Jump to content

పుట:వరాహపురాణము (నంది మల్లయ, ఘంట సింగయ).pdf/172

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


క.⁠

స్పష్ట్యర్థము మీనకమఠ, ఘృష్ట్యాదిశరీరములు ధరించితి వింతే
దృష్ట్యాలక్ష్యమె కరుణా, వృష్ట్యంబుద నీదురూపు వివరింపంగన్.

⁠ 40

క్షురికాబంధము

క.⁠

శ్రీహరి హరిహయనుత మహి
మాహిత హిమధామభానుమండలనయనా
నాహృదయములో నిలువు స
మాహితకృప నెప్పుడున్ మహాహిపశయనా.

⁠ 41


చ.⁠

అనుచు ననేకభంగుల మహామమహీజముక్రింద నుండి సు
స్వనశుకశారికల్ ఫలరసంబులు గ్రోలక ధారణాబలం
బునఁ దనవెంబడిం జదువ ముమ్మరమై పులకాంకురావలుల్
తనువున మీఱ బాష్పసలిలంబులు గాఱ నుతింపుచుండఁగన్.

⁠ 42


సీ.⁠

బ్రహ్మ మధ్యస్థుఁడై పరికింపఁ గుండలీశ్వరుఁ క్రిందు పఱచినశాబ్దికుండు
బలిహరణపువేళఁ బ్రాపించువిబుధుల నరయుసంపన్నగృహస్థవరుఁడు
ధరకుఁ దా నొకరుండ దానపాత్ర మనంగ మఖము లీడేరించుమంత్రమయుఁడు
వేదవేదాంగాదివిద్యలలోనన పుట్టి పెరిఁగినట్టి గట్టియోగ్యుఁ
డతులసాత్వికవర్తనుం డాత్మపాద, తీర్థములు చల్లుకొనెడికృతార్థతతికి
జాహ్నవీస్నానపఫలము లీఁ జాలు పరమ, పావనుం డొకమఱుగుజ్జుబ్రాహ్మణుండు.

⁠ 43


ఉ.⁠

వచ్చుటయున్ ఫలందనుఁడు వారిజనాభుఁడె మాయదారియై
యిచ్చటి కేగుదెంచె నని యిచ్చఁ దలంచి నమస్కరింప వై
యచ్చరకామినీకరనఖాంకురలూనవిలోలపల్లవా
త్యుచ్చతరామ్రభూరుహము దోఁచె రయంబున జానుదఘ్నమై.

⁠ 44


గీ.⁠

అది గనుంగొని భూపాలుఁ డద్భుతమున, వేయు నేటికి నితఁడె నారాయణుండు
నిక్కువం బని చాఁగిలి మ్రొక్కి దేవ, చూపు నీరూపు నా కింక దాఁప కనిన.

⁠ 45


సీ.⁠

గడితంపునీర్కావిమడుగుదోవతి కటీరస్ఫురత్పీతాంబరంబు
కురుమట్ట మగునూఁతకోల ధగద్ధగత్కౌమోదకీగదోత్తమము గాఁగ
జలము నిండినకమండలము ఘనస్వనాడంబరకంబురాజంబు గాఁగ
గుత్తంపువట్రువగొడుగు పరాక్రమక్రమనిదర్శనసుదర్శనము గాఁగ
స్వస్తిఫణితుల దీవింపఁ జాఁపుకరము, సకలకామితవరదహస్తంబు గాఁగ
సరసిజాక్షుండు కరుణ సాక్షాత్కరించి, రాజ వేడుము వలయు వరంబు లనిన.

⁠ 46


క.⁠

జలధిసుతాధిప నీకృప, గలిగిన సజ్జనుల కిజ్జగంబులు దలఁపం
దిలమాత్రము గాన వరం, బులు దక్కిన వడుగ నొల్ల మోక్షము దక్కన్.

⁠ 47