Jump to content

పుట:Andhra-Sri-Vishnu-Puranamu.pdf/320

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


ఆ.⁠

ఉవిద నీకుఁ దెలియదోకాని యేయింట, నైనఁ జొచ్చి యెప్పుడైన వచ్చి
వెదకి వెదకి వెన్న వెరజాడుచున్నాఁడు, నీసుతుండు మమ్ము నిలువనీక.[1]

⁠ 130


ఆ.⁠

చూచి చూచి యేము రాచకుమారుని, నాడ వెఱతు మైన నాడకుండ
రాదు కృష్ణుచేతిరాయిడి యింతంత, యనఁగరాదు మాకు మనఁగరాదు.[2]

⁠ 131


వ.⁠

అని యంత నిలువక గోపబాలికలు కపటబాలునికోమలాంగుళీరేఖాచిహ్ని
తంబు లగునవనీతభాండంబులు చూపిన యశోదాదేవి కొడుకుమీఁదం గోపించి
యిట్లనియె.[3]

⁠ 132


మత్తకోకిల.⁠

ఎల్లభాగ్యములు గృహంబున నెప్పు డుండఁగ నేలరా
గొల్లపల్లియ యంతయున్ గలగుండు పెట్టి సమస్తమున్
గొల్లలాడెదు నిన్ను నేగతిఁ గుస్తరించి యదల్చినన్
దల్లిదండ్రులయాజ్ఞ నిల్వవు దంటదయ్యపుబిడ్డఁడా.[4]

⁠ 133


తే.⁠

ఏల పొరిగిండ్లు చొచ్చెద వేల వెన్న, లెల్ల వెరఁజెదవింటిలో నేలయుండ
వేల యీసరివారిలో నింతఱట్టు, చేసెదవు నీచరిత్రంబు చెప్ప నరుదు.[5]

⁠ 134


క.⁠

అని దామపాశమున నా, తని నెన్నడు ముగ్గఁగట్టి తక్కినకొనత్రా
డొనరఁగ నులూఖలముతో, జనని వెసన్ ముడిచి నిలిపి సదనమునందున్.[6]

⁠ 135

శ్రీకృష్ణుండు ఉలూఖలబద్ధుండై యమళార్జునభంజనంబు చేయుట

క.⁠

ఉనిచి కడుఁగోపసంభ్రమ, మున చిడిముడి పడుచునుండెఁ బురుషోత్తముఁడు
జనని తనుఁ బట్టి కొట్టునో, యనుభయమునఁ జాఱిపోయినట్లు రయమునన్.

⁠ 136


తే.⁠

గొల్లపడుచులు చని గుండు గూడి చూడ, ఱోలు దామెనత్రాడును లీలతోడ
నీడ్చికొనివచ్చి దమయింటియెదురుకట్లఁ, దనరు యమళార్జునంబులఁ దగులఁ బెట్టి.[7]

⁠ 137


క.⁠

బద్దులఁ దొలుపుట్టుక వెడ, బుద్దుల నొండొంటితోడఁ బురుణించిన పె
న్నుద్దుల మద్దుల ముద్దుల, సుద్దులబాలకుఁడు ద్రోచె క్షోణిఁ బడంగన్.[8]

⁠ 138


వ.⁠

ఇవ్విధంబున నయ్యమళార్జునంబులు రెండునుం గటకటధ్వానంబులతోడ విఱి

⁠
  1. ↑ వెరఁజాడు = ఊడ్చి యెత్తుకొని తిను.
  2. ↑ రాయిడి = బాధ.
  3. ↑ కోమలాంగుళీరేఖాచిహ్నికంబులు = మెత్తనివ్రేళ్లగీఱగుఱుతులు గలవి.
  4. ↑ భాగ్యములు = సంపదలు, కలగుండు పెట్టి = కలయవెదకి, కుస్తరించి = పట్టుపఱిచి, దంట = దిట్టతనముగల.
  5. ↑ ఱట్టు = అల్లరి.
  6. ↑ దామపాశము = దామెనత్రాటితో, ఉగ్గన్ = బిగియ.
  7. ↑ గుండు గూడి = చుట్టుచుట్టుకొని, ఎదురుకట్టన్ = ఎదుటిప్రదేశమునందు, ధవళార్జునంబులన్ = తెల్లమద్దిచెట్లను.
  8. ↑ బద్దులన్ = అశాశ్వతములైన, తొలుపుట్టుక వెడబుద్ధులన్ = పూర్వజన్మమునందు దుర్బుద్ధులైన, పురుణించిన = సరిపోలిన, ముద్దుల సుద్దుల బాలకుఁడు = ఒప్పిదములైన వృత్తాంతములు గలపిన్నవాఁడు, క్షోణిన్ = భూమిమీఁద.