ వైననీ వొక్కనియపరాధమున నిప్పు డలుకఁ బూని
|
|
| తే. |
భువనములఁ గాల్పఁదగునె యీభూరిరథము, నీపరికరంబు గలవాని నెఱుఁగ మిచట
వీరు లిరువురు కలహించువెరవుఁ గాన, మొక్కరథ మిందుఁ జూపట్టుచున్నకతన.
| 1180
|
| వ. |
మహాత్మా యీదేశంబు ఖురనేమిక్షతం బై రుధిరబిందుసిక్తం బై నివృత్తసం
గ్రామం బై యున్న దైనను సైన్యస్థానంబు చూపట్టనికతంబున మన కప
రాధి యగువాఁ డొక్కండే యని తోఁచుచున్నది యొక్కనికిఁగాఁ బెక్కండ్ర
వధించం బూనుట ధర్మంబు గాదు మహీపతులు శాంతి వహించి మార్దవంబున
యుక్తదండు లై చరింపవలయు.
| 1181
|
| ఆ. |
జనవరేణ్య నీవు సర్వభూతములకుఁ బరమగతివి సాధుపాలకుఁడవు
నిత్యకామదుఁడవు నీపత్ని నెవ్వాఁడు, తెంపుఁ జేసి యపహరింపఁదలఁచు.
| 1182
|
| చ. |
అరయఁగ యాగదీక్షితున కర్థి మహామతు లైనఋత్విజుల్
గర మపచార మించుకయుఁ గైకొని చేయఁగ లేనిమాడ్కి భా
స్కరసురయక్షరాక్షసులు శైలము లంబుధు లుర్వి నీకు సు
స్థిరతరశక్తి విప్రియము సేయఁగ నోప వొకించు కేనియున్.
| 1183
|
| క. |
భూపాలవర్య యిచ్చటి, తాపసులను నన్నుఁ గూడి తడయక యిచటన్
భూపుత్రి నపహరించిన, పాపాత్ముని వెదకి కాంచి పడఁ గూల్పు మిలన్.
| 1184
|
| తే. |
అనఘచారిత్ర జానకి నసహరించి, నట్టిదుష్టుఁడు గనుపట్టునంతదాఁక
గిరివనాబ్ధిసరిత్సరోవరనరాహి, సురజగంబులు శోధింత మురుజవమున.
| 1185
|
| క. |
సదమలమతి సామంబునఁ, ద్రిదశులు సతి నొసఁగరేని తెంపున నవల
న్వదలక యుత్థితకోపం, బదయత సార్ధకము సేయు మస్మదనుమతిన్.
| 1186
|
| వ. |
మహాత్మా వినయంబున నయంబున సామంబున శీలంబున మహీపుత్రి వడయం
జాల వేని యవ్వల సురేంద్రవజ్రప్రతిమంబు లైనసువర్ణపుంఖసాయకంబు
లడరించి జగంబులు నిర్మూలంబులు గావింపుదువు గాక యని పలికి లక్ష్మణుండు
తనమాటలఁ దెలివి నొందక శోకసంతప్తుం డై దురంతమోహంబున నస్వస్థ
హృదయుం డై పరిమ్లానవదనుం డై యనాథునిభంగి విలపించుచున్నరామునిం
జూచి తదీయచరణంబులఁ బట్టుకొని కొండొకసేపు సాంత్యవాక్యంబుల ననూ
నయించి వెండియు ని ట్లనియె.
| 1187
|
