Jump to content

పుట:Dashavathara-Charitramu.pdf/87

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


ఉ.⁠

కన్నులకల్కి నీచెలువు కన్నులు చల్లగఁ గాంచఁగల్గుటం
గన్నులు గల్గినందులకుఁ గల్గె ఫలం బటు గాకయుండినం
గన్నులు కన్నులే వలలకన్నులుగా కవియేల కల్లగా
కన్నులవింటిజోదు పదకంజములాన [1]చకోరలోచనా.

⁠ 331


సీ.⁠

తరుణి నీయధరామృతముకంటె మధురమా యతికషాయంబైన యమృతరసము
పూఁబోణి నీభుజంబులకన్న మృదువులా గణియింప విషమంపుఁగల్పలతలు
జనిత నీనగుమొగంబునకన్న నందమా యెందునఁ గొఱగానిచందమామ
కలికి నీగబ్బిచన్గవకన్నఁ బొంకమా కుంభీంద్రదుస్పర్శకుంభయుగము

⁠


తే.⁠

[2]నారి నీకన్నఁ జక్కనివారె యప్స, రస్స లారయ వారివిభ్రమము లెల్ల
నప్రయోజన మటుగాన హంసయాన, నీకు సరిగాన నీయాన లోకములను.

⁠ 332


తే.⁠

మొదట నే నిన్నుఁ జూచిన మోహనాంగి, యబ్ధి మథియింప మూరకె యమృతవాంఛ
గంగచెంగట వాసంబు గలుగుజనుఁడు, డప్పికై పల్వలంబులు డాయఁజనునె.

⁠ 333


సీ.⁠

తళుకుఁగన్నులు దృష్టి దాఁకునటంచు నో శుకవాణి తల యెత్తి చూడ వేమి
యిగురంచు గండుఁగోయిల దూఱునంచు నో తరళాక్షి పెదవి గదల్పవేమి
చౌదంతిప్రతికుంభిశంకఁ జేరునటంచొ గబ్బిగుబ్బలు సారె గప్పెదేమి
యంచలు వెన్నాడు నంచునో మంజీరరవము గుల్కఁగఁ జేరరా వదేమి

⁠


తే.⁠

స్వర్గమర్త్యవధూటుల చక్కఁదనము, తుచ్చమని నాగకన్యలతోడి కలహ
మునకుఁ గాల్
ద్రవ్వెదవొ లేక బొటనవ్రేలఁ, బుడమి వ్రాసెద విది యేమి పువ్వుఁబోణి.

⁠ 334


క.⁠

కలశాంబుధి మథియింపఁగఁ, గలిగినసుధఁ బంచికొనఁగఁ గానక మేమే
బలదుర్బలములఁబోవుచుఁ, గలహించెద మొరుల దూఱఁగా నేల చెలీ.

⁠ 335


క.⁠

దాయాదుల మాకన్యప, దాయాదుల మౌట మేము దైవతములు మా
కీయమృతము సరిగా నీ, వీయెడఁ బంచిమ్ము నేర్తు వెంతయుఁ దరుణీ.

⁠ 336


మ.⁠

లలనా నీమధురాధరామృతము గ్రోల [3]న్గాంక్ష గావింప కీ
కలశీతుచ్ఛతరామృతంబునకు నేఁ గాంక్షించినా నంచు నం
జులకంజేయకు గోటికల్పముల కెచ్చున్ జేయఁగా నౌ తపః
ఫలముల్ గల్గినఁగాని గల్గునటె యీభాగ్యంబు భామామణీ.

⁠ 337


చ.⁠

కులుకుమిటారి గబ్బిచనుగుబ్బల కోడిన దంచు నెంచ కీ
కలశము చేతఁబూను కలకంఠి భవన్మధురాధరంబునం
జిలికెడి తేనెబొట్టయినఁ జిందెడిమాధురి పావనత్వముం
గలిగి సుధారసం బఖిలగణ్యముఁ బుణ్యము నౌఁగదే యనన్.

⁠ 338


మ.⁠

బలిదైత్యేంద్రునిఁ జిన్నినవ్వు దొలఁకం బద్మాక్షి వీక్షించి యు
జ్జ్వలవాసంతరసాలపల్లవలవాస్వాదైకలీలాలస

⁠
  1. ↑ పయోరుహాననా
  2. ↑ వనిత
  3. ↑ న్వాంఛ