Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/41

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


వ.⁠

అని యి ట్లనేకప్రకారంబుల ముగ్ధాలాపంబు లాడుచుం దమలోఁ గలసి యునికిఁ
బరికించి.

⁠ 77


క.⁠

ఒడ లెంతయుఁ బులకింపఁగఁ, బుడుకుచు మేలముల మోసపుచ్చుచు నమ్మై
[1]బెడఁగుసిలుగులం బెట్టిరి, పడఁతుక లాఋశ్యశృంగుఁ బార్థివముఖ్యా.

⁠ 78


వ.⁠

ఇ ట్లమ్ముగ్ధతపోధనుం దమవలలకు లోఁబఱిచి యచటం దడయ వెఱచి పురంబు
నకుం జని రంత ఋశ్యశృంగుండును జింతాకులమానసుం డయి తిరుగుచు
నెప్పుడు వీరు వచ్చెదరో యనుచు వారు వోయినత్రోవన వారిరాక కెదురుచూ
చుచు నుండ నమ్మఱునాఁడు.

⁠ 79


క.⁠

మణిఘృణిగణయుతరశనా, ఝణఝణితాగణితరణితచరణాంచితభూ
షణఘోషణరణనవిచ, క్షణకంకణకింకిణీకఝంకృతు లారన్.

⁠ 80


ఉ.⁠

అంగన లేఁగుదెంచి ముద మారఁగఁ గాంచి రధీతవేదవే
దాంగుని సర్వసంయమిముఖాబ్జపతంగుని నిర్జితేంద్రియా
సంగుని లిప్తభూతిలసదంగుని సద్గుణసంగునిన్ వ్రతా
భంగుని [2]సంతతోదితతపఃకృతిచంగుని ఋశ్యశృంగునిన్.

⁠ 81


క.⁠

కనుఁగొని మునిపుంగవ మా, వనమున కేతెంతు గాక వరదుఁడ వై నీ
వనవుడు ననుమతి సేసిన, వనితలు సంతసముఁ బొంది వాంఛలు సెల్లన్.

⁠ 82


ఉ.⁠

మచ్చికఁ గౌగిలించి పలుమాఱుఁ గుచంబుల నెత్తి యొత్తుచున్
మెచ్చుగ ముద్దు లిచ్చుచును మేలము లాడుచు బాహుపాశముల్
సెచ్చెరఁ గంఠలగ్నములు సేయుచు మోహితుఁ జేసి నేర్పుతోఁ
దెచ్చిరి దీమముల్ మృగముఁ దెచ్చినకైవడి ముగ్ధసంయమిన్.

⁠ 83


క.⁠

పురమున కమ్మునిఁ దేరఁగ, నురుతరవర్షములు గురిసె నుర్వీశుఁడు స
త్వరగతి నెదురుగఁ జని యా, దరమునఁ గొని వచ్చి యిచ్చెఁ దనసుత శాంతన్.

⁠ 84


వ.⁠

తగ నిచ్చి బహుప్రకారంబుల మన్నించి.

⁠ 85


క.⁠

[3]తనయల్లునిఁ దనకూఁతుం, దనయింటనె యునిచికొని ముదం బందుచు న
మ్మునివరునిప్రసాదమ్మునఁ, దనయులఁ గని యున్నవాఁడు తద్దయు మహిమన్.

⁠ 86


ఉ.⁠

కావున రోమపాదమహికాంతునిపాలికి వేగ మేఁగి సం
భావన లాచరించి తగ మైత్రి యొనర్చి ప్రియంబుతోడ న
బ్భూవరు నీవు వేఁడికొని పుణ్యచరిత్రు బహుక్రియాకలా
కోవిదు ఋశ్యశృంగు నిటకుం గొనివచ్చి [4]మనోహరంబుగన్.

⁠ 87


తే.⁠

పుత్రకామేష్టి సేయించి పుణ్యమహిమఁ
దగినపుత్రులఁ బడయుము దశరథేశ

⁠
  1. ↑ బుడికి జిడుంగులఁ గట్టిరి. వ్రా. ప్ర.
  2. ↑ సంతతోదితతపఃకృతభంగుని; సంతతోర్జితతపఃకతృచంగుని; సంతతోద్ధితతపఃశ్రుతిచెంగుని
  3. ↑ తనయల్లును దనకూఁతుం
  4. ↑ మనోరథంబుగన్