| వ. |
అనిన నక్కన్నియ యి ట్లనియె.
| 289
|
| క. |
ఋతవన్మునివరుఁ డొక్కఁడ, యతులతపముఁ జేసెఁ గాని యక్కట! మాతం
డ్రితపము తక్కువయే య, ప్రతిమగుణా! యేను బ్రహ్మబంధునిసుతనే?
| 290
|
| తే. |
అనిన ముని తపోవిరహితుఁ డైన బ్రహ్మ, బంధుకూఁతురవే నీవు పంకజాస్య!
నాతనూజవు గాక కన్యాలలామ!, యేమి సేయంగ నే నుత్సహింతుఁ జెపుమ.
| 291
|
రేవతీదుర్దమవివాహము
| వ. |
అనిన రేవతి తండ్రీ! నీవు తపస్సత్యసంపన్నుండ వగుదేని రేవతీతారం దారాపథం
బున నారోపించి నన్ను బరిణయంబు సేయుమనిన నతం డట్ల చేసెద సంతసిల్లు మని
నిజతపఃప్రభావంబునం జేసి పూర్వస్థానంబున రేవతిం బ్రతిష్ఠించి విధ్యుక్తప్రకారం
బునం గూఁతునకు వివాహం బొనరించి యల్లుని నాలోకించి నీకు నరణం బిచ్చెద
నెయ్యది దుర్లభం బది యడుగు మనిన దుర్దముం డి ట్లనియె.
| 292
|
| క. |
మన్వంతరాధిపతియును, నన్వయదీపకుఁడు భుజబలాధికుఁడును దే
జోన్వితుఁడును గాంభీర్యో, దన్వంతుఁడు నైనతనయు దయని మ్మనఘా!
| 293
|
| క. |
నీకోరినయట్టుల ధ, రాకల్పుఁ డనల్పశౌర్యుఁ డాత్మజుఁడు శుభ
శ్లోకుఁ డుదయించు మను వై, లోకప్రతిపాలనైకలోలత వెలయన్.
| 295
|
రైవతమనుజననము
| చ. |
అనిన మునీంద్రు వీడ్కొని బలాంతకుమాడ్కి మృగాక్షి వేడ్కఁ దో
డ్కొని పురి కేఁగె నానృపతికుంజరుఁ డప్పుడ యంత రేవతీ
వనిత తనూజుఁ గాంచె బలవంతుఁ బ్రశాంతు యశోలతాంతభా
జనహరిదంతు దాంతు భుజశౌర్యసమావృతజైత్రకాంతునిన్.
| 296
|
రైవతమన్వంతరమున నింద్రాదుల వివరణము
| వ. |
ఇట్లు రేవతికి రైవతుం డనుమనువు పుట్టె నామన్వంతరంబున దేవత లొక్కొక్క
గణంబు పదునలువురేసిగా సుమేధసులు భూతరజులు వైకుంఠు లమితాభాను లన
నాలుగుగణంబులై రాదేవతలకుఁ బ్రభువు శతయజ్ఞుండు నైనవిభుం డనువాఁ
డింద్రుండయ్యె హిరణ్యరోముండును వేదశ్రీయును నూర్ధ్వబాహుండును వేద
బాహుండును సుధాముండును బర్జన్యుండు వసిష్ఠుండు ననువారు సప్తఋషు
లైరి బలుండు బంధుండు స్వయంభావ్యుండును సత్యకుండును నాదిగా రైవతు
నికిఁ బెక్కండ్రు కొడుకులు పుట్టి రాజు లై రిది రైవతమన్వంతరప్రకారం బని చెప్పి
మార్కండేయుండు కోష్టుకికి షష్ఠమను వైనచాక్షుసునిజన్మంబు విను బ్రహ్మ
చక్షుస్సువలన మున్ను జన్మించి చాక్షుషుం డనం బరగి యాశరీరంబు విడిచి
మర్త్యభువనంబునందు.
| 297
|
