99
బావతిట్లకు శిశుపాలునిఁ జంపిన!
యేవకోపకాఁడవు నేఁ డెందు వోయితివి।
నీవాఁడ నని నన్ను నిందించీ శత్రువును!
చావగొట్టి వాని నిట్టె సంహరించవే ॥నర॥ 1
దాసుని భంగించేటితఱిఁ గసిపుఁ జంపిన।
యీసుకోపకాఁడ విపు డెందు వోతివి।
మేసుల నీలాంఛనాల మించి నన్ను దూషించీ।
సాసించి శత్రువును సంహరించవే ॥నర॥ 2
కల్లలాడి గూబయిల్లు గైకొన్న గద్దఁ జంపిన।
యెల్లఁగాఁగఁ గోపకాఁడ వెందువోతివి।
యిల్లిదె శ్రీవేంకటేశ యీ నీమీఁదిపాటలు!
జల్లన దూషించుశత్రువు సంహరించవే ॥నర॥ 3
అన్న అధ్యా, 378 ఱేకు.
చాలా కోపగాఁడయి యీ సంకీర్తనలు రచించినాఁడు. కవితా శత్రు వెవ్వఁడో యీతనిఁ గాసిపఱిచిన ట్టున్నాఁడు.
భాషా విశేషములు
చక్కఁగా గ్రాంథికభాషను నేర్చినవాఁడయినను నీతఁడు సంకీర్తనములలో జాలచోట్ల వాడుకభాషనే యుపయోగించినాఁడు సంకీర్తనలక్షణమున నాతఁడు చెప్పినదానికి మనుమఁడు చినతిరుమల్లయ్య యిట్లు తెలుఁగు చేసినాఁడు.
క॥ పల్లవనారీమ్లేచ్ఛా
ద్యుల్లాసమనోజ్ఞబంధురోక్తులు చవులై
చెల్లును గ్రామ్యము లైనను
హల్లీసకముఖ్యనాటకాదికఫణితిన్ ॥
