Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/492

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


పన్నుని నన్ను నోర్తు నని బాణములున్ విలుఁ గేలఁ బూని మీ
యన్నకు నడ్డమై నిలిచి తౌ నవు నంతనె పంత మెక్కె నిన్
మన్నన సేసితిం దొలఁగుమా యతికాయుఁ డెఱుంగు నల్పులన్.

1030


శా.

ప్రాణంబుల్ వలతేని రాముదెస సౌభ్రాత్రంబు వోఁబెట్టి నీ
బాణశ్రేణులతోడఁ దూణయుగమున్ బాణాసనంబున్ రణ
క్షోణిం బెట్టి తొలంగు నాపటుశరస్తోమంబు రా కుండ ని
ద్రాణక్రూరభుజంగముం దెలుపుయత్నం బిట్లు నీ కేటికిన్.

1031


శా.

కేలం బుంఖమణిప్రభన్ మెఱయఁగాఁ గీలోద్గమాభీలలీ
లాలోలం బయి నీదుప్రాణములు గ్రోలన్ నాలుకల్ గ్రోయుచుం
గాలవ్యాళముఁబోలె నున్నయది చక్కం జూడు నాసాయకం
బాలం బెక్కడ మర్త్యుఁ డెక్కడ భుజాహంకార మిం కేటికిన్.

1032


వ.

అనిన విని సక్రోధంబుగా నవ్వి యవ్వీరుం డి ట్లనియె.

1033


క.

అధముఁడు దనుఁ దాఁ బొగడిన, నధికుఁడు గాఁ డల్పుభంగి నాత్మశ్లాఘా
విధికిఁ జొరఁ డుత్తముం డ, వ్విధ మొప్పఁ జేయుటను వివేకవిహీనా.

1034


ఆ.

విల్లు గేల నుండ వీటిఁ బోయినవట్టి, మాటలందుఁ గలదె మగతనంబు
శస్త్రబలము సూపఁ జాలక వినువారు, లజ్జఁ బొంద రిత్తరజ్జు లేల.

1035


క.

ఇదె విలునమ్ములుఁ గొని నీ, యెదురను నిలుచున్నవాఁడ నేవిద్యాసం
పద వాసికి నెక్కిన నీ, మదిఁ గలగర్వంబుఁ జూపుమా సర్వంబున్.

1036


ఉ.

వంచన నన్యకాంతఁ గొని వచ్చినతుచ్ఛుని మీదశాననుం
గొంచెపువానిఁగాఁ దలఁచుకకొ మ్మిట నల్పులు లేరు విన్ము న
క్తంచర బాహువిక్రమము గాక శరీరమహత్త్వ మేటి కూ
హించినఁ గొండ యెంత పిడు గెంత నినుం దెగటార్చి పుచ్చెదన్.

1037


ఆ.

పక్వతాళఫలముభంగి నీతల గూల్పఁ, బిన్నతనము నీదుపెద్దతనము
నీవ కనియె దిట్లు నీ కేను మృత్యు వై, వచ్చినాఁడ ననికి క వత్తు గాక.

1038


వ.

అని పలుకుసమయంబున.

1039


ఉ.

కాంచనపుంఖ మై వెలుఁగుకాండము మంటలు వాఱ వింట సం
ధించి గరుత్సమీరమున దిక్కులు మ్రోయ నిశాచరుండు గ
ట్టించుచు నల్కతోడ నిగిడించిన దాని వెడందతూపునం
ద్రుంచుచు రాముతమ్ముఁడును దోడన యేసె లలాట మొక్కటన్.

1040


ఆ.

రక్కసుండు నిటలరక్తచ్ఛటోద్గమ, మద్భుతావకాశ మగుచు మెఱయ
హరునివైష్ణవాస్త్రహతి మంట లెగసిన, త్రిపురగోపురంబుతెఱఁగు నొందె.

1041


వ.

ఇట్లు విక్రమించిన దశకంఠనందనుండు దశస్యందననందనుం గనుంగొని.

1042


క.

విలుకాఁడ వౌదు నన్నుం, జలియింపఁగఁ జేసి తిట్లు శస్త్రప్రౌఢిం