పుట:2015.373276.Rangaraya-Charitramu.pdf/74

ద్వి తీ యా శ్వా స ము.

73

⁠

ర్మానితమూను నమ్ముసలిమానును రాజును బుద్ధిమంతులే.

⁠ 119

మ.⁠

మును రాచాతఁడు వెల్మబిడ్డఁడును మమ్ముం జూడఁగా వచ్చి వా రును వారు న్వివరించుచోఁ దగదు మీరు న్మీరు చూపోపకుం డని వైరంబునఁ బోరు పెట్టుకొని యి ట్లాడంగరాదంచు నా కినుక ల్మానిపిపుచ్చినారము మృదూక్తి న్వారి నత్యంతమున్.

⁠ 120

మ.⁠

అభిమానంబె ధనంబుగాఁ గలుగువా రారావువార ల్మహా విభవుం డీతఁ డటంచు నోడరు రణావిర్భూతమై పేర్చ ప్రా ణభయావేశము లేశమైనఁ గనుగాన న్రాక రేచర్లగో త్రభవు ల్చావనుజంప రాజున కయుక్తం బిట్టిచో వైరముల్.

⁠ 121

తే.⁠

రావువారిగడీమీఁద రాచవారి పనుపునఁ బరాసువారు కోపంబు జేసి నడచినా రనుదుష్కీర్తి పొడమకున్నె మామకీనుల కిదియ ధర్మంపుఁ దెరవు.

⁠ 122

తే.⁠

నేర మొదవినచో నెట్టి క్రూరమైన కర్మమున కొప్పు టిది జగత్ఖ్యాతిగాని నిరపరాధులపై నిట్టిపరుసఁదనఁపుఁ బని యసంభావ్య మని దూలఁ బలికికొనుచు.

⁠ 123

శా.⁠

భీమాటోపుని నాభిజాత్యపురుషున్ భీమప్రతీకాశు మూ సామర్త్యేనుసమాఖ్యునిం బనిచె లష్కర్లోనికిం బోయి మ త్సామర్థ్యం బెఱిఁగించి ఖానునకు మూసాబూసికిం దెల్పి ర మ్మామాయామయుఁ డైన రాజుపలుకు ల్మన్నింపరాదం చొగిన్.

⁠ 124

తే.⁠

రాజుపిశునో క్తి చెవి నాని రావువారి

⁠