Jump to content

పుట:Andhra-Sri-Vishnu-Puranamu.pdf/26

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది


⁠

బలసి కొలువంగ నతులవైభవముతోడ, రమణఁ గొలువుండె బసవయరాఘవుండు.[1]

⁠ 17


సీ.⁠

కరమూలరుచులబింకపుఁబంకజాక్షులు రమణతో వింజామరములు వీవ
గుబ్బపాలిండ్లనిగ్గులు దేరు నొకయింతి ప్రమదంబుతోకో నడపంబుఁ బూర
వాలుచూపులచే నివాళించి యొకలేమ కాళాంజిపూని చెంగట నటింప
పంచమస్వరమునఁ బద్మాక్షి యొక్కతె యవధారు చిత్తేశ యనుచుఁ బలుక

⁠


తే.⁠

లలితబిబ్బోకహేలావిలాసములను, రాజబింబాస్య లుభయపార్శ్వములఁ గొలువ
రాజసంబున బసవయరాఘవుండు, నిండుకొలువుండెఁ గన్నులపండు వగుచు.[2]

⁠ 18


క.⁠

పౌరాణికు లఖిలకళా, పారీణులు బహుపురాణపద్ధతు లతిగం
భీరోక్తుల వినిపింపఁగ, గౌరవమున వినుచుఁ బరమకౌతుక మొప్పన్.[3]

⁠ 19


క.⁠

అనవేమమండలేశ్వరుఁ, డును నళ్లయ వీరభద్రుఁడును మొదలుగఁ గ
ల్గినతొంటిరెడ్డిరాజులు, ఘనకీర్తులు గనిరి కృతిముఖంబున ననుచున్.

⁠ 20


తే.⁠

కృతిముఖంబునఁ దానును గీర్తివడయఁ, బూని పెద్దలయనుమతంబునఁ దెనుంగు
బాస విష్ణుపురాణ ముపన్యసింప, సరసుఁ డైనట్టిసత్కవీశ్వరుని నరసి.[4]

⁠ 21


ఉ.⁠

ఈనిఖిలంబు మెచ్చ నమరేశ్వరదేవుఁడు చూడఁ గృష్ణవే
ణీనది సాక్షిగా పనికి నిల్చినరావుతుఁ గేసభూవిభుం
గానకుఁ దోలి వెన్నడిచి కాచినవేమయయన్నపోతభూ
జానికి సత్ప్రబంధము లొసంగిన వెన్నెలగంటివారిలోన్.[5]

⁠ 22


సీ.⁠

భవ్యచరిత్రు నాపస్తంబమునిసూత్రు, శుద్ధపారస్వతస్తోత్రపాత్రు
హరితగోత్రపవిత్రు నాంధ్రభాషాకావ్యరచనాభినయవిశారదుఁ బ్రబంధ
కర్తను వెన్నెలకంటిసూర్యునిమనుమనిఁ జెరుకూరియమరయమంత్రి
సత్పుత్రు నాశువిస్తారవిచిత్రమాధుర్యకవిత్వచాతుర్యశీలు

⁠


తే.⁠

నిజకులాచారమార్గికనిపుణుఁ బరమ, సాత్వికోదయహృదయు వైష్ణవపురాణ

⁠
  1. ↑ వేదాంతవిదులు = వేదాంతము నెఱిఁగినవారు, ఒకవంక = ఒకతట్టు, ఉభయభాషాకవులు = సంస్కృతాంధ్రకవులు, ఉదుటు = గర్వము, మన్నెకొమారులు = రాజపుత్రులు - లేక, సామంతరాజపుత్రులు, తజ్ఞులు = భరతశాస్త్రము నెఱిఁగినవారు, రమణన్ = ఒప్పిదముగా.
  2. ↑ కరమూలరుచులు = చంకలయందలికాంతులు, నిగ్గులు దేరు = వన్నెమీఱు, నివాళించి = ఆరతులెత్తి, కాళాంజి = కమ్మపడిగము, అవధారు = అవధరింపుము, చిత్తేశ = మనోనాయకా, బిబ్బోకము = స్త్రీలయొక్క విలాసవిశేషము, రాజబింబాస్య = చంద్రబింబమువంటి ముఖముకలది, కన్నులపండువు = నేత్రోత్సవము.
  3. ↑ అఖిలకలాపారీణలు = ఎల్లవిద్యలు తుదముట్ట నెఱిఁగినవారు.
  4. ↑ కృతిముఖంబునన్ = గ్రంథమూలమున, ఉపన్యసింపన్ = చెప్ప, అరసి = విచారించి.
  5. ↑ వెన్నడిచి = వీఁపు తట్టి, భూజాని = రాజు.