పుట:Dashavathara-Charitramu.pdf/83

సీ.⁠

మనతోడఁ గూడఁ ద్రచ్చినదేవతల కీక గొనుట నాయంబు గాదనెడివారుఁ గైకొన్న మనతోడఁ గలహంబునకు రాక యమరు లూరకయుండ రనెడివారు దురమైన యంతఁ జిందఱవందఱైపోవు నమృత మెవ్వరికి లే దనెడివారు నెందాఁకఁ గొంచుపోయెదవు మంచిది పొమ్ము నినుఁ ద్రావనిత్తుమే యనెడివారు

⁠

తే.⁠

వలదు మనకెల్ల బలి[1]చక్రవర్తి నేత, గాన నాతనిచేతికిఁ గలశ మిచ్చి యతఁడు పంచి యొసంగిన యటులు గొనఁగ, నర్హ మనువారలైరి నిశాటు లెల్ల.

⁠ 302

చ.⁠

అలమి నిశాచరుల్ గొనినయట్టి సుధాకలశంబు గైకొనం బలిమి యొకింతలేక సురనాయకముఖ్యమఖాశను ల్సుధా కలశము పోయెఁ బోయె నని కాతరులై మొఱవెట్టఁగా నహో వలదు భయం బటంచు హరి వంచన సేయఁదలంచె దైత్యులన్.

⁠ 303

మ.⁠

కులుకుంగుబ్బలు ముద్దుగాఱుపలుకుల్ క్రొమ్మించుమేన్మించులుం దళుకుంజెక్కులు మందహాసములు నిద్దాకెంపుకెమ్మోవియుం బెళుకుంజూపులు సన్నపుంగవును శోభిల్లం జగన్మోహినీ లలనాకారము పూనె మాధవుఁడు లీలాలోలహేలాగతిన్.

⁠ 304

శా.⁠

ఈరీతిం జగదేకమోహనవయోహేలావిలాసంబుల న్నారీరూపముఁ బూని శౌరి దితిసంతానంబు వీక్షింపఁగాఁ జేరన్ వచ్చె నవాబ్జరంజితపదశ్రీమంజుమంజీరశిం జారావంబులు మారభూరమణనిస్సాణధ్వని న్మీఱఁగన్.

⁠ 305

సీ.⁠

శ్రవణావతంసవాసనఁ గ్రోలు నెలదేఁటిగరులతెమ్మెరలముంగురులు నెఱయఁ గమ్మలేనిట్టూర్పుగాడ్పులఁ దెలిమించు మెఱయించు పయ్యెదచెఱఁగు దొరుఁగఁ గులికెడుతనదుగుబ్బలభారమున కోర్వఁజాలక లేఁగౌను సంచలింపఁ గటకారవములకుఁ గాళ్ళవ్రేళ్లఁ బెనంగు నంచలచే నడ యలసపడఁగఁ

⁠

తే.⁠

గుసుమభరమున నునుగప్పుకొప్పు జడియఁ, కొలఁకుసిగ్గున వాల్చూపు బెళుకుఁ జూప దంతరుచినాఁగు మందస్మితంబు మెఱయ, దనుజసభఁ జేరవచ్చెఁ గాంతాలలామ.

⁠ 306

తే.⁠

పంచబాణప్రతాపాతపమున కాది, కారణం బైనసంతప్తకాంచనాంగి మేనిమించులు కెంజాయ మించె నచట, “నా తపాయాతిలోహితాయ” యన వినమె.

⁠ 307

సీ.⁠

బలిమనోహరలీలఁ జెలు వయ్యె మధ్యంబు బాణమోహనరీతిఁ బరఁగెజూపు శంబరహృదయంగమం బయ్యెఁ గనుఁగవ జంభభావ్యం బయ్యెఁ జన్నుదోయి రాహువిభ్రమదమై రంజిల్లె నెఱివేణి హేతిమంజులరీతి నెనసె నారు తారకాశాస్యమై తగె నఖద్యుతి విరోచనపర్వమై మించె సౌకుమార్య

⁠

తే.⁠

మంగముసుమాలికోమల మయ్యె నఖిల, కర్బురామోదకర మయ్యెఁ గమ్మతావి మోహినీకాంతసౌందర్య[2]మును గణింప, నసురవరులనె లోఁగొన్నపస దలిర్చె.

⁠ 308

1. దైత్యవరుఁడు
2. ము వినుతింపఁ, దరమె పరమేశ్వరున కైన ధరణినాథ.