పుట:Andhra-Sri-Vishnu-Puranamu.pdf/321

⁠

గిన నాఘోషంబు ఘోషంబున కెల్ల నత్యంతవిభీషణంబయ్యె నప్పు డచ్చటివార లాబాలగోపాలంబుగా వచ్చి చూచి ఱిచ్చలువడియుండి రంత.[1]

⁠ 139

ఆ.⁠

పెద్దఱోలితోడ బిగువు దామెనతోడఁ, బడినమద్దిచెట్లనడుమ ముద్దు లైనతొక్కుఁ బలుకులాడుచు నిలుచున్న, కపటబాలుదుండగములు చూచి.[2]

⁠ 140

ఉ.⁠

గోపిక లయ్యశోదకడకుం జని నీతనయుండు వాఁడె నే డాపెనుమద్దిమ్రాఁకుల రయంబునఁ బెల్లగిలంగఁ ద్రోచినాఁ డీపసిబిడ్డ దయ్యము సుమీ యని పల్కిన యామృగాక్షి యు ద్దీపితశోకసంభ్రమవిధేయమతిన్ బఱతెంచి గ్రక్కునన్.[3]

⁠ 141

వ.⁠

ఉలూఖలంబులతోడఁ గట్టువడియున్న బాలకృష్ణుని యుదరబంధం బైనదామం బు విడిచి యెత్తుకొని యక్కునం జేర్చి మూర్ధాఘ్రాణంబు చేసి యానందబాష్ప ధారాసారంబున నతని నభిషేకించె నిట్లు దామం బుదరబంధనం బగుటంజేసి కృష్ణుండు దామోదరుం డనంబరఁగె నప్పుడు.[4]

⁠ 142

నందాదిగోపకులు రామకృష్ణసమేతులై బృందావనంబునకుఁ బోవుట

క.⁠

వారక యందఱుఁ జూడఁగ, ధారుణిపై మద్ది చట్లు తమయంతన ని ష్కారణము విఱిగిపడు టా, భీరవరుల్ చూచి భయము పెద్దయుఁ గదురన్.[5]

⁠ 143

క.⁠

నా డర్ధరాత్రి పూతన, పోడిమి చెడె మొన్న బండి పొరలఁగఁబడియెన్ నే డిదె యీమద్దులకును, మూఁడెను నిష్కారణంబు మూలాగ్రముగన్.[6]

⁠ 144

తే.⁠

ఇంక నిచ్చోట నుండిన నేమికీడు, పుట్టునో యొండుచోటికిఁ బోవవలయుఁ బూరియును నీరుఁ గడుఁ బరివోయెఁ బసులు, కందుచున్నవి మనకేల యిందునుండ.[7]

⁠ 145

చ.⁠

తొలుకరివానలుం గురిసి తోరపుఁబూరియుఁ దేటవారియున్ గలిగిన నెంతయున్ గుబురుకానలు వానలు లేకయుండినన్ కొలమున నెమ్మెయిన్ బసరముల్ చెడ వెన్నఁడు నెల్లి యాలగుం పుల గదలించి బృందకును బోద మటంచు వినిశ్చితాత్ము లై.[8]

⁠ 146

1. యమళార్జునంబులు = జంటమద్దిచెట్లు, ఘోషము = ధ్వని, గొల్లపల్లె, భీషణంబు = భయంకరము, కిచ్చలువడి = చేష్టలు దక్కినవారై.
2. తొక్కు బలుకులు = వచ్చి రాని మాటలు.
3. ఉద్దీపితశోకసంభ్రమవిధేయమతిన్ = మిక్కిలి యతిశయించిన దుఃఖమునకును తొట్రుపాటునకును లోఁబడినమనసు గలదై.
4. ఉదరబంధంబు = నడుముకట్టు, దామంబు = దామెన, అక్కునన్ = ఱొమ్మునందు, అపారంబునన్ = ఎడతెగనివానచేత.
5. నిష్కారణము = కారణము లేక, ఆభీరపరులు = గొల్లదొరలు, పెద్దయున్ = మిక్కిలి, కదురన్ = కలుగఁగా.
6. పోఁడిమి చెడెన్ = చచ్చె ననుట, మూఁడెను = కీడు కలిగె ననుట, మూలాగ్రముగన్ = తుదముట్ట.
7. పరివోయెన్ = కొల్లపోయెను - తగ్గిపోయె ననుట, కందుచున్నవి = కృశించుచున్నవి.
8. తొరవు = అధికమైన, ఎల్లి = రేపు.