| | త్రునివదనంబు చూపఁ గడుదుర్లభ మెమ్మెయి నొండు వేఁడు మీం | 152 |
| తే. | తల్లివ్రతము చెల్లింపఁగఁ దలఁపు పట్టి, యేమి యడిగిన నిచ్చెద నే నటంటి | 153 |
| వ. | అకారణబ్రహ్మచర్యంబు పాపహేతువు దానిఁ బరిత్యజింపు మీబహుభాషలతోడి | 154 |
| తే. | స్వీకృతప్రతిజ్ఞుఁడ నగునాకు నధిపఁ, యిపుడు నీకు నభీప్సితం బీ నవశ్య | 155 |
| వ. | తండ్రీ! యేను నీచేత సత్యపాశబద్ధుండ నైతి నింక నీ చెప్పినయట్ల చేసెద నని | 156 |
దృఢకేతుం జంపి యడవియం దవేక్షితుండు వైశాలిని బ్రోచుట
| క. | అంత నొకనాఁ డవేక్షితుఁ, డెంతయుఁ గుతుకమున వేఁట యేఁగి మృగములం | 157 |
| తే. | నన్ను రక్షింపు మని కరుణముగఁ బెక్కు, మాఱు లాక్రోశ మొనరించుమగువయెలుఁగు | 158 |
| క. | ఘనుఁడు దృఢకేశుఁ డనియెడు, దనుజునిచేఁ బట్టువడినదాన ధరిత్రిం | 159 |
| వ. | అప్పు డద్దానవుండు. | 160 |
| మ. | ధరణీవల్లభ యక్షకింపురుషగంధర్వాదు లెవ్వాని సం | 161 |
| వ. | అనుపలుకు లాలించి యవేక్షితుండు వెఱఁగుపడి మద్భార్య యివ్వనంబునం | 162 |
| క. | వినుతప్రతాపవినతా, వనివిభుఁడు గరంధముండు వసుమతి యేల | 163 |
| సీ. | చనుదెంచునృపవరు ఘనధనుర్ధరుఁ గని యెంతయు నార్తి నయ్యిందువదన | |
