పుట:2015.392383.Kavi-Kokila.pdf/16

వికీసోర్స్ నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది

ప్రథమాంకము] సీతావనవాసము 13

సీత : [సిగ్గుతో] ఆర్యపుత్రునికే ఋణపడితిని.

ఊర్మి : అక్కా, సంధ్యాపూజకుఁ గుసుమములు కోసికొనివచ్చెదను. [పువ్వులబుట్టతో నిష్క్రమించును.]

సీత : [స్వగతము] నామనోభీష్టము నెఱింగింతునా ?

రాము : ప్రేయసీ, యేమొ తలపోయుచున్న ట్లున్నావు.

సీత : ఏమియు లేదు.

రాము : జానకీ, నీవు నా బహి:ప్రాణమవుగదా, మనకిద్దఱకు నన్యోన్య మెఱుంగరాని రహస్యము లుండునా ?

సీత : రహస్యముగాదు. నాకొక యభిలాషగలదు. భాగీరథీ పరిసరాటవుల నివసించు తాపస కన్యకల స్నేహానుబంధము నన్నీడ్చుచున్నది.

రాము : ఇందుకా యింత శంకించుచుంటివి ?

సీత : ప్రాణవల్లభా, మునికన్యకలతోఁ బ్రొద్దువుచ్చుచుండిన యా దినములు నేనెట్లు మఱతను ?

                    గిరిసాను స్రుత నిర్ఘరీతటములం గ్రీడింపగాఁ బోయి, సాం
                    ధ్య రమారంజిత పశ్చిమాశఁ గల చిత్రంబుల్ విలోకించుచున్,
                    సరసాలాపము లాడికొంచు ఋషికన్యల్ నేను సంతోష ని
                    ర్భరచిత్తంబులఁ బుచ్చినట్టి దినముల్ భావంబుఁ బ్రేరించెడిన్.

రాము : కాంతా, నిండుపున్నమనాఁటి రేయి నీవును ఆరణ్య బాలికలు గూడి యాడుచుండ -

సీత : చాలుచాలు ఆర్యపుత్రుని వినోదము !

          రాము : గాంగ పరిసర వల్లీ కుడుంగములను
                    దాపసాంగన లీవును దాఁగియాడ