Jump to content

పుట:మార్కండేయపురాణము (మారన).pdf/186

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

కన్నతల్లియొ చెప్పుమా గారవమున, నన్నుఁ బెంచినతల్లియో నాకు వంద్య?

⁠ 302


వ.⁠

అనిన గురుండు చారుషపుత్రియు విక్రాంతునిదేవియు నైనయీహైమిని నీకుం
దల్లిగాదె? యనుడు నానందుండు గురున కిట్లనియె.

⁠ 308


క.⁠

వినుము విశాలగ్రామం, బున బోధుం డనఁగఁ బరగుభూసురునకు నం
దనుఁ డగుచైత్రుని కియ్యమ, జనయిత్రి మునీంద్ర! యితరజననిసుతుఁడ నేన్.

⁠ 309


ఆ.⁠

అనిన గురుఁ డిట్టు లనుఁ జైత్రుఁడనఁగ నెవ్వఁ, డతని కెట్టులు హైమిని యంబ యయ్యె?
నెచట నీవు పుట్టితి? మాకు నేర్పడంగఁ, జెప్పు మానంద! యిది కడుఁ జిత్ర మనిన.

⁠ 310


క.⁠

అనమిత్రుం డనుమనుజేం, ద్రునకును గిరిభద్రకును సుతుఁడ నై జన్మిం
చిననన్ను జాతహారిణి, యనఘా! యెత్తుకొని వచ్చి హైమినియొద్దన్.

⁠ 311


తే.⁠

పెట్టి యా హైమినికి మున్ను పుట్టినట్టి, పట్టిఁ గొనిపోయి బోధుఁ డన్ బ్రాహ్మణునిగృ
హంబునం దిడి యది యాగృహస్థుశిశువు, నపహరించి భక్షించె విప్రాగ్రగణ్య.

⁠ 312


వ.⁠

అని చెప్పి.

⁠ 313


తే.⁠

హైమినీతనూజుఁ డవ్విప్రు సేయుసం, స్కారములఁ బవిత్రగాత్రుఁ డయ్యె
సంస్కృతుండనైతి సత్కర్మజాతంబు, నాకు నీవు సేఁత లోకవంద్య!

⁠ 314


వ.⁠

నీవచనంబుఁ జేయవలయు నాకుం దల్లి యెవ్వ? రనిన గురుండు.

⁠ 315


ఆ.⁠

విను కుమార! మోహమునఁ జేసి బుద్ధి భ్రమించినట్ల యున్న దించుకయును
నెఱుఁగకున్నవాఁడ నీ ప్రశ్న మెంతయు, గహన మేర్పరింప గడిఁది యనిన.

⁠ 316


వ.⁠

అబ్బాలుండు.

⁠ 317


సీ.⁠

ఎవ్వఁ డెవ్వనిపుత్రుఁ? డెవ్వఁ డెవ్వనిబంధుఁ?, డేల యీభ్రమ? సన్మునీంద్ర! చెపుమ
జన్మంబు జనులకు సంబంధ మింతియ, మరియు మృత్యువుచేత నడఁగి పోవు
జన్మించునతనికి సకలబాంధవులతోఁ, బాయంగరానిసంబంధ మొకటి
సతతంబు గలుగు నాసంబంధ మాదిగా, సర్వంబు దేహావసాన మైనఁ

⁠


తే.⁠

బొలియుఁ గావున సంసారమున జనించు, వారి కెవ్వరు బంధులు లేరు బుద్ధి
బ్రమయ నీ కేల? నాకు నీభవమునందుఁ,దండ్రు, లిరువురై రిరువురు తల్లులైరి.

⁠ 318


తే.⁠

అన్యదేహసంబంధమునందు వేఱ, జనకజనయిత్రు లగుట కాశ్చర్య మేమి
యిట్టియే నింక నిం దుండ నేఁగి తపము, విపినమున నాచరించెద విప్రవర్య!

⁠ 319


వ.⁠

విశాలగ్రామంబున నున్న చైత్రునిం దెచ్చికొనుం డని చెప్పిన నతనిపలుకులు విని
యారాజు భార్యాసహితంబు బంధులుం దానును విస్మయంబు నొంది యక్కు
మారునివలన మమత్వంబు దక్కి యతండు వనంబునకుం జనుట కొడంబడి నిజ
పుత్త్రుం బుత్త్రబుద్ధిం బెనిచిన ధాత్రీదేవుని సమ్మానించి యాపుత్త్రునిం దెచ్చుకొని
రాజ్యయోగ్యునిం గావించె నంత.

⁠ 320

చాక్షుషుండు మను వగుటయు; ఆమన్వంతరమున దేవేంద్రాదుల వివరణము

తే.⁠

బాలుఁ డానందుఁ డొక్కఁడు లీల నడవి, కర్థి నరిగి ముక్తివిరోధులైనకర్మ

⁠