| | దడఁబాటుందనముం బరిస్ఫుటముగాఁ దా నుండెఁ బ్రచ్ఛన్నుఁడై.[1] | 274 |
| ఆ. | కడుపువెంట లాల గాఱంగ మాసిన, పాఁతగట్టి జనులు రోఁతపుట్టి | 275 |
| సీ. | చదువు మానిపి బ్రహ్మచారులుఁ దానును నిచ్చవచ్చిన యాటఁ బెచ్చు పెరుగు | |
| తే. | జనులపరిభూతి నొందుచు సంతతంబు, నీచగుణముల నేకాకియై చరించు | 276 |
| వ. | ఇట్లు బాలోన్మత్తపిశాచభావంబులు గైకొని కుల్మాషఖాద్యశాకవన్యఫలాదు | 277 |
| తే. | భ్రాతృభాతృవ్యబాంధవప్రతతు లెల్ల, క్షేత్ర కర్మంబు లొనరింపఁ జేనిపనికి | 278 |
| వ. | మఱియు రూక్షపీనావయవగాత్రుండును జాడ్యకర్మకుండును నై సకలజనోప | 279 |
| తే. | వీరరాజసునృపతి వివేకశాలి, ప్రకటసంసారదుఃఖపరంపరలను | 280 |
- ↑ జడవేషంబు = మూఢునివేషమువంటి వేషము, గ్రామ్యభాషలు = అపభ్రంశపుమాటలు, అవిస్పష్టానులాపంబులు = చక్కగా తెలియఁబడక మాటికిమాటికి చెప్పినదానినే చెప్పుట, పటు...కేశంబులున్ = మిక్కిలి దుమ్ముకమ్మిన వెండ్రుకలును, బెడఁకుంజూపులు = బెదరుచూపులు, క్లిన్నదంతచయమున్ = తడిసినపండ్లనమూహమును - జొల్లు కాఱుటచేత తడిసిన వనుట, దడఁబాటుందనమున్ = భ్రమించుస్వభావమును, స్ఫుటముగాన్ = చక్కగా (చూచువారికి) కనఁబడుచుండఁగా.
- ↑ లాల = జొల్లు, ఉపమ = ఉపాయము.
- ↑ పెచ్చు పెరుగున్ =జృంభించును, హేయంబు = రోఁత, అపవిత్రకర్మంబులు = అపరిశుద్ధములైన పనులు, ఎందైనన్ = ఎక్కడనైనను, పరిభూతిన్ = అవమానమును, జాల్మవేషముతోన్ = నీచవేషముతో.
- ↑ ఉన్మత్త = పిచ్చివానియొక్కయు, కుల్మాషఖాద్యశాకవన్యఫలాదులు = గుగ్గిళ్లు కజ్జాయము కూరలు అడవియందలిపండ్లు మొదలగునవి, దేహయాత్ర = శరీరసంరక్షణమును.
- ↑ క్షేత్రకర్మంబులు = సేద్యపుఁబనులు, ఆరబము = పైరు.
- ↑ రూక్ష...గాత్రుండు = పరుసనై బలిసినయవయవములతోడి దేహము గలవాఁడు, జాడ్యకర్మకుండు = మోటుతనపుపనులు చేయువాఁడు, ఆహారవేతనాపరుఁడు = కడుపుకూటికి పని చేయుటయందు ప్రియము గలవాఁడు, సంస్కారసహితంబులు = చక్కఁబఱుచుటతోఁ గూడినవి.
- ↑ నిర్వాణసౌఖ్యంబునకున్ = మోక్షసుఖమునకు.
