Jump to content

పుట:మార్కండేయపురాణము (మారన).pdf/110

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

చిత శ్రాద్ధం బొనరించిన, యతఁ డభిమతసిద్ధిఁ బొందు నమరతఁ బడయున్.

⁠ 218


సీ.⁠

స్వర్గసౌఖ్యము పుత్త్రసంపద తేజంబు శౌర్యంబు సుక్షేత్రచయము పుష్టి
సుతలబ్ధి వంశముఖ్యత సుభగత్వంబు ప్రకటవిశ్రాణనాపత్యమహిమ
శ్రేష్ఠత సంతానసిద్ధి వాణిజ్యలాభము విశిష్టత సార్వభౌమపదవి
యాధిపత్య మనామయమ్ము యళ మ్మశో, కత పుణ్యలోకంబు కనక మాగ

⁠


తే.⁠

మాప్తి వైద్యప్రసిద్ధి యజావివృద్ధి, వనిత రజత మశ్వము లాయు వనఘ కలుగుఁ
గృత్తికాద్యష్టవింశతికీర్త్యతార, లందు శ్రాద్ధంబు నొగిఁ జేయునార్యతతికి.

⁠ 219


వ.⁠

కావునఁ గామ్యశ్రాద్ధంబు లీనక్షత్రంబులం జేయునది యిట్లు గృహస్థుండు హవ్య
కవ్యంబుల దేవపితృగణంబుల రుచిరాన్నపానంబుల నతిథిబాంధవభృత్యభిక్షు
భూతపశుపిపీలికాదులనుం బరితుష్టి నొందించుచు సదాచారపరుండు గావలయు
ననిన నలర్కుం డాచారప్రకారం బెట్టి దెఱింగింపు మనవుడు మదాలస యి
ట్లనియె.

⁠ 220

సదాచారప్రకారము

క.⁠

ఆచారము వలయు గృహి క, నాచారుఁ డిందుఁ బరమునందును రెంట
న్నీచత్వంబున నొందు స, దాచారపరుండు పూజ్యుఁ డగు విమలమతీ!

⁠ 221


క.⁠

దానము దపమును యజ్ఞము, మానుగ సఫలత్వ మొందు మహితాచారా
నూనునకు సదాచారవి, హీనునకు విఫలత నొందు నిద్ధవిచారా!

⁠ 222


క.⁠

కావున నాచారంబు శు, భావహ మట్లగుట నీవు నవహితమతివై
కావింపు దత్స్వరూపము, శ్రీవిలసితమూర్తి! నీకుఁ జెప్పెద వినుమా.

⁠ 223


క.⁠

అనుపమవర్గత్రయసా, ధన మహితోద్యోగపరతఁ దనరుగృహస్థుం
డనఘ! యిహాముత్ర లయం, దనవరతాభీష్టసిద్ధి నభిరమ్యుఁ డగున్.

⁠ 224


సీ.⁠

ఒనరంగ బ్రాహ్మముహూర్తంబునందు మేల్కనుట ధర్మార్థచింతనము సేఁత
సంకల్పితస్నానసంధ్యాజపాగ్నిహోత్రాదినిత్యక్రియ లాచరించు
టాదిత్యు నుదయాస్తమయములఁ జూడమి యనృతంబు వల్కమి యలుక లేమి
యపవాదపురుషవాక్యప్రలాపంబుల నుడుగుట నగ్న యై యున్న యన్య

⁠


ఆ.⁠

వనిత నైన నాత్మవనిత నైనను గనుఁ, గొనమి యంటరానివనితదర్శ
నంబు తదభిభాషణంబు మానుట సదా, చార మండ్రు బుధులు జనవరేణ్య!

⁠ 225


ఆ.⁠

విష్ఠ యుముక పెంకు వెలిమిడి మూత్రంబు, బొగ్గు కేశచయము భూమిసురుల
చేను ప్రాఁత యైనచీర త్రాడూషర,స్థలము గాలఁ ద్రొక్కఁ దగదు పుత్ర!

⁠ 226


తే.⁠

దర్పణాలోకనము దంతధావనంబు, వెండ్రుకలను గైసేయుట వినుము దేవ
తార్చనము లివి గృహికిఁ బూర్వాహ్ణముననె, యాచరింపంగవలయు గుణాభిరామ!

⁠ 227


తే.⁠

వార్చి వాఙ్మనోనియతితో వలను గలిగి, యుత్తరంబొండెఁ దూర్పుదిక్కొండె జూచి
జానుమధ్యంబునందు హస్తంబు లుండఁ, గుడుచునది పవిత్రాన్నంబు గుణవరేణ్య.

⁠ 228