పుట:వరాహపురాణము (నంది మల్లయ, ఘంట సింగయ).pdf/82

గీ.⁠

అపుడు గౌరముఖుండు నరాధినాథుఁ, బిలిచి నీ సైన్యములు నీవు వలసినెడల విడియుఁ డీమందిరంబుల వేగ మీకుఁ, బరిజనంబుల రప్పింతుఁ బనులు సేయ.

⁠ 119

వ.⁠

అనిన విని కుతూహలంబున మిహిరమండలనిరోధిగృహస్థాపితవళక్షకరోపలచ్ఛవిక్షా ళితనక్షత్రపథశ్యామికంబును విశాలైకవింశతిభూమికంబును వాతాయనవిరతాయ మాననానావిధధూపవాసనాసనాథంబును నైనసౌధంబు ప్రవేశించి దుర్జయుండు నిజానుజుం డైనసుద్యుమ్ను విలోకించి యథోచితస్థానంబుల సైన్యంబుల విడియింప నియమింప నయ్యువరాజుశాసనంబున యుగ్యంబులపగ్గంబు లూడ్చి కేతనాత పత్రంబులు తొలంగించి ధనురాదివివిధసాధనసహితంబులు గా నరదంబులు పది లంబులు సేయు సారథులమిధఃకథనంబులు రంచెలు డించి కదళికాకుధకంఠరజ్జు ఘంటిక వ్రచ్చి తోత్రాంకుశహస్తులై సాహిణంబులకుఁ దెచ్చి గంధసింధురంబుల నాలానంబుల బంధించుమావుతు లయితరేతరాలాపంబులు పొట్టపట్టెడలు విడిచి పల్లంబుల వలయు నెలవులం గట్టి మెత్తలార్చి కళ్ళెంబులతోన తురంగంబుల మందు రాగారంబులకుఁ దివియువాహకులపరస్పరభాషణంబులు రమ్యభవనంబులు సొచ్చి మండలాగ్రభిండివాలముసలముద్గరపరశుపట్టిసప్రముఖనిఖిలాయుధంబులు ఖేటకంబులు హాటకభిత్తిభాగంబులం జేర్చుపదాతిజనంబులయన్యోన్యవచనంబులు గలయం బెరసి జంఝా వనఘూర్ణమానార్ణవంబుకలకలంబులం గలకలం బ్రహ సించె నాసమయంబున.

⁠ 120

క.⁠

గౌరముఖుఁడు మందస్మిత, గౌరముఖుం డగుచు మానికము గామితముల్ చేరు వఱుప నా నృపతికిఁ, జేరువ నిడి వాసుదేవుఁ జింతించుటయున్.

⁠ 121

సీ.⁠

భృంగారకములు సం పెంగనూనియలు గంధామలకములు దివ్యాంబరములు తాళవృంతములు నద్దము లడపంబులు తొడవులు జిలుఁగుపావడలు విరులు పన్నీరు కస్తూరి పచ్చకప్పురము గంధము చాదు జవ్వాది తట్టుపునుఁగు రవలపావలు చామరంబులు రత్నకంబళ్ళు నీరాజనభోజనములు మొదలుగాఁ గలవస్తుసముత్కరములు, కరముల ధరించి వెడలిరి సరసిజాక్షు లాధవళరత్నగర్భంబునందుఁ బూర్ణ, చంద్రబింబంబువలన నచ్చరలు వోలె.

⁠ 122

గీ.⁠

రసము లన్నియు శృంగారరసము కాఁగఁ, జేసి మాణిక్యమునను రాజీవనయన లివ్విధంబునఁ బుట్టి మహీమహేంద్రు, సమ్ముఖంబున నిలిచి తచ్ఛాసనమున.

⁠ 123

సీ.⁠

ఒకవిలాసిని నకనక నైనకౌను గంపింపంగ నంటె సంపెంగనూనె యొక మి చెమట పయోధరంబులకెలంకులఁ దోఁపఁ గుంకుమ నలుఁగు పెట్టె

⁠