Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/39

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

జనియించి కూఁతు నమ్ముని కిచ్చి నెమ్మదిఁ, దనయింట నిడుకొని తనరఁగలఁడు
నీవు రోమపాదునిపొత్తు నెఱయఁ జేసి, యతనిఁ బ్రార్థించి యారాజునల్లుఁడైన
ఋశ్యశృంగునిఁ దోడ్తెచ్చి ఋషులు మెచ్చఁ, బుత్రకామేష్టి సేయించి పుణ్యమహిమ.

⁠ 52


క.⁠

కులపాలకు లగుపుత్రుల, నలువురఁ గనియెదవు నీవు నను వొందఁగ నం
చలఘుఁడు సనత్కుమారుఁడు, వెలయఁగ ఋషులసభఁ జెప్పె విజ్ఞానముతోన్.

⁠ 53


వ.⁠

అని యిట్లు సనత్కుమారుండు సెప్పినయనాగతవృత్తాంతంబు సూతుండు సెప్పిన
విని మనంబున విస్మయానందభరితుం డగుచు దశరథుండు.

⁠ 54


క.⁠

సూతుఁడ నా కెట్లు తనూ, జాతులు గలిగెదరు పుత్రకసంభవభాగ్యం
బేతపము సేసి పడసెద, నాతతమతి విస్తరించి యంతయుఁ జెపుమా.

⁠ 55

ఋశ్యశృంగమునిచరిత్రము

క.⁠

నావుడు దశరథుఁ గనుఁగొని, భూవర మును రోమపాదభూమికి నానా
జీవభయావహ మగుఘో, రావగ్రహవిగ్రహం బుదగ్రం బయినన్.

⁠ 56


క.⁠

పెను పయినయనావృష్టికి, జననాథుఁడు వసటఁ బొంది సచివుల మఱియున్
జనువారిఁ బురోహితులను, దనసభకుం బిలువఁ బంచి త గ ని ట్లనియెన్.

⁠ 57


క.⁠

మనయంగదేశమునకుం జనఁగ ననావృష్టిదోషశాంతులు సేయం
బొనరినయత్నము లేమిటఁ, దనరారఁగఁ జేయుఁ డీరు దక్షత ననినన్.

⁠ 58


వ.⁠

వార లయ్యంగదేశాధీశు నుద్దేశించి.

⁠ 59


క.⁠

అనఘుఁడు కశ్యపుఁ డన్ముని, తనయుండు విభండకుండు దత్పుత్రుఁడు పా
వనమూర్తి ఋశ్యశృంగుం, డనఘాత్ముఁడు బ్రహ్మచారి యతులుం డెందున్.

⁠ 60


క.⁠

తరుణి యిది యతఁడు పురుషుఁడు, పుర మిది యని యెఱుఁగఁ డెపుడుఁ బూతాత్ముండై
పరమస్వాధ్యాయతపో, నిరతిం జరియించుచుండు నిర్జనవనికన్.

⁠ 61


ఉ.⁠

భూరమణేశ [1]యాఘనతపోవ్రతసంగుని ఋశ్యశృంగునిం
దేరఁగఁ బంపి యాతనికి ధీనుత నీసుత శాంత నిచ్చినన్
భూరిసువర్షముల్ గలిగి భూమి సమృద్ధి వహించు నన్న నిం
పారఁగ మీరు వేగ సని యామునిపుంగవుఁ దెండు నావుడున్.

⁠ 62


చ.⁠

స్థిరమతి ఋశ్యశృంగు నిట దేరఁగ భూవర యేము చాల మ
ప్పరమతపోధనోత్తముని పాలికిఁ గాంతలఁ బంపు పంపినన్
సరసతరోక్తి నేఁగి మునిసత్తముఁ జిత్తము వచ్చునట్లుగా
వరఁకులఁ బెట్టి తెచ్చెదరు వారవిలాసిను లెన్నిభంగులన్.

⁠ 63


క.⁠

అన విని వారస్త్రీలన్, జనపతి రావించి మీరు చతురతతోడం
జని ఋశ్యశృంగుఁ గొని రం, డని పుచ్చిన వార లరిగి యభినవగతులన్.

⁠ 64


సీ.⁠

తరలహారద్యుతుల్ దంతకాంతులుఁ బర్వి, తరులకు నవపుష్పతతులు గాఁగ

⁠
  1. ↑ యాఘనతపోవృతభంగుని - వారితతపోవృతభంగుని