పుట:వరాహపురాణము (నంది మల్లయ, ఘంట సింగయ).pdf/209

⁠

లూడి తొటతొటఁ దఱుచుగా నుర్వి రాలి, పడఁగఁ బ్రవహించురసనదీప్రకరముల వి హారముల సల్పు సురసిద్ధయౌవతంబుఁ, దాను ననవరతంబుఁ బద్మావధూటి.

⁠ 125

గీ.⁠

ఇంక మణిశైలమునకు వైకంకమునకు, నడుమ బిల్వవనం బంత నిడుపు వెడలు పునను గనుపట్టుఁ బంకజవనము దాని, చెట్టులకు నెల్ల నరగూకవెట్టుపొడవు.

⁠ 126

శా.⁠

వ్యామగ్రాహ్యము లుజ్జ్వలత్కనకతుల్యచ్ఛాయముల్ సౌరభ వ్యామోహీకృతచంచరీకము లపూర్వంబుల్ ప్రసూనంబు లా భూమీజంబుల నెల్లకాలముల నొప్పుం దద్వనీవాటికం బ్రేమం గశ్యపుఁ డుండు దైత్యసుమనోబృందంబు సేవింపఁగన్.

⁠ 127

సీ.⁠

ఉండు మహానీలకుండలగిరులమధ్యమున సుఖానది తత్తటమున ముప్పదియోజనంబుల వెడలుపును నేఁబదియోజనంబులపరపుఁ గలిగి తాళీవనము మించుఁ దఱచు నున్నతమునై పెరిఁగి యందలినల్లబేటిపండ్లు కస్తూరికాలిప్తఖచరాంగనాఘనస్తనకుంభసంఖ్యంబు సలుపు నెపుడు సిద్ధచారణగంధర్వసేవ్య మైన, యావనంబునఁ దిరుగు నైరావణంబు స్వాదుఫలరసగంధంబు స్వప్రధాప్ర, భూతదానంబుగంధంబు ప్రోది చేయ.

⁠ 128

క.⁠

శతయోజనవిపులము దశ, శతయోజనదీర్ఘ మగుచుఁ జె ట్టొకఁ డైరా వతదేవశైలమధ్య, క్షితిఁ గనుఁగొన నొప్పుఁ జిలుపచిలుప జలముతోన్.

⁠ 129

చ.⁠

భృతబహుపాదపం బయినరేగడినేల మహాపతంగప ర్వతశిఖరాద్రిమధ్యమున రంజిలుచుండు నుదుంబరద్రుసం తతి శతయోజనాయతము తత్ఫలముల్ కమఠోపమానముల్ సతతము వానితేనియలు జాలుకొనున్ బహునిమ్నగాకృతిన్.

⁠ 130

క.⁠

పండినతద్వనిఁ దేజ, శ్చండాంశుఁడు కర్దమప్రజాపతి ఫణభృ త్కుండలపూజాపరుఁడై, యుండు మహామహిమ దేవయోనులు గొలువన్.

⁠ 131

వ.⁠

మఱియునుం బతంగతామ్రాభశైలంబులనడుమ శతయోజనవిస్తృతంబునుఁ దద్ద్వి గుణాయామంబును సముద్దండపుండరీకమండలమండితంబును ననేకదేవగంధర్వా ద్యుషితంబు నగుమహాసరోవరంబు గలదు తదంతరాళంబున రత్నమయంబు ననేక ధాతువిచిత్రంబు నగుమహామహీధరంబు నూఱుయోజనంబులనిడుపున ముప్పది యోజనంబుల వెడల్పున నుండు నక్కొండమీఁద వివిధమణితోరణప్రాకారగో పురం బగుపురంబుబున నపరిమితవిద్యాధరసహస్రంబులు గొలువఁ బులోముం డధివ సించు విశాఖశ్వేతపర్వతంబులనడుమ నున్నసరోవరంబుతూర్పుతీరంబున శాతకుంభ కుంభప్రమాణపరిపక్వఫలరసానిశపింగపిశంగీకృతశుకశారికాకిశోరకాననం బైనసహ కార కాననంబున సుగంధిగంధవహమదాంధపుష్పంధయగానంబులతోడ నిజగాం

⁠