| క. | మృగిఁ గా నే నని నన్నుం, దెగిడితి గావేని యింకఁ దెల్లముగా నీ | 243 |
| సీ. | అట్లు శపించిన నమ్మునీశ్వరునకుఁ బ్రణమిల్లి సైరింపు బాలఁ గానె | |
| తే. | నగుదు మృగివి జాతిస్మర వై త్వదీయ, గర్భమున లోలుఁడనువాఁడు ఘనుఁడు సిద్ధ | 244 |
| క. | అమ్ముని పుట్టుటయు మృగీ, త్వము విడిచి నీవు సనుము వనితా! శుభలో | 245 |
| క. | అనుపమభుజబలవిక్రమ, ఘనుఁ డగుమను వై ధరిత్రిఁ గడుఁ బేర్చి రణం | 246 |
| వ. | అని యమ్మునీంద్రుం డనుగ్రహించి చనియె నది కారణంబుగా నేను దిర్యక్త్వం | 247 |
| క. | ఏ నీ కగమ్య నేయ, స్థానంబున మనసు పుట్టఁ దగునే యంటి | 248 |
తామసమనుమహిమాభివర్ణనము
| వ. | అని యిట్లు మృగాంగన చెప్పిన విని యన్నరేంద్రుండు పరమానందంబునం | 249 |
| ఉ. | ఆమృగికి న్సుతుండు సముదంచితతేజుఁడు సర్వలక్షణ | 250 |
| వ. | అప్పుడు. | 251 |
| తే. | ఘనతమంబు జగంబులఁ గప్పియున్న, వేళఁ దామసయోని నావిర్భవించెఁ | 252 |
| చ. | జనకుఁడు పెంపఁగాఁ బెరిఁగి సౌమ్యుఁడు తామసుఁ డిద్ధబుద్ధి యై | 253 |
| చ. | విని చని యఫ్డు భానునిఁ ద్రివేదమయుం దగఁ గొల్చి తత్కృప | |
