| | డయి రాజసగుణంబువలన బ్రహ్మరూపంబు ధరియించి ప్రజాసృష్టి యొనర్చునని | 346 |
| ఆ. | విప్రముఖ్య ప్రాకృతప్రళయంబు నీ, కేర్పరించువాఁడ నింక వినుము | 347 |
| క. | మును చెప్పిన నైమిత్తిక, మనుప్రళయము కరణి మాఱు హాయనములు భూ | 348 |
| వ. | అప్పు డవనికిం బ్రధానగుణం బయినగంధతన్మాత్రగుణంబు జలంబులు గొనిన | 349 |
| సీ. | మునినాథ యీవిశ్వమునకుఁ బ్రధానకారణభూత మైనట్టి ప్రకృతితత్వ | |
| తే. | జ్ఞానమయుఁడు సత్తామాత్రుఁడై నిరస్త, భంగిఁ జెలువందు పరముఁడు బ్రహ్మ యీశ్వ | 350 |
| తే. | అట్టిపరమాత్ముఁ డన విష్ణుఁ డవ్విభుండు, నిఖిలవేదాంతవేద్యుండు నిర్మలుండు | 351 |
| క. | ఆపరమాత్ముఁడు విష్ణుని, లోపల లీనమును బొందు లోకస్తుతుఁడై | 352 |
| వ. | అని యిట్లు ప్రాకృతసంచరం బెఱింగించి పరాశరుండు వెండియు నాత్యంతిక | 353 |
- ↑ ప్రబుద్ధుండు = మేలుకొన్నవాఁడు.
- ↑ ఏర్పరించువాఁడన్ = విశదముగఁ జెప్పెదను.
- ↑ హాయనములు = సంవత్సరములు.
- ↑ అవ్యక్త = తెలియరాని, శుద్ధుఁడు = పరిశుద్ధుఁడు, అక్షరుండు = నశించనివాఁడు, భవ్యుఁడు = శుభస్వరూపుఁడు, ఏకాకి = ఒంటివాఁడు, సర్వవ్యాపి = అంతట నిండియుండువాఁడు, నామజాతులు = పేరుపుట్టుకలు.
- ↑ పునరాగమనములు = మరలవచ్చుటలు.
- ↑ లీనము = ఐక్యము.
- ↑ సంచరంబు = ప్రళయము.
