| | లడరి నడుతలవ్రేసిన నమ్మనుష్యుఁ, డాఱునెలలు గాని మనఁ డుదాత్తపుణ్య! | 348 |
| తే. | పాంసువృష్టిచేతను గాకపంక్తిచేత, మానవునితల పీడిత మైన మేని | 349 |
| సీ. | ద్విత్రిమాసములలోఁ దెగు నరుఁ డపగతమేఘయామ్యమ్మున మెఱుఁగు నింద్ర | |
| తే. | నెండినను నీరు ద్రావంగ నెసఁగి దాహ, మగ్గలించిన విను దశాహమునఁ దీఱు | 350 |
| చ. | ఇనుఁ డుదయంబు సేయ వఱ డెవ్వనికై యెదు రేఁగు నిష్ఠుర | 351 |
| ఉ. | ఎవ్వఁడు పెల్చఁ బ ల్కొలుకు నెంతయు నన్యునితారకంబులం | 352 |
| తే. | నాసికాగ్రంబు వంగుట నాల్క నల్ల, నగుట వదనంబు గడు నెఱ్ఱ నగుట యుష్ట్ర | 353 |
| తే. | కర్ణములమ్రోఁత వ్రే ళ్ళిడఁ గలుగదేని, నీల్గుఁ బాతఱఁ బడినఁ ద న్నెగయకుండఁ | 354 |
| ఆ. | ఊర్ధ్వదృష్టి యైన నోలిని బ్రచలిత, దృష్టి యైన వక్రదృష్టి యైనఁ | 355 |
| క. | తనకట్టిన సితవస్త్రము, లనయము రక్తాసితంబు లైనపగిదిఁ దోఁ | 356 |
| వ. | అని చెప్పి యయ్యరిష్టంబులు మహాత్ములైన యోగులు మొదలుగా నెల్లవారికి | 357 |
