Jump to content

పుట:Andhra-Sri-Vishnu-Puranamu.pdf/247

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

నువ్వున నచ్చరల్ గొలువ నుర్వికి వచ్చి ముహూర్తమాత్రలో
మవ్వపుటైహికక్రియలు మాని పరాపరతత్వవేదియై.[1]

⁠ 310


తే.⁠

వరుస బ్రహ్మాదులకునైన వశముగాని, సచ్చిదానందయోగవాసనలఁ బొదలి
యొకముహూర్తములో నృపాలకుఁడు మిగుల, విష్ణుసాయుజ్యమునఁ బొందె విస్మయముగ.

⁠ 311


క.⁠

ఆరాజు యోగవిద్యా, సారస్యముఁ జూచి మెచ్చి సప్తర్షులు రై
వారములు సేయుచుండుదు, రారయ నొక్కొక్కవేళ నలరుచుఁ దమలోన్.[2]

⁠ 312


క.⁠

ఏపున నొక్కముహూర్తము, లోపల గైకొనియె విష్ణులోకసుఖంబుల్
తాపసు లీఖట్వాంగది, లీపుని సరి గారు యోగలీలాప్రౌఢిన్.[3]

⁠ 313


క.⁠

అని యిట్లు నేటికాలముఁ, గొనియాడుదు రాదిలీపకువలయపతికిం
దనయుండు రఘునృపాలుఁడు, జనియించె నతిప్రతాపసంపద మెఱయన్.

⁠ 314


ఉ.⁠

ఆరఘుభూమిభర్తసుతుఁడై జనియించె నజుండు వానికిం
దోరపుకీర్తిచే దశరథుం డుదయించె నతండు వైరిదు
ర్వారపరాక్రమక్రమనివారణకారణమండలాగ్రుఁడై
ధారుణియెల్ల నేలె విదితంబుగ షష్టిసహస్రవర్షముల్.[4]

⁠ 315

శ్రీరామచరిత్రము

క.⁠

ఆదశరథేశునకు దా, మోదరుఁడు త్రిలోకరక్షణోద్యమలీలం
గాదె తనమూర్తి నాలుగు, భేదంబులుగా జనించెఁ బెం పేపారన్.[5]

⁠ 316


క.⁠

ఇల విష్ణుమూర్తివలనన్, నలువొందిన రామలక్ష్మణభరతశత్రు
ఘ్నులు బాహాబలదర్పో, జ్జ్వలులై విలసిల్లుచున్న వారలలోనన్.

⁠ 317


ఉ.⁠

భూచరఖేచరాభినుతపుణ్యుఁడు రాముఁడు శైశవంబునం
దేచిన తాటకన్ రణ మహిం బడనేసి సుబాహు నొక్కనా
రాచమునన్ వధించి ప్రమదంబున నంబుధిలోఁ బడంగ మా
రీచుని నొంచి కౌశికు వరించిన యజ్ఞముఁ గాచెఁ బెంపుతోన్.[6]

⁠ 318
  1. ↑ ఉవ్వునన్ = తటాలున, మవ్వపు = మనోజ్ఞమైన.
  2. ↑ సారస్యము = సరసత్వము, కైవారములు = స్తోత్రములు.
  3. ↑ ఏపునన్ = ఉత్సాహముతో.
  4. ↑ వైరి...మండలాగ్రుఁడు = శత్రువులయొక్క అడ్డగింపరాని పరాక్రమమర్యాదను పోఁగొట్టుటకు హేతువైన ఖడ్గము గలవాఁడు - అణఁపరానిశత్రువుల పరాక్రమమును ఆణఁచినవాఁ డనుట.
  5. ↑ పెంపు = గౌరవము.
  6. ↑ భూచరఖేచరాభినుతపుణ్యుఁడు = భూమియందు సంచరించునట్టి మనుష్యులచేత ఆకాశమున సంచరించునట్టి దేవతలచేతను కొనియాడఁబడిన ధర్మముగలవాఁడు, శైశవంబునందున్ = శిశుత్వమునందు - పసితనమునందే, ఏచిన = చెలరేగిన, నొంచి = నొప్పించి.