| తే. | చండవాతోత్థభూరజోహిండనమునఁ, గొండమెండునఁ గదలకయుండు దైత్య | 27 |
| తే. | మానస మచంచలంబైన మట్టుపడెనొ, గాక నాసాబిలంబులఁ గ్రందుకొన్న | 28 |
| తే. | పవనమున నిండి వానలఁ బదనుగన్న, రజముపైఁ గూళ్లు వెట్టిన ద్విజకులంబు | 29 |
| తే. | ఇంక నొకవింత యాదానవేంద్రుకడిఁది, మేనఁ బుట్టిన పుట్టక్రొమ్మెఱుగుఁగోళ్ల | 30 |
| చ. | శిరసుననున్న తేనె పెఱశీతమయూఖునిరేఖగా నభం | 31 |
| క. | అని వినిపించిన విని మిం, చినభయమున నింద్రుఁ డనుపఁ జెలువలతోడం | 32 |
| క. | ఆటలఁ బాటల మాటలఁ, దేటల నలపింపలేక దితిజాధీశుం | 33 |
| చ. | పలికిన మోముఁ జూపినను బాడిన నాడినఁ గేల నంటిన | 34 |
| క. | నీచిత్త మింకమీఁదట, నాచేతం గాదటన్న నారీమణి యిం | 35 |
| ఉ. | అంతటఁ గొంతకాలమున కచ్చటి కొక్కచరుండు వచ్చి వృ | 36 |
| క. | మన కిదియే సమయం బిఁక, నని యన్యనిశాటకోటి నణఁగింప నటం | 37 |
| మ. | జలధివ్యంజితశాదము ల్ప్రళయగర్జన్మేఘసంవాదము | |
