Jump to content

పుట:వరాహపురాణము (నంది మల్లయ, ఘంట సింగయ).pdf/49

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


గీ.⁠

అనిన యువరాజు సుద్యుమ్నుఁ డన్నపార్శ్వ, భాగముననుండి చిఱుతకోపంపుఁగెంపు
తనకనుంగవ మొనప ముందరికి వచ్చి, కేలుదోయి శిరంబునఁ గీలుకొలిపి.

⁠ 23


చ.⁠

అలఘుబలాఢ్యుఁ డయ్యును దయాళువు గావున శాంతచిత్తుఁడై
నిలిచినతండ్రికాలమున నెమ్మది గాదములోనిదోసకా
యలువలె నున్నరాజులు బలారిభయంకర నిన్ను నట్ల కాఁ
దలఁచిరి దాడి పెట్టి భుజదర్పము చూపుము వేయు నేటికిన్.

⁠ 24


క.⁠

అనవుడుఁ గూరిమితమ్మునిఁ, గని మెచ్చి పురంబు వెడలి కరితురగస్యం
దనభటులతోడు చూచి న, యనభయదస్ఫూర్తిఁ జైత్రయాత్రోన్ముఖుఁడై.

⁠ 25


సీ.⁠

ఘనఘనాఘనసన్నహనకుహనాఘోణిఘోణాపుటీగుటగుటలతోడఁ
బ్రళయకాలకరాశబహుశిఖాముఖసముద్భటహవ్యవహచిటచిటలతోడఁ
గులధరాధరకూటకోటిపాటనపతద్భీషణాశనిపెటపెటలతోడ
సరభసావిర్భవన్నరహరిస్తంభగర్భస్ఫుటీకృతపటపటలతోడ
నవఘళించి విడంబించి హంకరించి, రాయడించి ధణంధణారవము రత్న
సానుగుహలఁ బ్రతిధ్వను లీన విజయ, పటహపటలంబు చఱపించి పటురయమున.

⁠ 26


క.⁠

గమనింపఁ దలఁచుచోఁ బొం, దుము విజయం బనుచు నపుడు దూర్వాసుఁడు ల
గ్నము వెట్టఁగ ధవళచ్ఛ, త్రము వెట్టఁగ దుర్జయుండు రథ మెక్కుతఱిన్.

⁠ 27


సీ.⁠

వెడలె భూధరములవిధమునఁ గోటానుకోటులు మదభద్రకుంజరములు
నడచె వీచికలచందమునఁ బుంఖానుపుంఖములు జవనకంఖాణహరులు
కదలెఁ బుష్పకములకరణి లక్షోపలక్షలు రత్నకాంచనస్యందనములు
చనిరి సింహంబులజాడఁ దండోపతండంబులు వీరభటప్రవరులు
పోయె ముందట నీనినపులులవంటి, రాచబిడ్డలు తనవెంట రా నరాతి
గార్భిణభ్రూణహం బైన కాహళీమ, హావిరావంబు నిగుడ రాజానుజుండు.

⁠ 28


క.⁠

ఆసమయంబున శేషఫ, ణాసాహస్రంబు ముడిగె నడికె సమస్తా
శాసామజంబు లిట్లు జ, యాసన్నచమూపరంపరాన్వీతుండై.

⁠ 29


గీ.⁠

నగతనూజాత పెండ్లైననాఁటనుండి, నేఁటిదాఁక నగస్యుండు నిలువఁడేని
నిమ్మహాసేనబరువున నెగయకున్నె, దక్షిణం బన నరిగె నుత్తరమునకును.

⁠ 30


చ.⁠

అరుగునపారసైనికపదాహతిఁ దూలినరేణువు ల్దిగం
బరత లలాటనేత్రునకు మాన్చె ననంగ నిజాండకర్పరాం
తరమునఁ దోడిభూతములు నాల్గు నడంగిన భూమి తత్వమే
నెరసె ననంగ లోకములు నిండెఁ ద్రివిక్రమమూర్తికైవడిన్.

⁠ 31