పుట:Andhra-Sri-Vishnu-Puranamu.pdf/400

⁠

డగుచుఁ దాఁ దన్నెఱుంగక యధికమూఢ, వృత్తితో బాల్యముననుండి విప్రముఖ్య.[1]

⁠ 362

తే.⁠

యౌవనాదికాలంబుల నధికమత్తుఁ, డగుచు ధర్మవిరోధంబు లైనయర్థ కామములు సంతరించుచుఁ గడయ గుఱుతు, లేనియీషణములచేత లీనుఁ డగుచు.[2]

⁠ 363

వ.⁠

శిశ్నోదరపరాయణుండై నరకప్రాప్తిహేతుభూతంబు లైనకర్మంబు లాచరిం చుచు వార్ధకంబున.

⁠ 364

సీ.⁠

చంచలత్వముఁ బ్రతిశ్యాయంబు గలుగును దంతంబు లూడును దల వడంకు సకలాంగకంబులఁ జపలత్వ మలఁచెడు శిరమును గడ్డంబు నరసియుండు పెద్దవిన్నపము చెప్పినఁ గాని వినరాదు చెలువెలుం గిడకున్నఁ జెడును దృష్టి శిథిలమై దేహంబు చిక్కు బీదనరంబు లవయవంబుల దట్ట మగుచునుండు

⁠

తే.⁠

వెన్నెముక వంగు నాసలు విస్తరిల్లు, నల్పభోజన మగు నిద్ర యణఁగిపోవు నడువఁగా నోపఁ డూఁతకో లిడకయున్న, ముదిసి ముప్పున నరుఁ డిట్లు ముట్టఁబడును.[3]

⁠ 365

వ.⁠

ఇట్లు వార్ధకదుఃఖంబు లనుభవించి యవసానకాలంబున.

⁠ 366

సీ.⁠

పలుకులు దొట్రిలు నెలుఁగు సన్నం బగు నలఁత దేహంబున నగ్గలించుఁ గంపించు సకలాంగకములు వాఁకలిచెడు దాహంబు పొడము సత్వంబు పొలియుఁ బరవశత్వం బంతఁ బాటిల్లుఁ జచ్చినవారితో భాషించు నోరలాల దొరుఁగు వివర్ణంబు దోఁచుఁ జేతులు కాళ్లు మిగులశైత్యము లగు మీఁదు చూచు

⁠

తే.⁠

ముక్కు గర్ణయుగంబును ముణిఁగివచ్చు, మర్మముల్ చించునట్టియామయము పెరిగి ఱంపములచందముల విదారింపుచుండు, మరణ మాసన్న మైనను మానవునకు.[4]

⁠ 367

క.⁠

ధనధాన్యగృహసుహృజ్జన, తనయక్షేత్రాంగనావితానంబులపై ఘనమైన మమత వొడమును, జనులకుఁ బరలోకగమనసమయమునందున్.[5]

⁠ 368

క.⁠

వ్యానాదిప్రాణంబులు, దానంబునఁ గూడ దండధరకింకరపీ డానికరదుఃఖి యగుచును, మేను విడుచు యాతనాసమేతుం డగుచున్.

⁠ 369

1. కంది = తపించి, సంవృత = కమ్మఁబడిన.
2. సంతరించుచున్ = సేకరించుచు - కూర్చుచు, గుఱుతు = గుఱి - మేర, ఈషణములచేతన్ = ఆవుత్రాడులవలనియాశలచేత, లీనుఁడు = అణఁగినవాఁడు.
3. ప్రతిశ్యాయంబు = పీనసరోగము, పెద్దవిన్నపము = గట్టిగా, బీదనరంబులు = సారహీసము లైననాడులు, ఊతకోల = ఊనుకొనుకఱ్ఱ, ముప్పునన్ = ముసలితనమునందు.
4. తొట్రిలు = తొట్రుపడు, అగ్గలించున్ = అతిశయించును, సత్వంబు = దేహబలము, లాల = జొల్లు, దొరుఁగున్ = కాఱును, వివర్ణంబు = వికారవర్ణము, విదారింపుచుండున్ = భేదించుచుండును.
5. వితానంబులు = సమూహములు, మమత = మమకారము.