Jump to content

పుట:వరాహపురాణము (నంది మల్లయ, ఘంట సింగయ).pdf/9

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

జిహ్వాగ్రమునఁ బరీక్షింపంగ లవణాబ్ధికలశార్ణవంబులు దెలియ వచ్చె
నలపున భేదంబు గలుగంగ మృగనాభిహిమవాలుకల నిర్ణయింప వచ్చెఁ
గాని లేకున్న నేకప్రకారమై స, మస్తమును సంతతభ్రాంతి నావహించు
ననఁగ నీశ్వరనారసింహక్షమాధి, పతియశశ్చంద్రికాకదంబములు నిగిడె.

⁠ 41


చ.⁠

పుడమి హిరణ్యశూన్యదశఁ బొందఁగఁ జేయక విక్రమంబుఁ జూ
పెడుసమయాన మార్మొగము పెట్టక పట్టక దేవతార్థ మె
య్యెడ దయమాలి పుణ్యజనహింసకుఁ బోవక సంచరించినం
గడిమి నృసింహమూర్తి సరిగాఁ దగు నీశ్వరనారసింహుతోన్.

⁠ 42

షష్ఠ్యంతములు

క.⁠

ఏతాదృశవిశదగుణా, న్వీతునకు నిరంతరాయవితరణజితజీ
మూతునకు వార్ధివేష్టితభూతలరక్షావతీర్ణపురుహూతునకున్.

⁠ 43


క.⁠

దంభసరఃకరటికి దో, స్తంభనిశాతాసినటికి సకలధరిత్రీ
సంభారభరణధిక్కృత, కుంభీనసకుంభికూర్మకుహనాకిటికిన్.

⁠ 44


క.⁠

పౌరుషనాభాగునకు ది, నారంభణభాస్కరప్రభాభోగునకున్
ఘోరాజివిజయభేరీ, ధీరధ్వనిదళితినిఖిలదిగ్భాగునకున్.

⁠ 45


క.⁠

వాణీకరవీణాని, క్వాణరతికి వినయమతికి వరలక్ష్మీక
ళ్యాణనరసింహవిజయపు, రాణకథారమణతానురాగస్థితికిన్.

⁠ 46


క.⁠

పరిచితబోధునకు నిరం, తరకాంతఘృణాసనాథునకు సాళ్వశ్రీ
నరసింగవిభుచమూపే, శ్వరనృపతికుమారనరసజననాథునకున్.

⁠ 47


వ.⁠

అభ్యుదయపరంపంరాభివృద్ధిగా మారచియింపం బూనినవరాహపురాణంబునకుం
కథాప్రారంభం బెట్టిదనిన.

⁠ 48


సీ.⁠

సకలపుణ్యారణ్యసస్యవాటములు దట్టము లైనపులకాంకురములు గాఁగ
సరసీనదీనవసలిలపూరము శరీరమునఁ గ్రమ్మినకమ్మఁజెమట గాఁగ
జాతసంభ్రమజంతుసంతానకోలాహలములు గద్గదభాషణములు గాఁగ
కికుబంతకరిదంతకాండకాంతిప్రసారంబు వివర్ణభావంబు గాఁగ
జలధికాంచీవరారోహసాత్వికోద, యములఁ బొదలంగ నిజదంష్ట్రికాగ్రబాహఁ
గౌఁగిలించె నిశాచరగంధకరటి, పాకళంబు మహాకుహనైకళంబు.

⁠ 49


క.⁠

ఈచందంబున జలనిధి, వీచులఁ దనుఁ మునుఁగ నీక వెడలించిన ధా
త్రీచపలేక్షణ వినయ, శ్రీచతురతఁ బలికె హరికిరిప్రభుతోడన్.

⁠ 50