Jump to content

పుట:వరాహపురాణము (నంది మల్లయ, ఘంట సింగయ).pdf/186

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


ఉ.⁠

ము న్నొక నాఁడు నే భువనముల్ చరియించుచుఁ బైఁడికొండమ్రో
ల న్నికటస్థలంబున నిలావృతవర్షము హర్షహేతువై
యున్నఁ దదంతరంబునకు నొయ్యన పోయి సరోవరంబుఁ గం
టి న్నలినీమరందతటినీపరిరంభవిడంబితాంబుధిన్.

⁠ 134


శా.⁠

తత్తీరస్థమహాకుటీరమున నత్యంతోపవాసక్రియా
యత్తుం గీకసచర్మశేషతను సంవ్యానీభవద్వల్కలున్
జిత్తేజోమయు నొక్కమౌనిఁ గని భాషింపంగ నూహించుచోఁ
జిత్తానందము సందడింప ననుఁ బిల్చెన్ శాంతవాక్యంబులన్.

⁠ 135


క.⁠

పిలిచినఁ జని కూర్చుండక, నిలిచిన నను మౌని గనుఁగొని ఘనధ్వనులన్
బిలిచినహుంకృతిచేత న, దలిచిన ధర వ్రక్క లయ్యెఁ దద్రంధ్రమునన్.

⁠ 136


క.⁠

ప్రియములపుట్ట లనంగ వి, నయమణులకుఁ బెట్టె లనఁగ ననవిల్తుఁడు ది
గ్జయవేళ విరహిజనములు, భయపడఁ బట్టించుకొనెడిపడగ లనంగన్.

⁠ 137


క.⁠

చనుదెంచిరి యేగురు చం, దనగంధులు భోగయోగ్యతనులు సమీరా
శనకన్యలు కామునిమో, హనాస్త్రదేవతలలీల నాలేమలలోన్.

⁠ 138


సీ.⁠

భాసమానరవిప్రభాసమానం బైన పెద్దరత్నపుగద్దె పెట్టె నొకతె
ధవళమరీచికాంతపుగళంతియ వంచి వాసితోదకములు పోసె నొకతె
కంకణంబులు మ్రోయఁ గరపల్లవంబుల నడుగునెత్తమ్ములు గడిగె నొకతె
బంగారుచెఱఁగులచెంగావిపావడ నొయ్యనొయ్యన తడియొత్తె నొకతెఁ
దోర్లతామూలదీప్తులు ద్రుళ్ళగింప, జిలుగుఁబయ్యెదలోన గుబ్బలు నటింప
బహుళనిజదేహలేపనపరిమళములు, సోడు ముట్టంగ నొక్కతె సురటి విసరె.

⁠ 139


శా.⁠

ఓహో విస్మయ మంచు నే మనసులో నూహింప నమ్మౌని భూ
యోహుంకారము చేసినన్ సరసిలో నుబ్బెన్ మహావిస్తృత
గ్రాహం బొక్కటి యోజనాయతసువర్ణద్రోణికావాహియై
సాహంకారత మంధరాద్రిధరమాయాకూర్మముం బోలుచున్.

⁠ 140


క.⁠

ఆపసిఁడిదోనెలో నవ, రూపవతులు సతులు పల్వురు సుమేరునగేం
ద్రోపరిసానుస్థలఖే, లాపర లగునచ్చరలవిలాసము గెలువన్.

⁠ 141


శా.⁠

దృగ్నిష్కంపతఁ జూచునన్నుఁ గని తద్దివ్యర్షి యేతజ్జలో
న్మగ్నద్రోణిక యెక్కి వేగిరమె తానం బాడి ర మ్మన్న నే
లగ్నాశ్చర్యముతోడ నెక్క మునిఁగెన్ లావూఁది నేఁ ద్రొక్క మున్
భుగ్నంబై చనువింధ్యశైలముగతిన్ మూర్ఛిల్లి నే నంతటన్.

⁠ 142