పుట:2015.373276.Rangaraya-Charitramu.pdf/78

ద్వి తీ యా శ్వా స ము.

77

తే.⁠

ఖాన్ఖుహా మిమ్ము రమ్మని కాగితంబు వ్రాసినాఁ డని చూపి శీఘ్రంబుగాఁగ వర్తమానంబుఁ దెమ్మన వారు నట్ల నరిగి గిరికాననమ్ముల తెఱఁగు లరసి .

⁠ 142

మ.⁠

హరకాలా లిటు వచ్చినారు భవదీయాలోకనేచ్ఛారతిం దురకాతం కనిపించినాఁ డనిన సంతోషించి రంగక్షమా వరచంద్రుండును గొల్వుగూటమునకు న్వారిం గడు న్వేగ రా నరు నంపించిన వారు వచ్చిరి మహానందంబు సంధిల్లఁగన్.

⁠ 143

క.⁠

హరకాలా ల్గొనివచ్చిన ఫరావానా చూచి హర్షపరవశుఁ డగుచున్ శిరసావహించికొనుచుం దిరమగు బహుమానజలధిఁ దేల్చె న్వారిన్.

⁠

మ.⁠

తగు ప్రత్యుత్తరము ల్మహావినయసంధాబంధురస్ఫూర్తిమై నగధీరుం డగురంగరాయనృపుఁడు న్వ్రాయించి పంపించె నిం పుగ నా వచ్చినవారిసంగతముగా భూరిప్రతాపైకర మ్యగుణాలంకృతు దామెరాన్వయుని దమ్మన్నప్రభుగ్రామణిన్.

⁠ 145

మ.⁠

అతఁడుం దగ్గబలంబుతో నరిగి ధూమ్రాక్షప్రతీకోద్ధతా కృతీయౌ హైదరుజంగు నుగ్రతమదృగ్వేల్లద్రుషాపావకో ద్ధతకీలాముఖవిస్ఫులింగుఁ గని యాత్మ న్నివ్వెఱం గందుచున్ హితముం దెల్పుచు నర్జుదాస్తు గుజరాయించె న్సమంచద్గతిన్.

⁠ 146

తే.⁠

అట్టు లరుదెంచి పొడఁగనునంతలోన నెరపరము కన్నుదోయికి నెగరఁబాఱి యెఱ్ఱడా ల్సూప ఖానుసాహేబుగారు

⁠