| తే. |
చెలులు పగతురు నెవ్వనిచెలితనంబు, కలితనంబు గీర్తింతురు కడఁగి యెపుడు
నట్టిపుత్రునిచే సుగుణాఢ్యులార, పుత్రవంతుఁడు నాఁ బెంపుఁ బొందుఁ దండ్రి.
| 269
|
| క. |
ఉపకారపరుఁడు మైత్రీ, నిపుణుఁడు గుణయుతుఁడు నైననృపతనయునకున్
విపులతరప్రీతి న్బ్ర,త్యుపకారోత్సవము మీరు నొనరించితిరే?
| 270
|
| చ. |
మనసదనంబునం గలసమంచితకాంచనరత్నవస్తువా
హనము లశంకత న్నృపవరాత్మజుచిత్త మెలర్పఁగాఁ దగం
గొని చని యిండు జీవితము కుచ్చితమై చనుఁ బుత్రులార! నె
మ్మి నుపకృతిప్రవీణుఁ డగుమిశ్రునకుం బ్రియ మాచరింపమిన్.
| 271
|
| తరల. |
అనినఁ బుత్రులు తండ్రితోడఁ గృతార్థుఁ డాతఁడు వానికి
న్విను ప్రియంబొనరింప శక్యమె! వేల్పుఱేనికి నైన నా
తని కిలం గలయట్టిరత్నవితానవస్తుచయంబు వా
హనము లీయురగాలయంబునయందు లే వహివల్లభా!
| 272
|
| ఆ. |
జ్ఞాన మతనియంద కాని లే దన్యుల, యందుఁ బ్రాజ్ఞజనుల కైన నతఁడు
సంశయంబు లెల్లఁ జయ్యనఁ బాపంగఁ, జాలినట్టిసత్త్వశాలి సుమ్ము.
| 273
|
| వ. |
అతనికిం జేయవలయు కార్యం బొక్కటి గల దది హరిహరహిరణ్యగర్భాదులకుం
దక్కఁ దక్కినవారి కసాధ్యం బనిన నశ్వతరోరగేశ్వరుం డట్టియసాధ్యం బైన
కార్యం బెయ్యది దాని నెఱుంగవలయునని మఱియు ని ట్లనియె.
| 274
|
| క. |
ఇది సాధ్య మగు నసాధ్యం, బిది యనఁగా నేల కార్య మీడితధిషణా
స్పదు లై తగ నొనరించిన, నది సిద్ధిం బొందు నిశ్చలారంభునకున్.
| 275
|
| క. |
అమరత్వం బమరేశ, త్వ మమరపూజ్యత్వ మనుపదంబులు వరుస
న్సమధికతమవిహితోద్యో, గమునన యవి తమ్ముఁ బొందఁ గాంతురు మనుజుల్.
| 276
|
| ఆ. |
అరుగకుండె నేని గరుడఁ డైనను నొక్క, యడుగు నరుగ లేఁడు కడఁగి చీమ
యైన నరుగఁ దొడఁగె నేని యనేకస, హస్రయోజనమ్ము లరుగుచుండు.
| 277
|
| క. |
భువి యెక్కడ దివి యెక్కడ, ధ్రువుఁ డీభువినుండి కాదె ధ్రువ మగుపదమున్
దివిఁ బడసెం గావున స, ద్వ్వవసాయికిఁ బడయరానియదియును గలదే.
| 278
|
శత్రుజిత్తుతో గాలవుఁడు స్వాశ్రమపీడఁ జెప్పుట
| వ. |
అని యశ్వతరుం డక్కుమారులకుం జేయవలయు నసాధ్యకార్యం బెయ్యది వాని
నెఱిఁగింపుఁ డనిన నప్పాఁపఱేనికిఁ దదీయసూను లాఋతధ్వజుండు మాకుం జెప్పిన
తెఱంగున నతనివృత్తాంతం బంతయు నీకుం జెప్పెద మవధరింపుము గాలవుం డను
మునివరుం డొక్కతురగోత్తమంబు గొని శత్రుజిత్తుకడ కరుగుదెంచి నరేంద్రా!
మదాశ్రమంబు చొచ్చి సింహసింధురశార్దూలాదివనచరాకారంబులు ధరియించి
యొక్కరాక్షసుండు మౌనవ్రతపరుండనై తపం బాచరించుచున్న నాకు మనశ్చలనం
బుగా నిచ్చలు విఘ్నంబు లాచరించుచున్ననద్దానవుం గోపానలంబున భస్మంబు
|
|