| | జ్వరదర్పం బణఁపం దలంచి నిజతేజస్స్ఫూర్తి శోభిల్ల దు | 179 |
| చ. | జ్వరము పయోజనాభునకుఁ జాఁగిలిమ్రొక్కి నుతించి యేను నీ | 180 |
| క. | జ్వరశీతంబుల రెంటిని, సరిగా మన్నించి శౌరి జగతీస్థలిపై | 181 |
| క. | అని యానతిచ్చి వీడ్కొలి, పిన నారోగములు రెండు పృథివీస్థలి వి | 182 |
| వ. | అంత. | 183 |
| మ. | అట బాణాసురుపంపునన్ సకలదైత్యానీకముల్ దారుణ | 184 |
| ఉ. | అంతఁ బురాంతకుండు ప్రమథావళి గొల్వఁగఁ గార్తికేయుఁడున్ | 185 |
| వ. | ఇవ్విధంబునఁ బినాకశార్ఙ్గపాణులు తలపడి పరస్పరజయకాంక్షులయి యనేకదివ | 186 |
| ఉ. | చేతులతీఁట వో రణము సేయఁగ నిమ్మని నీవు నాడు నా | 187 |
| క. | అని పలికిన బలిపుత్రుఁడు, దనచేతులలావు నమ్మి ధవళాంశుధరుం | 188 |
