| |
పుత్త్రమిత్రకళత్రములయందు సక్తులై విపులభవాంబుధి వెడల లేక
బహులపంకపతితవనగజములు వోలెఁ గదల నేరక పొలియుదురుగాక
|
|
| ఆ. |
సంగకలితచిత్తు నంగనారాగాంధు, నీస్వరోచిఁ జూచితే శుభాంగి!
పుత్త్రపౌత్త్రవృద్ధిఁ బొంది నేఁడును విష, యోపభోగనిరతి నున్నవాఁడు.
| 101
|
స్వరోచి పరలోకగతుఁడగుట
| వ. |
కామినీపరతంత్రుఁ డైనయీస్వరోచి నాకు సదృశుండు గాఁడు నేను వివేకంబునం
జేసి భోగంబులు పరిహరించితి ననిన హంసవచనంబులు విని యాస్వరోచి జాతో
ద్వేగుండై భార్యాసహితంబు వనంబునకుం జని ఘోరతపం బొనరించి నిష్కల్మష
త్వంబునొంది యమరలోకంబున కరిగె నంత.
| 102
|
స్వారోచిషమన్వంతరంబున దేవేంద్రాద్యధికారిపురుషులవివరణము
| క. |
మనువుం గా స్వారోచిషు, వనరుహగర్భుం డొనర్చె వరగుణ! విను మ
మ్మనుకాలంబునఁ బరగిన, యనిమిషులను మునులు నింద్రు నవనీశ్వరులన్.
| 103
|
| వ. |
పారావతులు తుషితు లనునామంబుల దేవతలు పరగిరి విపశ్చితుం డింద్రుఁడై
నెగడె నూర్జుఁడు స్తంభుఁడు ప్రాణుండు దత్తోళి ఋషభుండు నీవారుండు
నరివంతుండు ననువారలు సప్తఋషులై యవతరిల్లిరి చైత్రుండు కింపురుషుండు
నాదిగాఁగల మనుపుత్త్రు లేడ్వురును రాజు లై రమ్మన్వంతరంబు గలయంత
కాలంబును దత్సంతానజాతు లైననృపతులు ధరణింబాలించి రని చెప్పి మార్కం
డేయుండు.
| 104
|
| ఉపజాతి. |
స్వరోచిజన్మంబును వర్తనంబున్, స్వారోచిషాద్యప్రభవంబు విన్నన్
నరుండు నిత్యోన్నతి నవ్యకీర్తి, శ్రీరమ్యుఁ డై ధాత్రిఁ బ్రసిద్ధి కెక్కున్.
| 105
|
పద్మాదినిధిమహిమానువర్ణనము
| తే. |
అనఘ! పద్మిని యనువిద్య నాశ్రయించి, యుండు నెనిమిదినిధు లని విందుఁ దత్స్వ
రూపములచంద మెట్టు లేరూపునను ధ, నావలులు మానవులకు లభ్యత వహించు.
| 106
|
| సీ. |
విను పద్మినీనామవిద్యకు శ్రీ యధిదేవత నిధుల కద్దేవి యూఁత
యనఘ! పద్మము మహాపద్మసంజ్ఞము మకరకచ్ఛపములు మఱి ముకుంద
మును గుందమును నీలమును శంఖమును ననునభిధానములచేత నతిశయిల్లు
దానిచే వీక్షితుం డైనమానవుఁ డిల విత్తసంపన్నత వెలయుఁ జుమ్ము
|
|
| తే. |
పద్మనిధిచేతఁ జూడంగఁబడినవరుని, మూఁడుతరములవిభవంబు మూరిఁబోవు
నది ప్రశస్తసాత్వికనిధి యగుట నతఁడు, సాత్త్వికుండును దాక్షిణ్యసంభరితుఁడు.
| 108
|
| తే. |
అగుచుఁ గాంచనరజతతామ్రాదిధాతు, వులు పరిగ్రహించుఁ దివిరి విలుచు నమ్ము
|
|
